Του Σωτήρη Σιδέρη
Η αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής στις ΗΠΑ, η μόνιμη αναζήτηση και κατασκευή εχθρών, το έλλειμμα ηγεσίας, οι ενδείξεις παρακμής και γεωπολιτικής αναδίπλωσης, έχουν εμφανή αντίκτυπο στην παγκόσμια πολιτική της και φυσικά στην σταθερότητα. Από τις ακραίες ανισότητες, τον ρατσισμό και την κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς, μέχρι την αποχώρηση από τον ΠΟΥ, την εξασθένηση της διπλωματικής της επιρροής στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και σε διάφορες εστίες κινδύνου στον πλανήτη, η κρίση κυριαρχίας των ΗΠΑ, προκαλεί κλυδωνισμούς.
«Τα ελληνικά σύνορα δεν μπορούν να αλλάξουν», δήλωσε ο Αμερικανός πρέσβης Τζ. Πάιατ. Και άρχισαν να πανηγυρίζουν στην κυβέρνηση δια των δημοσιολογούντων εκπροσώπων τους. Για ποιο λόγο; Aλλοίμονο αν αμφισβητούνται τα σύνορα της χώρας. Αυτό που οι τούρκοι αμφισβητούν είναι κυρίως τα κυριαρχικά δικαιώματα (όρια ευθύνης, οικονομικά συμφέροντα κλπ) και σε ορισμένα θέματα ακόμα και την κυριαρχία (π.χ εύρος εναέριου χώρου, που είναι 10 νμ, ή το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 νμ). Ποια σύνορα στον αέρα αναγνωρίζει η Ουάσιγκτον κ. Πάιατ;
Σε όλες σχεδόν τις δημοσκοπήσεις, από το τέλος της καραντίνας τουλάχιστον και μετά, η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται περίπου στις 20 μονάδες με πολύ μικρές διακυμάνσεις χωρίς σημασία. Το ΚΙΝ.ΑΛ, το ΚΚΕ, το ΜέΡΑ 25 και η Ελληνική Λύση κυμαίνονται σε μικρά ποσοστά με το Κίνημα Αλλαγής να είναι γύρω στο 5-6 %. Εδώ υπάρχει ένα μείζον πολιτικό μήνυμα. Εφόσον , σύμφωνα με την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και των ΜΜΕ που την στηρίζουν , η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης είναι πολιτικά κυρίαρχοι, θα έπρεπε, τουλάχιστον ένα μικρό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ να μετακινηθεί προς τη ΝΔ και το ποσοστό της να υπερέβαινε τουλάχιστον το 45%. Όμως αυτό δεν συμβαίνει, αντίθετα η ΝΔ αρχίζει σταδιακά να έχει απώλειες που είναι σίγουρο ότι θα αυξηθούν στην πορεία.
Η κυβέρνηση βρέθηκε σε μια άβολη κατάσταση τις τελευταίες ημέρες. Έπρεπε να απολογηθεί στην κοινή γνώμη και τα κόμματα, για τα όσα προκάλεσαν οι αντιφατικές δηλώσεις της κυβέρνησης και του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια για τον Έβρο, τις εκλογές, τον ανασχηματισμό, την οικονομία. Ακόμη και τώρα , πρέπει να έχει κάποιος υπερφυσικές ικανότητες για να ξέρει τι έχει γίνει ακριβώς στον Έβρο. Ωστόσο το όλο πρόβλημα από τεχνικό –διπλωματικό, εξελίχθηκε σε πολιτικό καθώς ο Δένδιας ταύτισε τον ΣΥΡΙΖΑ με την Χρυσή Αυγή. Δεν είναι μια τυχαία στάση. Συνολικά στον χώρο της δεξιάς παρατηρείται μια τάση μετριοπάθειας όταν όλα είναι καλά. Όταν όμως ένα κόμμα ή δημόσιο πρόσωπο ασκεί κριτική, τότε η μετριοπάθεια μετατρέπεται σε διχαστικό λόγο και κυριαρχεί ο ιδεολογικός ρατσισμός έναντι των αντιπάλων, κυρίως της αριστεράς. Αυτό διδάσκει η ιστορία, δεν είναι εφεύρημα .
Του Σωτήρη Σιδέρη
Κραυγαλέα προσπάθεια ανάκτησης του χαμένου εδάφους, πριν εξελιχθεί σε κρίση, επιχειρεί προσωπικά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αδειάζοντας ακόμη και έμπιστους συνομιλητές σχετικά με τα σχέδιά του. Δηλαδή , ότι θα απαντούσε στην ύφεση με ανασχηματισμό ή εκλογές, επειδή θεωρούσε ότι είναι χαώδης η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όταν το ξανασκέφθηκε διαπίστωσε ότι είναι ακραία αντιφατικό ένας πρωθυπουργός με τρομερά ποσοστά εμπιστοσύνης να προσφύγει στις κάλπες για να τον εμπιστευθεί ο λαός. Έτσι, ο ίδιος ανέλαβε να ξεκαθαρίσει το τοπίο: ούτε ανασχηματισμός, ούτε εκλογές, γιατί ο λαός τον εμπιστεύεται. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ο κ. Μητσοτάκης είναι αντιμέτωπος ακριβώς με μια κρίση εμπιστοσύνης προς τον ίδιο και την κυβέρνηση και ότι η δημοσκοπική εμπιστοσύνη απέχει πολύ από το να επιβεβαιωθεί στην κάλπη.
