Του Σωτήρη Σιδέρη
Όταν ένα κόμμα λειτουργεί ουσιαστικά ως βιτρίνα ενός πελατειακού και ολιγαρχικού συστήματος, οι συγκρούσεις συμφερόντων είναι τόσο ισχυρές που και ο πρωθυπουργός αδυνατεί να τις ελέγξει. Καθοδηγείται αντί να καθοδηγεί, σύρεται αντί να προπορεύεται, κλυδωνίζεται αντί να είναι η μοναδική σταθερά λόγω του θεσμικού του ρόλου .Είναι ο ίδιος ο Μητσοτάκης που έχει μετατρέψει σε εθνικό ερώτημα το δικό του δίλημμα , αν θέλει δηλαδή να κάνει ανασχηματισμό ή εκλογές. Είναι δικό του πρόβλημα η αδυναμία του να ελέγξει ή να συντονίσει τα συμφέροντα στα οποία στηρίχθηκε για να γίνει πρωθυπουργός και μετά έγιναν προβλήματα της χώρας. Και τώρα αυτά τον πνίγουν και του υποδεικνύουν ποιους υπουργούς θα αλλάξει και ποιους όχι, αν θα κάνει εκλογές ή αλλαγές. Αυτά είναι χαρακτηριστικά καθεστωτικών συστημάτων που άλλες ανάγκες και όχι εθνικές ή κοινωνικές, υπαγορεύουν τις αποφάσεις τους. Με απλά λόγια ο Μητσοτάκης γίνεται όλο και πιο ευάλωτος.
Οι υψηλές προσδοκίες της Αθήνας δεν επιβεβαιώθηκαν κατά την διάρκεια της συνάντησης του Ν. Δένδια με την αιγυπτιακή ηγεσία στο Κάϊρο, σε ότι αφορά ένα άμεσο (ορατό στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα) αποτέλεσμα για την οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών όμως δήλωσε ότι με τον Αιγύπτιο ομόλογο του Sameh Shoukry, «ξαναπιάσαμε το νήμα της διαπραγμάτευσης για τη συμφωνία των οικονομικών ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου». Δήλωση που δείχνει ότι το Κάϊρο, παρά την ένταση στην οποία βρίσκεται με την Τουρκία και στο μέτωπο της Λιβύης δεν επιθυμεί να δεσμευτεί για την πλήρη οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα.Οι προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει η ίδια η κυβέρνηση φάνηκε ότι δεν ήταν ρεαλιστικές.
Η ανασυγκρότηση του πελατειακού κράτους στην πιο άγρια μορφή του μάλιστα εξαπλώνεται σαν ιός επιβεβαιώνοντας όσους προέβλεπαν ότι η επιστροφή της ΝΔ στην εξουσία μετά από ένα διάλειμμα , θα ήταν ιδιαίτερα επιθετική. Ταυτόχρονα εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών καλούνται να επιβιώσουν και ενώ η κρίση ήδη χτυπά την πόρτα και βυθίζει την οικονομία . Αλλά το επιτελικό κράτος έκανε επίδειξη σπατάλης και αδιαφορίας στην Σαντορίνη. Αν ήταν ο Τσίπρας θα έσπαγαν και οι πέτρες. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο ΣΕΒ επιβάλλει πολιτική και στελέχη του στην κυβέρνηση , υποβάλλει και νομοθετήματα , κυρίως στα εργασιακά . Ο ένας μετά τον άλλο υπουργοί και υφυπουργοί αποκαλύπτεται ότι δεν τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια στους κανόνες διαφάνειας και έχουν τρελάνει τα μηχανάκια στις απευθείας αναθέσεις.
Πολύ ενδιαφέρουσα για την Ελλάδα είναι η πρόταση του γερμανικού SPD για το μεταναστευτικό πρόβλημα που βρίσκεται στον αντίποδα των θέσεων των Χριστιανοδημοκρατών, αλλά και πολλών δεξιών και ακροδεξιών δυνάμεων εντός της ΕΕ . Σύμφωνα με ένα έγγραφο θέσεων του συγκυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, το SPD απαιτεί τη δημιουργία κέντρων ασύλου σε ολόκληρη την επικράτεια της ΕΕ και όχι μόνο στα εξωτερικά σύνορά της, κάτι που ως γνωστόν έχει προκαλέσει ασφυξία στην Ελλάδα.
Της μεγάλης κολάσεως γίνεται στο κέντρο της Αθήνας επειδή ο δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης ονειρεύτηκε να φτιάξει ένα μεγάλο περίπατο. Ξέχασε βεβαίως ότι ο χώρος είναι συγκεκριμένος στην Αθήνα και ότι η χωροταξία είναι συγκεκριμένη. Ξέχασε επίσης ότι περνάνε σχεδόν υποχρεωτικά ένα εκατομμύριο οχήματα από το κέντρο της Αθήνας. Ολ αυτά είναι λεπτομέρειες για τον γόνο της οικογενείας που κυβερνά ομαδικώς τη χώρα.
Αν δεν ήταν της οικογενείας, θα είχε γίνει πόλεμος στα κανάλια και γενικώς στην δημόσια ζωή. Από τη Δευτέρα το πρωί η Αθήνα βρίζει και μουντζώνει, αλλά ο οραματιστής δήμαρχος χαμογελά λέγοντας ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και όλα θα γίνουν καλύτερα.
