Του Σωτήρη Σιδέρη
Είναι η μαύρη τρύπα της διπλωματίας. Το πολύμηνο κενό μεταξύ Ελλάδας -ΗΠΑ σε υψηλό πολιτικό επίπεδο εξελίσσεται επικίνδυνα για την Αθήνα και είναι και πρωτοφανές. Η περιφρονητική στάση του Αμερικανού προέδρου έναντι του Έλληνα πρωθυπουργού είναι προβληματική από κάθε άποψη και προκαλεί εύλογες ανησυχίες για την συνέχεια, γιατί ταυτόχρονα αναβαθμίζονται ποιοτικά οι σχέσεις ΗΠΑ -Τουρκίας.
Υπό αυτή την οπτική, η τηλεφωνική επικοινωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, είναι μια κίνηση απελπισίας του πρωθυπουργού, στην προσπάθειά του να κατανοήσει τι ακριβώς συμβαίνει στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις , τον ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή και σίγουρα να καταλάβει ποια είναι η στάση των ΗΠΑ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.Περικυκλωμένος από σύνθετα και δύσκολα προβλήματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, ο πρωθυπουργός αναζητά εναγωνίως διέξοδο. Όλες οι παρασκηνιακές προσπάθειες για προσέγγιση με τον Τραμπ έχουν αποτύχει και τα σύννεφα μαζεύονται απειλητικά.. Ωστόσο και τα ερωτηματικά που έχουν αναδυθεί από αυτή την επικοινωνία είναι πολλά..
Μέσα σε λίγα 24ωρα αποκαλύφθηκαν γεγονότα που συμπληρώνουν την εικόνα κατάρρευσης της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης και συγχρόνως οτι ο ο ίδιος ο κ. . Μητσοτάκης, θεωρείται ότι καλύπτει την διαφθορά. Το Politico εγραψε οτι “ο Μητσοτακης καλύπτει την έρευνα κατα υπουργών του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Έγινε γνωστό ότι και η Αίγυπτος (μετά τη ΛΙβύη) έχει υποβάλει ενστάσεις στον ΟΗΕ για τον χωροταξικό σχεδιασμό της Ελλάδας. Λίγα 24ωρα πριν η κα Μελόνι σχεδίαζε τα δικά της συμφέροντα στην κεντρική μεσόγειο σε συνεργασία με Ερντογάν και Λιβύη, γραφοντας στα παλαιά υποδήματα της τον …φίλο Κυριάκο. Ταυτόχρονα ο Ζελένσκι κάρφωνε και πάλι τον Κ. Μητσοτάκη οτι του έδωσε υποσχέσεις για βοηθεια με ανταλλαγμα μπίζνες στην Οδησσό.
Απειλούν δικαστές, δημοσιογράφους, ΜΜΕ, καλλιτέχνες και κινήματα , προκειμένου να απαγορευθεί οποιαδήποτε αναφορά σε γενοκτονία στη Γάζα και βαφτίζουν τις αντιδράσεις αντισημιτικές. Αλλά οι αντιδράσεις γιγαντώνονται. Το Ισραήλ και τα εβραϊκά λόμπι ανά την υφήλιο έχουν κινητοποιηθεί στο έπακρο για να αποφευχθεί ο στιγματισμός του κράτους και όχι μόνο. Η ΕΕ υπό την λαική πίεση , αλλά και από την συγκλονιστικές εικόνες φρίκης που μεταδίδονται από τη Γάζα, αν και συνεχίζει να στηρίζει το Τελ Αβίβ, φαίνεται ότι μπορεί να κάνει κάποιο μικρό βήμα καταδίκης.
Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα, έκανε η Εκτελεστική Αντιπρόεδρος της Ευρωπαικής Επιτροπής, Τερέσα Ριμπέρα, η οποία φαίνεται ότι θα προκαλέσει σοκ στο Ισραήλ και όχι μόνο, δηλώνοντας ότι οι πράξεις του Τελ Αβίβ μοιάζουν με γενοκτονία. Αλήθεια πόσο απέχουμε ακόμη από μια ολική καταδίκη του Ισραήλ και την επιβολή κυρώσεων; η ελληνική κυβέρνηση είναι ίσως η πιο σιωπηλή κυβέρνηση στην Ευρώπη, αλλά μέχρι πότε;
Ειδικού Συνεργάτη
Επί τέσσερα χρόνια ως υπουργός Εξωτερικών, ο Νίκος Δένδιας, είχε μετατρέψει το κρατικό αεροσκάφος σε ιδιωτικό, ταξιδεύοντας ανά τον πλανήτη. Υπέγραψε δύο κακές συμφωνίες, μία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο και μία με την Ιταλία , τις οποίες επικαλούνται άλλες χώρες στο παρασκήνιο για να περιορίσουν ή και να εξαφανίσουν την επήρεια των ελληνικών νησιών. Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι στη συμφωνία με την Αίγυπτο “χάθηκαν” χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα εξαιτίας της μειωμένης επήρειας που δέχθηκε για την Κρήτη, γύρω στο 45%.
΄Πλέον ως υπουργός Άμυνας, ο Ν. Δένδιας προβάλλεται ως ο επικρατέστερος διάδοχος του Μητσοτάκη. Πως όμως θα γίνει ηγέτης ένας άνθρωπος που “συζεί” εδώ και έξη χρόνια με πλήθος σκανδάλων, που φθείρεται μαζί με τον πρωθυπουργό και τη ΝΔ, που σιωπά στις υποχωρήσεις, που υπογράφει κακές συμφωνίες, που συμβιώνει με ακροδεξιούς βουλευτές και υπουργούς, που είναι συνένοχος στην πορεία της χώρας προς νέα κρίση χρέους εξαιτίας της εξοπλιστικής φρενίτιδας; πιστεύει ότι κάποια φιλικά ΜΜΕ θα τον χρίσουν πρόεδρο της ΝΔ; Μήπως έχει ήδη καεί;
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η δημοσιοποίηση των Θαλάσσιων Πάρκων της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, έφερε στο προσκήνιο τις παράδοξες αναθεωρητικές ιδέες της Άγκυρας, αλλά και τα παιδαριώδη λάθη που την ενοχοποιούν, παραβιάζοντας τους όρους που η ίδια θέτει στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, τα τελευταία γεγονότα, επιβεβαίωσαν την έλλειψη βούλησης για εξορθολογισμό των διμερών σχέσεων, αλλά και την κρίση ηγεσίας στο ελληνικό ΥΠΕΞ.
Το Θαλάσσιο Πάρκο του Αιγαίου εκτείνεται έξω από τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας, μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, είναι παράνομο και δεν μπορεί να σταθεί ούτε λεπτό σε κανέναν διεθνή οργανισμό. Αλλά η παραπομπή στην κρίση του 1973 είναι λάθος , γιατί εκείνη η κρίση αφορούσε αντιπαράθεση σχετικά με έρευνες για πετρέλαιο, ενώ το Θαλάσσιο Πάρκο δεν έχει καμία σχέση με έρευνες, ούτε καν με οριοθέτηση, όπως λανθασμένα έκανε λόγο το ελληνικό ΥΠΕΞ, έχουμε μια αυτοτελή ενέργεια. Το ελληνικό ΥΠΕΞ μπορούσε να εκμεταλλευθεί τα λάθη των Τούρκων και να ξεκινήσει μια διπλωματική εκστρατεία, να την γελοιοποιήσει στην διεθνή κοινότητα εκθέτοντας σοβαρά την απρέπεια της Άγκυρας να κάνει ό,τι θέλει. Ταυτόχρονα καταδείχθηκε ότι η κρίση ηγεσίας στο υπουργείο Εξωτερικών είναι προφανής, πρωτοφανής και επικίνδυνη.
