Του Στράτου Βαλτινού
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι πολιτικό -κυβερνητικό και επιτέλους το τι λέει ο πρωθυπουργός δεν πείθει πλέον κανέναν, ούτε τον εαυτό του. Αφορά στον εκμαυλισμό συνειδήσεων με σκοπό την υφαρπαγή της ψήφου, την συντήρηση του αντικοινωνικού πελατειακού συστήματος και ενός μηχανισμού παράνομου πλουτισμού . Οφείλεται επίσης στην ανοχή της κυβέρνησης και του Επιτελικού Κράτους στη διαφθορά, την αδιαφάνεια και την απαξίωση των θεσμών. Σε όλες τις υποθέσεις, Τέμπη, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, όσοι ερευνούσαν και αντιστάθηκαν, είτε διώκονταν, είτε απειλούνταν. Ακόμη και εισαγγελείς που δεν τους βόλευαν. Είναι μια κατάσταση όπου τα σύνορα μεταξύ πολιτικής εξουσίας και οργανωμένου εγκλήματος έχουν θολώσει...
Οι αποκαλύψεις προκαλούν αποστροφή γιατί δεν παραπέμπουν σε κομματικό μηχανισμό που απλά προσπαθεί να βρει τρόπους για να ενισχυθούν και να ικανοποιηθούν αιτήματα αγροτών και κτηνοτρόφων , δηλαδή δεν πρόκειται για απλό ρουσφέτι, αλλά παραπέμπει ευθέως σε εγκληματική οργάνωση. Φυσικά ο πρώτος που γνώριζε τα πάντα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όπως γνώριζε τα πάντα για τις υποκλοπές, για τον έλεγχο της δικαιοσύνης, για τις απειλές κατά ευσυνείδητων στελεχών του ΟΠΕΚΕΠ, για το μπάζωμα στα Τέμπη. Είναι ο ίδιος η κινητήριος δύναμη της κατάπτωσης, αλλά και της απαξίωσης των θεσμών. Έσπειρε ανέμους και τώρα θερίζει θύελλες.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η αναφορά στα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής της ΕΕ για το τουρκολιβυκό σύμφωνο ότι “παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το δίκαιο της θάλασσας και δεν μπορεί να παραγάγει έννομες συνέπειες για τρίτα κράτη”, κάθε άλλο παρά ανησύχησε την Λιβύη. H αδυναμία πρακτικής παρέμβασης της ΕΕ είναι εμφανής. Η πληροφορία, ότι επίκειται η ψήφιση του συμφώνου και από το κοινοβούλιο που ελέγχει ο Χάφταρ , αλλά και η διαρκής επίθεση κατά της Αθήνας, έχουν προκαλέσει ένταση που δεν υποχωρεί, αντίθετα, κλιμακώνεται.
Με συνδυασμένες κινήσεις, τόσο η Άγκυρα, όσο και τα δύο κέντρα εξουσίας της Λιβύης, ενώθηκαν έναντι της Ελλάδας και αυτή είναι μεγάλη αλλαγή εις βάρος της χώρας μας. Υπό αυτό το πρίσμα, προκαλεί διλήμματα και προβληματισμό η ατζέντα της επίσκεψης του Έλληνα ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτη στην Τρίπολη και την Βεγγάζη, πιθανόν στις 6 Ιουλίου. Αν ο Έλληνας ΥΠΕΞ δεν έχει σχεδιάσει καλά το ταξίδι του, αν δεν έχει κάποιο σχέδιο πρωτοβουλιών, όπως π.χ. μια πρόταση για παραπομπή στη Χάγη, τότε το ταξίδι του μπορεί να εξελιχθεί και σε προσωπική ταπείνωση και απολύτως αρνητικό για τη χώρα.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Αποχαλινωμένοι από την ασυλία που απολαμβάνουν παρά τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, χάρη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σίγουροι ότι τα ΜΜΕ δεν θα παρεκκλίνουν από το σχέδιο προστασίας τους, με συνοδοιπόρους τους ολιγάρχες και τη Δικαιοσύνη και με την αμετροέπεια εκτός ελέγχου, ο πρωθυπουργός και το Επιτελικό Κράτος, επέβαλλαν επί έξι χρόνια ένα καθεστωτικό σύστημα που υπονομεύει σταθερά τη δημοκρατία.
Οι διάλογοι που αποκαλύπτονται για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με απειλές κατά των λειτουργών της Δικαιοσύνης που δεν είναι του γούστου τους, οδηγούν πράγματι σε οργανωμένο έγκλημα και όχι σε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.Μας δίνει επίσης μια εικόνα για το πως λειτούργησε η Δικαιοσύνη στις υποκλοπές, τα Τέμπη κλπ. Αποκαλύπτεται επίσης το βάθος και η έκταση της διαφθοράς που είναι εκτός ελέγχου. Τα παραμύθια του ανεύθυνου και μονίμως ανενημέρωτου πρωθυπουργού έλαβαν τέλος. Και επειδή ο Βορίδης δεν είναι ετερόφωτος , ούτε και έχει δημοκρατικές ή κομματικές ευαισθησίες, παρά μόνο προσωπικές, είναι έτοιμος να προκαλέσει ανοιχτά τον Μητσοτάκη. Μια φράση του, ότι π.χ. τον είχε ενημερώσει για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι αρκετή για να έρθει το τέλος του πρωθυπουργού. Ο κύκλος κλείνει. Και προ του τέλους, οι πρωθυπουργοί αναζητούν οδό διαφυγής με εκλογές…
Του Σωτήρη Σιδέρη
Με μια αιφνιδιαστική πρωτοβουλία, ο Αλέξης Τσίπρας ανατρέπει το κλίμα που προσπαθούν τα καλλιεργήσουν τα υπολείμματα του αντι ΣΥΡΙΖΑ μετώπου, που θέλει να εξελιχθεί σε αντι Τσίπρα μέτωπο, με επίκεντρο την 10η επέτειο από το δημοψήφισμα του 2015. Με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα, ο πρώην πρωθυπουργός , ζητάει να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών, το οποίο συγκλήθηκε μετά από αίτημά του, από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, την επομένη του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015.
Ο Τσίπρας γνωρίζει ότι ο καλύτερος τρόπος να αξιοποιήσει το υπέρ του θετικό κλίμα των δημοσκοπήσεων , είναι να αφυδατώσει την προπαγάνδα που για μια ακόμη φορά θα οργιάσει και να αποκαλυφθεί ποιές ήταν οι θέσεις του στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. Ο πρώην πρωθυπουργός κάνει ένα ακόμη βήμα να κλείσει τους λογαριασμούς με το παρελθόν και ταυτόχρονα, ανοίγει μέτωπο, κάτι σαν προσωπική ρεβάνς, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γεγονός που προδίδει αυτοπεποίθηση. Δείχνει δηλαδή ότι δεν φοβάται και ότι είναι έτοιμος να περάσει στην αντεπίθεση, γεγονός που ήδη προκαλεί ταραχή στο Μέγαρο Μαξίμου που ασχολείται νυχθημερόν με τις δημοσκοπήσεις που φέρουν το υπό ίδρυση κόμμα του Τσίπρα να προσεγγίζει ήδη το 30%.
Του Στράτου Βαλτινού
Ενώ το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ προκαλεί νέα αναστάτωση στο ήδη διαβρωμένο ηθικά κυβερνητικό στρατόπεδο, την ώρα που από τις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός δηλώνει με έξι χρόνια καθυστέρηση ότι η Ελλάδα θα ζητήσει να συμπεριληφθούν στα συμπεράσματα ρητές αναφορές στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης στοχοποίησε ως υπεύθυνο της αποτυχίας της Ελλάδας να αποτρέψει το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τον τότε ΥΠΕΞ Νίκο Δένδια. Γιατί τώρα; προφανώς επειδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναζητά σωσίβιο στην ενοχοποίηση των άλλων, αλλά και επειδή η Τουρκία και η Λιβύη δρομολογούν την υλοποίηση της συμφωνίας τους.
Όχι ότι δεν έχει ευθύνες ο Νίκος Δένδιας, ένας από τους χειρότερους ΥΠΕΞ της μεταπολίτευσης. Αλλά ο πλέον αδρανής και σίγουρα υπεύθυνος για τις δυσμενείς εξελίξεις εις βάρος της Ελλάδας ήταν και παραμένει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Ο οποίος , ενώ είχε ενημερωθεί από τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο, την Λευκωσία και άλλες ευρωπαικές χώρες ότι αναμένονταν η υπογραφή της τουρκολιβυκής συμφωνίας, δεν έκανε το παραμικρό για την αποτρέψει . Στην συνέχεια παραθέτουμε ένα σύντομο ανθολόγιο δραστηριοτήτων του πρωθυπουργού την περίοδο εκείνη για να γίνει αντιληπτή η εικόνα παρακμής της κυβέρνησης από τους πρώτους μήνες της θητείας της. .
