Πληροφοριακά Στοιχεία

18.11.2025

Του Σωτήρη Σιδέρη

Αν η ΝΔ ήταν η κυρίαρχη δύναμη και οι δημοσκοπήσεις της έδιναν καθαρό προβάδισμα αυτοδυναμίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ήταν ήσυχος. Να όμως που ξαφνικά, ο Κώστας Τασούλας διοχετεύει μέσω διαρροών στο “Βήμα της Κυριακής”, την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να μείνει η χώρα χωρίς κυβέρνηση.. Τέτοιο ενδεχόμενο φυσικά δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως και είναι ισχυρό το ενδεχόμενο,  να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς τον Μητσοτάκη ή αν υπάρξει τελικά ένα ισχυρό κόμμα Τσίπρα , με συνεργασίες να φύγει από την εξουσία η ΝΔ. Αυτό φυσικά δεν το χωρά ο νους του  δεξιού Προέδρου. 

Ο Κώστας Τασούλας επιλέχθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη , παρά τις σφοδρές αντιδράσεις, ακριβώς γι αυτόν τον ρόλο. Του Προέδρου που υπηρετεί τον πρωθυπουργού και  ανησυχεί αν η ΝΔ δεν πάει καλά ή αν υπάρχει το ενδεχόμενο να αναδειχθεί μια άλλη κυβέρνηση. Επιβεβαιώνονται  όσοι εξέφραζαν έντονες διαφωνίες με την επιλογή του Μητσοτάκη, ότι δηλαδή δεν είναι σωστό να προτείνει για Πρόεδρο έναν σκληρό κομματικό. Αλλά το γεγονός ότι ο Τασούλας ανησυχεί είναι ίσως το καλύτερο νέο για την προοδευτική αντιπολίτευση. Το πολιτικό σκηνικό βράζει και η ΝΔ επιστρατεύει όποιον μπορεί για να προκαλέσει φόβο και ανησυχίες στην κοινωνία. 

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

16.11.2025

 Κώστας Βενιζέλος 
Τη δημιουργία ενός Συμβουλίου Συνεργασίας δυο κρατών, στα πρότυπα ενός μοντέλου που λειτουργεί ήδη σε διεθνές επίπεδο μεταξύ χωρών, θέλει να προωθήσει και στην Κύπρο η κατοχική Τουρκία. Πρόκειται για μια ιδέα, που έτυχε επεξεργασίας και στοχεύει στη διασφάλιση των στρατηγικών επιδιώξεων της Άγκυρας στο νησί. Το μοντέλο αυτό θα λειτουργεί, ώστε να υπάρχει συνεννόηση σε «υψηλό επίπεδο» για «κεντρικά ζητήματα», «κοινού συμφέροντος» κυρίως ενδιαφέροντος, που αφορούν ολόκληρο το νησί.\

Είναι σαφές πως αυτό το μοντέλο προδικάζει μια χαλαρή σχέση μεταξύ δυο χωριστών «διοικήσεων», δυο κρατών. Είναι προφανές πως αυτή η ιδέα, που αναμένεται ότι θα παρουσιασθεί κατά τις συζητήσεις προετοιμασίας των επόμενων βημάτων στο Κυπριακό, τίθεται ως δήθεν ανάγκη των καιρών και αποτέλεσμα των δεδομένων, που διαμορφώνονται ( ή επιχειρούνται να επιβληθούν από την κατοχική δύναμη).  Είναι προφανές πως η Τουρκία επιδιώκει να διασφαλίσει τον έλεγχο του νησιού, το τουρκοκυπριακό κράτος ( τον πληθυσμό στα κατεχόμενα, Τουρκοκύπριοι και έποικοι) και να έχει ρόλο στην «προίκα» του νησιού. Στοχεύει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της στην Κύπρο αλλά και τα όσα σχεδιάζει στην περιοχή.

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

16.11.2025

Του Σωτήρη Σιδέρη 

Περίπου 40 στελέχη του φιλοναζιστικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία, του AfD, έχουν προσκληθεί το Δεκέμβριο στην Ουάσιγκτον, με πρωτοβουλία μιας ομάδας Ρεπουμπλικανών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ταυτόχρονα όμως οξύνεται η ρητορική υπέρ του νεοναζιστικού κόμματος και η ευθεία ανάμειξη στην πολιτική ζωή της Γερμανίας και πολλών άλλων χωρών από την Ευρώπη μέχρι την Λατινική Αμερική. Αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Το περιβάλλον του Τραμπ έχει συστηματικές επαφές και δείχνει δημόσια την προτίμησή του σε ακροδεξιές κυβερνήσεις όπως της Μελόνι στην Ιταλία, του Όρμπαν στην Ουγγαρία και άλλων, αλλά και σε ακροδεξιά κόμματα, συχνά επιδεικνύοντας αδιαφορία για τους δημοκρατικούς θεσμούς και κανόνες.

Μια σαφής κινητικότητα προς την κατεύθυνση εκφασισμού και των ΗΠΑ και της Ευρώπης, όπως ονειρεύεται ο Στηβ Μπάνον, έχει εδραιωθεί στον Λευκό Οίκο. Στην Αθήνα οργιάζουν τα σενάρια και οι πληροφορίες που δύσκολα επιβεβαιώνονται προς το παρόν, ότι η Κίμπερλι Γκιλφόϊλ θα αναμειχθεί ενεργά στην πολιτική ζωή της Ελλάδας με στόχευση την ενίσχυση της ακροδεξιάς. Αυτά , σε συνδυασμό με την δημόσια θέση της ότι η Κίνα πρέπει να φύγει από την Ελλάδα,  αναμένεται να προκαλέσουν σεισμό στην πολιτική ζωή της χώρας και στις διεθνείς σχέσεις της. 

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

14.11.2025

Του Σωτήρη Σιδέρη

Η  σκληρή απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στις δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι δεν προτίθεται να διαβάσει την Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα, προδίδει την αποφασιστικότητα και την αυτοπεποίθηση του πρώην πρωθυπουργού για την έναρξη ενός σκληρού πολιτικού πολέμου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν πόλεμο που περιμένει όλη η Ελλάδα.  
Το αν διαβάσει ή όχι την Ιθάκη  ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει καμία σημασία. Το να προσπαθεί όμως ο πρωθυπουργός να αποδομήσει ένα βιβλίο πριν κυκλοφορήσει μάλλον δείχνει το φόβο για την απήχηση που μπορεί να έχει.

Η έπαρση,  του στυλ «έχω πάρα πολλά βιβλία πάνω στο γραφείο μου, που περιμένουν να τα φυλλομετρήσω, δε νομίζω πως το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα είναι από αυτά που θα διαβάσω, σίγουρα θα πληροφορηθώ για το περιεχόμενο του…” προδίδει έλλειμμα ήθους, πέρα από την διαπίστωση ότι μαζεύει βιβλία στο γραφείο του για  διακόσμηση  και όχι γιατί τον ενδιαφέρει η γνώση. Γι αυτό και ο Τσίπρας τον εκθέτει λέγοντας ότι προφανώς διαβάζει δικογραφίες της Κοβέσι ….

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

14.11.2025

Του Στράτου Βαλτινού

Ένα ακόμη ρεσιτάλ διάχυσης ευθυνών  και φθηνού λαϊκισμού , χωρίς να αποφύγει την συνήθη πρακτική των ωραιοποιήσεων, επιδόθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη βουλή, απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη για την ακρίβεια.  Τα επιχειρήματα του πρωθυπουργού βασίστηκαν σε γενικεύσεις του τύπου, ακρίβεια υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, το ακριβό ρεύμα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, ή ότι δεν θα αλλάξει τίποτα αν μειωθεί ο ΦΠΑ. Όλα αυτά την στιγμή, που η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ συμπεραίνει ότι ακόμη και οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα, αμείβονται με χαμηλότατες απολαβές, ανεπαρκείς για να υποστηρίξουν τη διαβίωσή τους. Παρά το γεγονός επίσης ότι οι Έλληνες είναι οι τελευταίοι σε αγοραστική δύναμη, ο πρωθυπουργός δεν έχει δείξει ποτέ την παραμικρή πολιτική ευαισθησία να αλλάξει την κατάσταση. 

Στο πολιτικό επίπεδο ωστόσο, ο Μητσοτάκης  μιλά για σταθερότητα, ανάπτυξη και ευημερία,. Μόνο που η πιο σταθερή κατάσταση στη χώρα είναι φτώχεια σε ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό, ενώ ταυτόχρονα δημόσια αγαθά όπως η Υγεία και η Παιδεία στοιχίζουν πανάκριβα και φυσικά αφαιρούν δυνατότητες για μια καλύτερη ζωή.  Αν και είναι ο πρωθυπουργός που κατηγορεί την αντιπολίτευση για εμμονές, τελικά ο πιο εμμονικός είναι ο ίδιος υπέρ των ανισοτήτων. 

πλήρες κείμενο