Είναι η δεύτερη φορά μετά το 1946 που οι Κούρδοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος. Η πρώτη φορά ήταν μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο στο Ιράν όπου ιδρύθηκε το Ιρανικό Κουρδιστάν (Δημοκρατία του Μαχαπάντ) και η δεύτερη είναι τώρα στο Ιράκ. Το 1942-46, του Κούρδους του Ιράν τους υποστήριξε η Σοβιετική Ένωση του Στάλιν , (για να τους πνίξουν στο αίμα οι ιρανικές κυβερνήσεις με την ανοχή Βρετανών και Αμερικανών) σήμερα του Κούρδους του Ιράκ τους στηρίζει το Ισραήλ και εμμέσως οι Αμερικανοί , η Μόσχα και οι Ευρωπαίοι.
Για μια ακόμη φορά η ΝΔ έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, επιβεβαιώνοντας για χιλιοστή φορά, ότι η ρητορική περί διαφάνειας , δικαιοσύνης και άλλα ζητήματα πολιτικής ηθικής και ιδεολογίας, είναι η αντιπολιτευτική της μάσκα και τίποτα παραπάνω. Οι ευρωβουλευτές της ΝΔ καταψήφισαν στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο στις 14 Σεπτεμβρίου, ψήφισμα για την καταπολέμηση της διαπλοκής και της διαφθοράς στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, ταυτόχρονα όμως ψήφισαν 23 τροπολογίες που αποδυνάμωναν και αλλοίωναν τις προβλέψεις για ενισχυμένη διαφάνεια και δημοκρατικό έλεγχο.
Οι ανισότητες αποτελούν λίγο πολύ φυσικό φαινόμενο σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κατά συνέπεια, η πολιτική, δεν μπορεί παρά να προσαρμοστεί σε αυτόν τον …φυσικό νόμο. Θέλοντας να ενισχύσει αυτή την αντιδημοκρατική και βαθύτατα αντικοινωνική ν αντίληψη ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, παλιός υπουργός των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και ίσως ο πιο ακραίος νεοφιλελεύθερος, έγραψε στο tweet του τα εξής: «Γιατί, η φύση σύντροφοι παράγει ισότητες; Τότε γιατί το λιοντάρι τρώει τη ζέμπρα και ο ελέφαντας πατάει την τίγρη;». Κάποιος πρέπει να εξηγήσει και στους δύο, ότι οι άνθρωποι ζούν σε οργανωμένες κοινωνίες και όχι στη ζούγκλα, γιατί θεωρούνται και ανώτερα όντα.
Προσαρμοσμένες στις ανάγκες του άξονα Γερμανίας –Γαλλίας ήταν οι προτάσεις που παρουσίασε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν Κλωντ Γιούνκερ με την ομιλία του στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο στις 13 Σεπτεμβρίου. Τις περισσότερες από τις προτάσεις αυτές, όπως ο διορισμός υπουργού Οικονομικών, η απαγόρευση πώλησης στρατηγικών υποδομών σε τρίτους, δηλαδή στους κινέζους, το ταμείο για την Άμυνα και άλλες ακόμη, ήδη τις συζητούσαν πολύ καιρό πριν το Παρίσι και το Βερολίνο , ενώ πολιτικοί παράγοντες με δηλώσεις τους έδειχναν την κατεύθυνση που παρουσίασε τελικά ο Γιούνκερ.
Η πρώτη χώρα στον κόσμο που επίσημα ανακοίνωσε ότι υποστηρίζει τη δημιουργία κουρδικού κράτους, είναι το Ισραήλ. Υπό αυτό το πρίσμα, το δημοψήφισμα της 25ης Σεπτεμβρίου στο ιρακινό Κουρδιστάν με το ερώτημα της αυτοδιάθεσης, παίρνει νέα τροπή, δεδομένου ότι παρά τις πιέσεις για αναβολή του δημοψηφίσματος, οι Κούρδοι επέμειναν και ήδη δημιουργείται μια νέα δυναμική που οδηγεί σε έναν νέο χάρτη στην περιοχή.
