του Σπύρου ΣουρμελίδηΔεν μάθαμε και θα μάθουμε ποτέ ποια θα ήταν η πορεία της Αριστεράς και φυσικά του ΚΚΕ, αν τον Φεβρουάριο του 1991, είχε επικρατήσει η λεγόμενη ανανεωτική πτέρυγα του Κομμουνιστικού Κόμματος, η γενιά του Πολυτεχνείου, Μ. Ανδρουλάκης, Μαρία Δαμανάκη, Γ. Δραγασάκης, Α. Αλαβάνος, Θ. Καρτερός και πολλοί ακόμα. Επικράτησε η ορθοδοξία των κομμουνιστικών απόψεων, υπο την Αλέκα Παπαρήγα , τον Δ. Γόντικα, τον Μ. Κωστόπουλο κα. Υπο την υψηλή εποπτεία της παλαιάς γενιάς του ΚΚΕ, των αγωνιστών της αντίστασης, της εποχής της εξορίας και των φυλακίσεων. Πρωταγωνιστές στην αντιπαράθεση ο Χαρίλαος Φλωράκης και ο Γρηγόρης Φαράκος. Η διάσπαση του 1991, ήταν η μεγαλύτερη και σημαντικότερη διάσπαση του ΚΚΕ, πολύ πιο σημαντική ακόμα και απο την διάσπαση του 1968. Και αυτό γιατί ήταν διάσπαση κοινωνική.
Το βράδυ της μεγάλης εκλογικής ήττας στις 25 Ιουνίου ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε ότι "έκλεισε ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ". Η εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη επισφραγίζει την διαπίστωση του Α. Τσίπρα. Το ερώτημα τώρα είναι "ποιος είναι ο νέος κύκλος;" Αυτό που δεν έκανε ο συντεταγμένος και ιστορικός ΣΥΡΙΖΑ, το έκαναν τα μέλη και οι φίλοι, που συμμετείχαν στις εσωκομματικές εκλογές. Καταψήφισαν τις πολιτικές που ήταν μειοψηφικές, επένδυσαν στην ελπίδα, αλλά με μεγάλο ρίσκο. Ψήφισαν για πρόεδρο τον έως χθες άγνωστο στην πολιτική και στον ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανο Κασσελάκη. Η άνετη νίκη Κασσελάκη, διαβάζεται δυστυχώς και ως τεράστια ήττα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σαν να πήγαν οι ψηφοφόροι στις κάλπες λέγοντας "Ας είναι οποιοσδήποτε, όχι όλοι εσείς που ξέρουμε! Γιατί ο Στ. Κασσελάκης, μέσα σε 20 μέρες κέρδισε την Έφη Αχτσιόγλου, τον Ε. Τσακαλώτο και τον Ν. Παππά.
Την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου πραγματοποιούνται οι επαναληπτικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάδειξη Προέδρου. Οι κάλπες θα ανοίξουν στις 8:00 π.μ. και θα κλείσουν στις 8:00 μ.μ.Περί τους 180.000 υπολογίζεται ότι θα είναι οι ψηφοφόροι που θα πάρουν μέρος . Για τον σκοπό αυτό έχουν στηθεί 538 κάλπες σε όλη την Ελλάδα.
Αναλυτικά όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τη διαδικασία:
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ο Τούρκος πρόεδρος ζήτησε την αναγνώριση του ψευδοκράτους, διοχετεύει ψευδείς πληροφορίες ότι επίκειται η συνεργασία με την Κίνα για την κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα για να τον ακούσουν οι Αμερικανοί, ανακοινώνει ότι σύντομα ξεκινά κοινές γεωτρήσεις με το Ισραήλ και έδωσε ρεσιτάλ. . φιλίας με την Ελλάδα. Όλα αυτά σε λίγα 24ωρα. Κάποιες φορές όπου υπάρχει καπνός , υπάρχει και φωτιά.
Ωστόσο, για να κάνει γεωτρήσεις με το Ισραήλ πρέπει να αλλάξει την γεωγραφία της Ανατολικής Μεσογείου. Η Αθήνα όφειλε ωστόσο να απαιτήσει από το Τελ Αβίβ να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει , γιατί αν υπάρχει έστω και κόκκος αλήθειας το Ισραήλ διαλύει την τριμερή με την Ελλάδα και την Κύπρο και ακυρώνει μια συνεργασία ετών.
Αν υπάρχει ωστόσο ίχνος αλήθειας, πράγμα που θα γίνει γνωστό , είναι θέμα χρόνου, δεν αποκλείεται , οι δηλώσεις του Ερντογάν για κοινές γεωτρήσεις με το Ισραήλ εξελιχθούν σε πρόταση και προς την Ελλάδα και άλλες χώρες. . Κάτι που θα σήμανε ρευστοποίηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και άλλων χωρών, στο όνομα των οικονομικών συμφερόντων αμφιβόλου αποτελεσματικότητας.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ο Στέφανος Κασσελάκης βρέθηκε σε θέση άμυνας μετά την επικράτηση της πρώτης Κυριακής, υπό την πίεση της επιθετικής τακτικής της Έφης Αχτσιόγλου. Η αρχική του εικόνα, σαν να είχε κατασκευαστεί σε εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης έμοιαζε ατσαλάκωτη, αλλά ήδη μετρά ρυτίδες. Η Αχτσιόγλου πραγματοποίησε μια άτονη, άνευρη και μάλλον αφελή καμπάνια μέχρι τον πρώτο γύρο. Αυτό άλλαξε . Ο Κασσελάκης, αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημόσια , αλλά υπό πίεση, ότι πιστεύει την Έφη Αχτσιόγλου ότι δεν έστειλε ποτέ SMS στον Τσίπρα για να ζητήσει την παραίτησή του, αρνήθηκε με προφάσεις να πάει σε ντιμπεϊτ, ενώ αδυνατεί να παρουσιάσει ένα πολιτικό σχέδιο.
Το βατερλό με το “κρατίδιο” στην Κύπρο δεν οφείλεται σε κούραση όπως προσπάθησε να διορθώσει αλλά σε επικίνδυνη άγνοια. Η Αχτσιόγλου προσδοκά ότι με την αντεπίθεσή της θα αφυπνίσει ανενεργές κομματικές δυνάμεις για να κάνει την ανατροπή.. Είναι προφανές ότι έχουμε σύγκρουση δύο ταυτοτήτων. Μιας ιδεολογικής και πολιτικής ταυτότητας , αυτή της Αχτσιόγλου, εναντίον μιας ιδεολογικής πολτοποίησης των ιδεών και της πολιτικής, που εκφράζει ο Κασσελάκης .
