O υπουργός εξωτερικών δεν διατυπώνει δημόσια τις θέσεις της κυβέρνησης ισχυριζόμενος ότι αν το κάνει θα αποκαλυφθεί η διαπραγματευτική τακτική της χώρας. Αστεία δικαιολογία, γιατί στο θέμα της ονομασίας είναι τα πάντα γνωστά, το μόνο άγνωστο είναι η ύπαρξη ισχυρής πολιτικής βούλησης να επιλυθεί το πρόβλημα ανεξάρτητα από το πολιτικό κόστος.
Και μάλιστα να υπάρξει συνολική λύση , δηλαδή μια ονομασία έναντι όλων (πράγμα που μάλλον δεν θα υπάρξει και η κυβέρνηση το ξέρει), λύση στο θέμα των παραγώγων, των εμπορικών ονομασιών, της ταυτότητας. Οι κινήσεις –μανούβρες το Κοτζιά και συνολικά της κυβέρνησης, δεν θα της βγουν σε καλό. Άλλο τακτική , άλλο τακτικισμοί. Άλλο πράγμα η ύπαρξη σχεδίου, άλλο πράγμα , άλλο το παραμύθι ότι έχουμε σχέδιο. Όποιος έχει το θέτει σε δημόσια κρίση και το υπερασπίζεται. Όποιος επικαλείται συνεχώς σχέδιο, απλά δεν έχει και περιμένει την κατεύθυνση του ανέμου για να κινηθεί ανάλογα.
Σε κατάσταση υστερίας έχουν περιέλθει ο Λευκός Οίκος και το γραφείο του Ισπανού πρωθυπουργού . Ο Τραμπ και ο Ραχόϊ, αλαζονικοί και αυταρχικοί και οι δύο υπέστησαν μεγάλες προσωπικές ήττες εξαιτίας των αλλοπρόσαλλων αποφάσεών τους. Ο Αμερικανός πρόεδρος συνετρίβη στη ΓΣ του ΟΗΕ για την απόφασή του να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και ο Ισπανός πρωθυπουργός υπέστη επίσης συντριπτική ήττα στην Καταλωνία όπου μετά τις εκλογές που απαίτησε η Μαδρίτη επικράτησαν έστω οριακά οι αυτονομιστές.
Οι απειλές και οι ύβρεις του Τραμπ κατά όσων χωρών θα διαφοροποιούνταν από την απόφασή του, όχι μόνο έπεσαν στο κενό αλλά μέσα από την διαδικασία στον ΟΗΕ αποκαλύφθηκε η γύμνια των ΗΠΑ και κυρίως η απομόνωσή τους , πράγμα που πρέπει να μελετηθεί σοβαρά και να σταματήσουν οι υστερίες , όπως οι δηλώσεις της εκπροσώπου της Ουάσιγκτον στον ΟΗΕ.
Με κινήσεις γύρω από δευτερεύοντα ζητήματα, όπως η δημιουργία νεκροταφείων για τους πεσόντες του πολέμου του 40 που είχε συμφωνηθεί πριν σχεδόν μια δεκαετία αλλά τα Τίρανα δεν εφάρμοσαν ποτέ, η Αλβανία με τη σύμφωνη γνώμη της Αθήνας, επιδιώκει την κατασκευή μιας θετικής ατμόσφαιρας που θα διευκολύνει τη λήψη μιας απόφασης από τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ τον Ιούνιο του 2018 , για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων.
Η ελληνική κυβέρνηση θέλει οπωσδήποτε να επιτευχθούν κάποιες συμφωνίες γιατί γνωρίζει ότι η εισήγηση της Επιτροπής για την Αλβανία το Μάρτιο θα είναι θετική, είτε με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας είτε χωρίς αυτή, γιατί η ένταξη των δυτικών βαλκανίων είναι στρατηγική επιλογή. Το μείζον θέμα όμως που αφορά τη συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες εξελίσσεται αρνητικά για την Ελλάδα.
Έστω και με πολύχρονη καθυστέρηση θα αρχίσει έρευνα για τον εξαιρετικά αμφιλεγόμενο δημοσκόπο αποκλειστικής συνεργασίας με το Σκάϊ Νίκος Μαραντζίδη μετά από καταγγελίες βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΕΣΡ. Όπως είναι γνωστό ο Μαραντζίδης , καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία, είναι αυτός που παραμονές του δημοψηφίσματος του 2015 καταγγέλθηκε για παραποίηση του ερωτήματος του δημοψηφίσματος, είναι ο ίδιος που έδινε νίκη στο «Ναι» μέχρι και την τελευταία ημέρα. Είναι φυσικά ο ίδιος που δεν έχει προβλέψει τίποτα σωστά , απλά παράγει υλικό για αντιπολίτευση από τη ΝΔ. Οι έρευνες κοινής γνώμης που δημοσιοποιεί είναι ιδεολογική προέκταση της ΝΔ και παρεμβαίνει συχνά για να προσφέρει αρωγή στον ακροδεξιό λαικισμό .
Αγκαλιά με το «θηρίο» που λέγεται Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, βρέθηκε η ελληνική κυβέρνηση και η ελληνική διπλωματία, σ ένα περίεργο αγώνα χωρίς κανόνες και αρχές. Η αρχή ήταν μια απόλυτη ψυχρολουσία, ουσιαστική και επικοινωνιακή, με τον Ερντογάν να αραδιάζει όλες τις τουρκικές απαιτήσεις σε βάρος της χώρας μας στο Προεδρικό Μέγαρο. Παρά τις θηριώδεις και τρομακτικές φωνές του, ο Ερντογάν, δεν είναι τόσο ισχυρός στην διεθνή και περιφερειακή σκηνή. Μπορεί όμως ο εκνευρισμένος και εν μέρει απομονωμένος Ερντογάν, να δημιουργήσει προβλήματα στην Ελλάδα. Γι αυτό και η Αθήνα προτίμησε τον δρόμο του διαλόγου παρά την αναμονή.
