Θάλεγε κανείς ότι η κατάσταση στην Αλβανία θυμίζει την ηρεμία πριν την καταιγίδα. Η οικονομική κρίση γιγαντώνεται και σύμφωνα με Έλληνες διπλωμάτες το Φθινόπωρο η κυβέρνηση Ράμα θα έχει μεγάλη δυσκολία να συγκρατήσει την πορεία κατάρρευσης , ενώ Ευρωπαίοι αξιωματούχοι κάνουν λόγο ακόμη και για στάση πληρωμών, που ακόμη και ως ενδεχόμενο προκαλεί τρόμο. Είναι αυτονόητο ότι η επικείμενη καταιγίδα αφορά άμεσα την Ελλάδα, αν και στην Αθήνα δεν υπάρχει κλίμα κατανόησης του προβλήματος και των επιπτώσεών του στη χώρα μας και όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη.
Την ώρα που ο βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον οδηγεί την Βρετανία σε άναρχο Brexit (χωρίς συμφωνία με την ΕΕ), ο αντιπρόεδρος της ιταλικής κυβέρνησης Ματέο Σαλβίνι, οδηγεί την Ιταλία σε πρόωρες εκλογές και σε μια ανοικτή σύγκρουση με τις Βρυξέλλες. Στην πραγματικότητα η Βρετανία και ο Ιταλία (με διαφορετικό τρόπο η κάθε μία) δοκιμάζουν τις αντοχές και την ενότητα της ΕΕ.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, έτοιμη από καιρό , πέρασε με καταιγιστική ταχύτητα νομοσχέδια, τροπολογίες και αλλαγές σε Αρχές, φορείς και οργανισμούς . Άλλαξε ήδη το τοπίο στην διοίκηση της κυβέρνησης και του κράτους. Εξυπηρέτησε εν ριπή οφθαλμού συμφέροντα . Γνώριζε ότι αν όλα αυτά συνέβαιναν από το Φθινόπωρο το κλίμα θα ήταν διαφορετικό. Και τα κατάφερε γιατί έτσι λειτουργεί η δημοκρατία. Έχει την πλειοψηφία στη βουλή και ψηφίζει . Αποφασίζει και εκτελεί. Η ηθική της διακυβέρνησης είναι άλλο ζήτημα.
«Ενέσεις στην ανταγωνιστικότητα» χαρακτήρισε στο πρώτο της θέμα η εφημερίδα Καθημερινή τις αντεργατικές τροπολογίες που κατέθεσε η κυβέρνηση και προκάλεσε την αποχώρηση της αντιπολίτευσης από τη βουλή. Είναι η ίδια εφημερίδα και η ΝΔ και φυσικά ο λεγόμενος επιχειρηματικός κόσμος που θριαμβολογούσαν με το ίδιο επιχείρημα όταν μειώνονταν οι μισθοί , όταν καταργούνταν τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, όταν κόβονταν οι συντάξεις και τα εφάπαξ, όταν συνέτριβαν κάθε εργασιακό δικαίωμα.
Η ρητορική του μίσους εξαπλώνεται στον κόσμο γιατί την υποδαυλίζουν οι πολιτικοί του μίσους . Δεξιοί , ακροδεξιοί φασίστες , δημαγωγοί . Οι νεκροί από επιθέσεις κατά αθώων ανθρώπων που είναι «διαφορετικοί» από τους φασίστες δολοφόνους τους αυξάνονται. Από τον Νορβηγό Μπρέιβικ το 2011 με τους σχεδόν 100 νεκρούς , μέχρι τον Αυστραλό Μπρέντον Τάραντ με τα δεκάδες θύματα και τώρα στο Ελ Πάσο με τον Πάτρικ Κρούσιους, ο παρανομαστής είναι κοινός. Μίσος για τον αριστερό, τον λατίνο ή τον μουσουλμάνο, τον δημοκράτη ή τον ομοφυλόφιλο , τον προοδευτικό διανοούμενο ή έστω για όλους όσοι δεν σκέφτονται όπως οι δολοφόνοι.
