Του Σωτήρη Σιδέρη  

Ο Στέφανος Κασσελάκης βρέθηκε σε θέση άμυνας μετά την επικράτηση  της πρώτης Κυριακής, υπό την πίεση της επιθετικής τακτικής της Έφης Αχτσιόγλου. Η αρχική του εικόνα, σαν να είχε κατασκευαστεί σε εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης έμοιαζε ατσαλάκωτη, αλλά ήδη μετρά ρυτίδες.  Η Αχτσιόγλου πραγματοποίησε μια άτονη, άνευρη και μάλλον αφελή καμπάνια μέχρι τον πρώτο γύρο.  Αυτό άλλαξε . Ο Κασσελάκης, αναγκάστηκε  να παραδεχθεί δημόσια , αλλά υπό πίεση,  ότι πιστεύει την Έφη Αχτσιόγλου ότι δεν έστειλε ποτέ SMS στον Τσίπρα για να ζητήσει την παραίτησή του, αρνήθηκε με προφάσεις να πάει σε ντιμπεϊτ, ενώ αδυνατεί να παρουσιάσει ένα πολιτικό σχέδιο.

Το βατερλό με το “κρατίδιο” στην Κύπρο δεν οφείλεται σε κούραση όπως προσπάθησε να διορθώσει αλλά σε επικίνδυνη άγνοια.   Η Αχτσιόγλου προσδοκά ότι με την αντεπίθεσή της θα αφυπνίσει ανενεργές κομματικές δυνάμεις για να κάνει την ανατροπή.. Είναι προφανές ότι έχουμε σύγκρουση δύο ταυτοτήτων. Μιας ιδεολογικής και  πολιτικής ταυτότητας , αυτή της Αχτσιόγλου, εναντίον μιας ιδεολογικής πολτοποίησης των ιδεών και της πολιτικής, που εκφράζει ο Κασσελάκης .

 Ο  Κασσελάκης κάνει αγώνα για να διατηρήσει την πρωτιά, ενώ παράλληλα όλο και πιο επιθετικά του τίθενται ερωτήματα για την περιουσία του, τον τρόπο που την απέκτησε και το βιογραφικό του.  Η αμυντική θέση του Στέφανου Κασσελάκη έγινε αισθητή στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ καθώς του τέθηκαν πολλά ερωτήματα, χωρίς να έχει απαντήσεις. Απαντά με σχόλια και όχι με θέσεις .  

Ο Στέφανος Κασσελάκης,  αναγκάστηκε να  διαβεβαιώσει ότι δεν προτίθεται να ζητήσει παραιτήσεις βουλευτών προκειμένου να εκλεγεί ο ίδιος και να αναλάβει καθήκοντα προέδρου της ΚΟ του κόμματος, αν εκλεγεί. Προφανώς κατανόησε ότι η άγνοια γύρω από πλήθος θεμάτων θα ήταν καταστροφική για το προφίλ του , που με τόση επιμέλεια φιλοτεχνεί και αφού πρώτα τρείς βουλευτές δήλωσαν ότι δεν θα παραιτηθούν. Ίσως το επιχειρήσει αργότερα, αν εκλεγεί, αλλά αυτή την στιγμή γνωρίζει ότι είναι μείζον μειονέκτημα και για τον ίδιο και για τον ΣΥΡΙΖΑ ο αρχηγός του κόμματος να μην είναι στη βουλή για πάνω από τρία χρόνια. Άλλο πράγμα λίγοι μήνες, όπως ο Ανδρουλάκης, άλλο πράγμα τα χρόνια. Το ηγετικό κενό δεν καλύπτεται από αναπληρωτές….

Τα ερωτήματα και η Αμερικανοποίηση της πολιτικής

Σε μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών του Κασσελάκη υπάρχουν ερωτήματα για τον τρόπο που εμφανίστηκε στην ζωή του κόμματος, τις πραγματικές του πεποιθήσεις, τις διασυνδέσεις του και τους στόχους του. Προφανώς για τους οπαδούς της Αχτσιόγλου που θεωρούν μέρος της ζωής τους την ιδεολογία και την αγάπη προς το κόμμα και την ιστορία της Αριστεράς, ο Κασσελάκης είναι ξένο σώμα και δεν θα γίνει ποτέ ο δικός τους άνθρωπος. Από το σημείο αυτό αρχίζουν τα σενάρια περί ενότητας ή διάσπασης.
Υπό αυτό το πρίσμα έχουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση που ναι μεν εμφανίζεται με θυελλώδη τρόπο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κομματικά στελέχη όλων των παρατάξεων και πολιτικοί επιστήμονες και αναλυτές, πιστεύουν ακράδαντα ότι παρόμοια φαινόμενα σαν του Κασσελάκη θα κατακλύσουν και τα άλλα κόμματα. Υπό αυτή την οπτική η αποχώρηση των ηττημένων ή η ρήξη δεν θα ωφελήσει κανέναν. Αντίθετα η παραμονή όλων στον ΣΥΡΙΖΑ και η μάχη για τις θέσεις , το πρόγραμμα και την ταυτότητα του κόμματος πρέπει να δοθεί στην συνέχεια από μέσα. Αν αποχωρήσουν θα παραδώσουν το κόμμα τους, τόσο απλό είναι.

Η Αμερικανοποίηση της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα συντελείται με ταχύτατους ρυθμούς. Επικοινωνία αντί σχεδίου, πρόσωπο ηγέτης και μονάρχης αντί ηγεσίας και οργάνων επεξεργασίας πολιτικής, ατομισμός , κέρδος πάση θυσία, θεοποίηση του χρήματος ανεξάρτητα από που προέρχεται, ασυδοσία και θεσμοποίηση των ανισοτήτων είναι τα κύρια χαρακτηριστικά μιας νέας πολιτικής κουλτούρας που απλώνεται, με κινητήριο δύναμη τον Μητσοτάκη.

 Η ήττα της ευρωπαικής σοσιαλδημοκρατίας δείχνει με την πάροδο του χρόνου τις επιπτώσεις της στις κοινωνίες. Το αμερικανικό επικοινωνιακό μοντέλο, της ακραίας επιθετικότητας και του διαχωρισμού ηγέτη -κοινωνίας επικρατεί πλέον παντού. Ο ηγέτης έχει δικαίωμα να υπηρετεί τους ισχυρούς του χρήματος, να νομοθετεί υπέρ τους, να τους παρέχει φορολογική και όχι μόνο ασυλία, να καταπονεί τους εργαζόμενους με πιο επιθετική εκμετάλλευση και οι μηχανισμοί του χρήματος να υπερέχουν των κοινοβουλίων και να νομοθετούν κατ εντολήν. Αυτό εκφράζει ανοιχτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην. Ελλάδα. Δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη, γιατί κανείς δεν ξέρει τις πραγματικές πεποιθήσεις του, τι πιστεύει ο Κασσελάκης . Προφανώς πολλά από αυτά κυριαρχούν στην σκέψη του. Κανείς δεν έχει δει , δεν έχει διαβάσει και δεν έχει ακούσει το παραμικρό για τις πεποιθήσεις του Κασσελάκη. Οι τωρινές απόψεις του δεν προέρχονται από πουθενά, παρά μόνο εκφράζονται για τις ανάγκες των κομματικών εκλογών.
       

Σύγκρουση δύο ταυτοτήτων

Η Έφη Αχτσιόγλου εκφράζει την άλλη όψη της πολιτικής. Τον πολιτικό σχεδιασμό με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Την κοινωνική ασφάλεια με την ανάπτυξη δημοσίων πολιτικών στην υγεία, την παιδεία,   τους μισθούς, την αναδιανομή του πλούτου. Στην πραγματικότητα , η Αχτσιόγλου μένει πιστή στις πεποιθήσεις της και στον τίτλο του κόμματος. Είναι ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι ο ριζοσπαστισμός έχει ατονήσει προ πολλού,  ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει η ελπίδα των πολλών.  Η ιδεολογία ενός κόμματος, ακόμη και ενός απλού Σωματείου ή και  μιας  πολυεθνικής , είναι ο πυρήνας και το θεμέλιο της ύπαρξής του. Η άλλη όψη είναι η ρευστοποίηση και ο ξεπεσμός , όπως έχει συμβεί σε πολλά κόμματα στην ιστορία.

Η ιδεολογία συμπυκνώνει σκέψεις, σχέδια , στόχους, πεποιθήσεις, τον τρόπο ζωής,  την πολιτική κουλτούρα μιας παράταξης, έχει πολιτισμικές προεκτάσεις, εκφράζει κοινωνίες, τάσεις και πολιτικές. Η άλλη όψη, η ιδεολογική πολτοποίηση μιλάει για το τέλος των ιδεολογιών, για την κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών, για μια πνευματική και θανατηφόρα ομοιομορφία των κοινωνιών, για πολίτες που καταναλώνουν και αλώνουν τις ζωές τους σε  οθόνες , συνθήματα, ρηχότητα και εικόνες, ότι δηλαδή αποσυνθέτει τους δεσμούς , τις ισορροπίες και τους κοινωνικούς αρμούς. Και μετά έρχεται η βίαιη ρήξη , η περιθωροποίηση, η ριζοσπαστικοποίηση, φαινόμενα που ήδη παρατηρούμε στη Δύση και κυρίως στις ΗΠΑ και τις μεγάλες ευρωπαικές χώρες. Η εκφρασθείσα συμπάθεια του Κασσελάκη στον Μητσοτάκη θυμίζει και τον ηθοποιό Αλέξη Γεωργούλη που αποκάλυψε ότι είχε συζητήσει με τη ΝΔ για να είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής, αλλά αφού δεν προέκυψε συνεργασία , πήγε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά…..