του Σωτήρη Σιδέρη
Η Αθήνα και η Λευκωσία δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν πιο ιδανικές συνθήκες διαπραγμάτευσης στο Κυπριακό. Τα όσα εξελίσσονται στην Ελβετία από τις 28 Ιουνίου αποτελούν την τέλεια συνταγή μη λύσης , κάτι που ενδόμυχα θέλουν όλοι. Η μη λύση του Κυπριακού είναι απείρως πιο εύκολη στη διαχείριση από την επώδυνη λύση και το συμβιβασμό. Το πολιτικό κόστος της μη λύσης είναι απείρως πιο διαχειρίσιμο από το κόστος της λύσης. Η παρωχημένη και υπερτιμημένη εξωτερική πολιτική της Τουρκίας έκανε και πάλι το θαύμα της. Ζει σε άλλες εποχές, είναι εκτός τόπου και χρόνου και προσφέρει αμέτρητα πλεονεκτήματα σε όποιον βρίσκεται απέναντί της. Είτε είναι Κούρδοι, είτε Αμερικανοί, Ρώσοι , Ιρανοί κλπ.
Θλιβερά απομεινάρια του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ θύμιζε η σύναξη της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης» σε ένα συνέδριο που μεθοδεύτηκε , όχι για να χαράξει μια νέα πορεία των δημοκρατικών, προοδευτικών δυνάμεων της χώρας, αλλά για να δώσει μια μάχη οπισθοφυλακών, αναζητώντας ωστόσο μια πυξίδα στον δρόμο για την εξουσία. Κυρίως οι πρώην υπουργοί και στελέχη του ΠΑΣΟΚ που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία, στο πελατειακό κράτος, στην παρακμή και την διαπλοκή, δεν βρήκαν τρόπο, ούτε καν τον αναζήτησαν για να μιλήσουν για τα αίτια που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της αβύσσου και το κόμμα τους στα πρόθυρα διάλυσης . Για αυτοκριτική ούτε λόγος.
Ο τρόπος που συμπεριφέρεται στα ...σκουπίδια της, αφορά όλη την κοινωνία και δείχνει το επίπεδο της! Γιατί το θέμα είναι η διαχείριση των σκουπιδιών. Τα σκουπίδια είναι ένας καλός οδηγός για να ξαναδούμε τα προβλήματα μας και τα αδιέξοδα μας, τις εκκρεμότητες που μας βασανίζουν. Την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τους συνδικαλιστές και τους εργαζομένους στην καθαριότητα των Δήμων, ότι η λύση που τους προσφέρει είναι η καλύτερη δυνατή, αναδεικνύονται οι νομικοί παραλογισμοί όπως φυσικά και η άρνηση όλων των εμπλεκομένων να ασχοληθούν με το πραγματικό πρόβλημα. Και αυτό είναι η διαχείριση των σκουπιδιών. Στις χώρες του βορρά, τα σκουπίδια έγιναν πλούτος, βρέθηκαν τρόποι να αξιοποιηθούν και να φέρουν λεφτά και θέσεις εργασίας. Στην Ελλάδα τα μικρά συμφέροντα, δημάρχων, μεσιτών , εργολάβων, οικοπεδούχων, εμποδίζουν τη χώρα να διαχειριστεί τα σκουπίδια της. Και οι κυβερνήσεις σέρνονται πίσω από μεγάλα και μικρά συμφέροντα, αδυνατώντας να δώσουν λύσεις. Με τη σειρά της και η σημερινή κυβέρνηση , εστιάζει στο πρόβλημα των σχέσεων εργασίας των εργαζομένων στην καθαριότητα. Αφήνοντας να της διαφύγει το πραγματικό πρόβλημα που θα λύσει και το επιμέρους. Διότι θα μιλάμε για περισσότερες θέσεις εργασίας, έσοδα στους Δήμους, μικρότερες δαπάνες για το κράτος.
