Δύο γεγονότα μόλις με απόσταση λίγων ωρών, βυθίζουν όλο και πιο πολύ το κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Το πρώτο , η απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Τζαβέλλα να μην προσέλθει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για να απαντήσει στα θυελλώδη ερωτήματα που ο ίδιος προκάλεσε με τους χειρισμούς του στις υποκλοπές. Η δεύτερη αφορά τον χειρότερο, τον πιο αισχρό και πιο σκοτεινό ίσως, υπουργό Δικαιοσύνης, τον Φλωρίδη, που με νυχτερινή τροπολογία οδηγεί στον παραμερισμό της Ευρωπαικής Εισαγγελίας και εισαγωγή ειδικής διαδικασίας για την αντιμετώπιση ποινικών αδικημάτων από μέλη της βουλής.
Η δεύτερη κίνηση είναι σαφέστατη πολιτική κίνηση μία από τις δεκάδες της κυβέρνησης που έχει κάνει κουρέλια το κράτος δικαίου για να συγκαλύπτει τις ποινικές ευθύνες των μελών της και των βουλευτών της. Η περίπτωση Τζαβέλλα , απλά βουλιάζει και τον Άρειο Πάγο στην ανυποληψία, αλλά είναι προφανές πως κυβέρνηση και Άρειος Πάγος βαδίζουν στον ίδιο βάλτο. Η περίπτωση Φλωρίδη προκάλεσε οργή και αντιμετωπίστηκε στη βουλή, αλλά προκάλεσε οργή και στην Λάουρα Κοβέσι που αντέδρασε άμεσα. Για τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καταπέλτης είναι η δήλωση του δικηγόρου Ζαχαρία Κεσσέ.
Του Στράτου Βαλτινού
Ένας αποδυναμωμένος και διαρκώς κατευναστικός πρωθυπουργός , μόνο σταθερότητα δεν μπορεί να εγγυηθεί. Αποχωρούν από Διδυμότειχο και Κάρπαθο οι Patriot και τα F-16 από την Κύπρο. Επίσημη δικαιολογία, η νέα αναδιάταξη δυνάμεων του ΝΑΤΟ, λόγω ύφεσης στα πολεμικά μέτωπα . Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η αναδίπλωση οφείλεται στις σφοδρές πιέσεις της Τουρκίας και σε διμερές επίπεδο με σκληρές δηλώσεις και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Επίσης, μια αναδρομή στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ουκρανία οδηγεί σε ένα νέο σκηνικό , παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να υποβαθμίσει τις εξελίξεις. Παρά το γεγονός ότι ζητήθηκαν εξηγήσεις μέσω των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας για το drone, το Κίεβο συμπεριφέρθηκε ταπεινωτικά έναντι της Αθήνας. Αδιαφόρησε εντελώς.
Και όμως, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σύμφωνα πληροφορίες που διοχετεύθηκαν στα ΜΜΕ, διαβεβαιώνει το Κίεβο , ότι η πολιτική της κυβέρνησης δεν πρόκειται να τροποποιηθε, ενώ η Αθήνα καλείται να καταβάλλει εντός του έτους, γύρω στα 650 εκατομμύρια ευρώ ως οικονομική βοήθεια. Ταυτόχρονα, δείχνει να είναι αμήχανος έναντι του νέου σκηνικού που στήνει η Τουρκία. Στο εσωτερικό της χώρας, δεν έδειξε καμία αυτοπεποίθηση στις σκληρές επισημάνσεις του Νίκου Δένδια που αμφισβήτησε δημόσια το ύφος και ήθος της εξουσίας του πρωθυπουργού. Πόση σταθερότητα μπορεί να εκπέμψει ένας αμφισβητούμενος πρωθυπουργός;
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η νεοφιλελεύθερη καταιγίδα του Κυριάκου Μητσοτάκη από το 2019, έφερε την κοινωνική συνοχή στα όριά της, την διαφθορά στο ζενίθ, την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων στο ναδίρ και την κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς στην πρώτη σελίδα μονίμως. Εγκλωβισμένη στις ιδεολογικές εμμονές και σε συνύπαρξη με τον ακροδεξιό λαϊκισμό, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του, έχουν πλέον απενεργοποιηθεί ιδεολογικά και καθοδηγούνται από έναν διαχειριστικό αυτόματο πιλότο. Παροχές με προδικτατορική νοοτροπία, συνθήματα αρχηγικού αυτοπροσδιορισμού, επαναλαμβάνονται ως ρητορικό μοτίβο που δεν ελκύουν κανέναν, ούτε είναι ικανά να συσπειρώσουν ένα κόμμα που βρίσκεται σε εμφανή κρίση στρατηγικής.
Αν και το επικοινωνιακό επιτελείο του Μητσοτάκη προσπάθησε να αναστηλώσει το υπό κατάρρευση ηθικό του κυβερνώντος κόμματος, η αλήθεια είναι ότι πως από το βήμα του συνεδρίου της ΝΔ, ο πρωθυπουργός, ούτε σοβαρά διλήμματα έθεσε, ούτε κανένα σοβαρό μήνυμα έστειλε, ούτε κάποιο ελκυστικό σύνθημα επινόησε. Ο λόγος είναι απλός. Ο Μητσοτάκης και η ΝΔ βιώνουν τώρα μια κρίση στρατηγικής, πίσω τους έχουν ερείπια και μπροστά τους τσουνάμι κοινωνικής οργής. Αυτοκριτική ούτε κατά διάνοια . Το ξέπλυμα της επταετίας είναι το κυρίαρχο σύνθημα και η … έφοδος προς το 2030 είναι η προαναγγελία της αυλαίας..
Του Σωτήρη Σιδέρη
Με μια καταιγίδα διαρροών , η Άγκυρα ετοιμάζει νόμο με τον οποίο θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και την κυριαρχία δεκάδων νησιών και βραχονησίδων και μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της δικαιώματα, δημιουργώντας ένα παράδοξο, από πλευράς διεθνούς δικαίου, Ειδικό Καθεστώς στο Αιγαίο. Λες και δεν μπορεί η Ελλάδα να νομοθετήσει και μάλιστα πλησιέστερα στο διεθνές δίκαιο ή να προκαλέσει εξίσου ισχυρά τετελεσμένα, μέσω της επιλεκτικής επέκτασης των χωρικών υδάτων. Μπορεί , αλλά η Τουρκία θεωρεί μάλλον δεδομένο ότι δεν είναι αυτή η αντίδραση της Αθήνας και αυτό την κάνει πιο αλαζονική. Ποιος είναι ο στόχος αυτής της νέας “χορογραφίας” που στήνεται και χαρακτηρίζεται δικαίως ως πολύ επικίνδυνη εξέλιξη;
Η Τουρκία, εισέρχεται στο τελικό στάδιο της αναθεωρητικής της πολιτικής ως προς το καθεστώς του Αιγαίου. Το σχέδιο προβλέπει ομογενοποίηση όλων των επιμέρους πολιτικών μέσα από μια νομοθετική πρωτοβουλία που θα καταστήσει την αναθεωρητική της πολιτική εσωτερικό δίκαιο, με το οποίο θα προσπαθήσει να εδραιώσει της διεκδικήσεις και να συμπεριλάβει τα κατά την άποψή της κυριαρχικά δικαιώματα επί πιθανών πόρων στην περιοχή, αλλά και να θέσει υπό νομική ομπρέλα το καθεστώς των “γκρίζων ζωνών”, επικαλούμενη μάλιστα το διεθνές δίκαιο!.
Του Στράτου Βαλτινού
Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρειάστηκε πέντε ημέρες για να το επιβεβαιώσουν, οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας Γιώργος Γεραπετρίτης και Νίκος Δένδιας, με τον δεύτερο να έχει εκτεθεί, στην προσπάθειά του να αποκρύψει την αλήθεια. Και αντί η κυβέρνηση να κάνει άμεσα τις επιβεβλημένες ενέργειες, όπως κάνει κάθε χώρα που υπερασπίζεται την κυριαρχία της και διεκδικεί τον σεβασμό όλων, οι δύο προαναφερθέντες αξιωματούχοι “έθεσαν” το ζήτημα στις υπουργικές συνόδους εξωτερικών και άμυνας της ΕΕ. Ο Δένδιας ειδικότερα, το “έθεσε” στον Ουκρανό ομόλογό του, ο οποίος προσποιήθηκε τον απορημένο και απάντησε ότι θα ενημερωθεί από το Κίεβο.
Αν όμως ο Έλληνας υπουργός απαιτούσε μια δημόσια συγνώμη και άμεσες, δηλαδή εδώ και πέντε ημέρες, εξηγήσεις προειδοποιώντας για κρίση στις διμερείς σχέσεις, η απάντηση δεν θα ήταν η ίδια Η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ουκρανικό γίνεται μπούμερανγκ και πλέον , ανεξάρτητα από τις εξηγήσεις του Κιέβου, η εικόνα αλλάζει ραγδαία με την Αθήνα να μένει δραματικά πίσω. Την ίδια στιγμή οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης εγκαταλείπουν τον Ζελένσκι και ετοιμάζονται για την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα, μετά τη δήλωση Πούτιν για το τέλος του πολέμου. Που είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;
