Το πρώτο κύμα πανδημίας προκάλεσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον των κοινωνιών, της πολιτικής και οικονομικής τάξης στον κόσμο, με επίκεντρο την επιστροφή στο κοινωνικό κράτος και τον ρόλο του στην οικονομία. Η πολιτική αναβαθμίστηκε παντού. Σε όλον τον κόσμο το κράτος συνέδραμε το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά και μικρούς επιχειρηματίες, υπό την οπτική στήριξης των εργαζομένων. Κατά συνέπεια , κυρίως στην Ελλάδα έπρεπε να ενισχυθεί ο ρόλος του κράτους με μελετημένο και θεσμικό τρόπο, ώστε να ανταποκριθεί στο αναμενόμενο δεύτερο κύμα της πανδημίας. Το δεύτερο κύμα είναι εδώ, αλλά το κράτος, ξεμένει από δυνάμεις , πόρους και χωρίς σχέδιο, ταλαντεύεται μεταξύ πανδημίας και οικονομικής κρίσης, αφήνοντας έστω και τυπικά στην άκρη την ελληνοτουρκική κρίση. Αυτό όμως που παρατηρείται πλέον είναι ότι το δεύτερο κύμα της πανδημίας σύντομα θα αποσυντονίσει τις νεοφιλελεύθερες φαντασιώσεις , όχι γιατί άλλαξαν οι απόψεις για το κράτος, αλλά γιατί ακόμη και οι πόροι του κράτους , στο οποίο τρέχουν και πάλι, δεν είναι ανεξάντλητοι. Στην Ελλάδα , επειδή η παρούσα κυβέρνηση έχει μια ισχυρή σχέση εξάρτησης, όχι ακριβώς με το μεγάλο κεφάλαιο , αλλά με κάθε είδους ισχυρά ή και παρασιτικά συμφέροντα, επιταχύνεται και ενδυναμώνονται ταυτόχρονα η κοινωνική και η οικονομική κρίση. Το γεγονός αυτό θα επιφέρει σύντομα και πολιτικές ανακατατάξεις, είτε με πρωτοβουλία είτε ερήμην της κυβέρνησης και της ΝΔ.
Περίεργα πράγματα συνέβησαν στην Κέρκυρα. Αθώος ο Μητροπολίτης Κέρκυρας Νεκτάριος, που παραβίασε τη νομοθεσία για την προστασία από τον κορονοϊό, δηλαδή την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ). Ένοχοι όμως οι συγκατηγορούμενοι του Μητροπολίτη που είχαν παραπεμφθεί σε δίκη με τις ίδιες ακριβώς κατηγορίες. Η δήλωση όμως του Μητροπολίτη αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης, είναι μια επική νίκη του σκοταδισμού επί του ορθολογισμού, του παραλόγου έναντι της λογικής, είναι και μια ήττα της δημοκρατίας όταν, όπως λέει ο Νεκτάριος « σήμερα η δικαιοσύνη ιερούργησε» ή ότι «λειτούργησε ο νόμος του Θεού». Φράσεις και νοήματα που παραπέμπουν στον μεσαίωνα. Και όμως ο νομικός μας πολιτισμός πάσχει. Δεν είναι η ψήφιση των νόμων που κάνουν τον νομικό μας πολιτισμό, αλλά η εφαρμογή τους.
Αφού εξάντλησε προς το παρόν κάθε όριο καταγγελτικής και ενημερωτικής διπλωματίας , ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας απέστειλε επιστολές σε ξένους ομολόγους και διεθνείς παράγοντες περιγράφοντας για μια ακόμη φορά τις απειλές που δέχεται η Ελλάδα από την Τουρκία και ζητά την στήριξή τους. Η επιστολική διπλωματία έρχεται σε μια στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση όφειλε να έχει λάβει αποφάσεις στο πλαίσιο μιας αποτρεπτικής πολιτικής ,στρατιωτικής και διπλωματικής αποτροπής, αλλά και να τις έχει κοινοποιήσει στους διεθνείς οργανισμούς και στις πρωτεύουσες των μεγάλων χωρών, αν ήθελε να αποσπάσει τον σεβασμό και την πραγματική προσοχή όλων. Η ενημερωτική διπλωματία έχει κάνει προ πολλού τον κύκλο της καθώς όλες αυτές οι χώρες και ο ΟΗΕ φυσικά, έχουν άριστη ενημέρωση.
Προκαλεί τη νοημοσύνη η καινοφανής προσπάθεια του Σωτήρη Βαλντέν να παρουσιάσει ως εθνικιστική και περίπου ως καταστροφική τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια και αποθεώνει την δήλωση του υπουργού Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτη ότι κόκκινη γραμμή είναι η εθνική κυριαρχία στα 6 μίλια καθώς αυτή η θέση αποτρέπει την πολεμική αντιπαράθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλοτε ο Βαλντέν, άλλοτε ο Μπίστης, που βγαίνουν να υπερασπιστούν κυβερνητικές θέσεις κυρίως όταν υπάρχει μια διαφαινόμενη αδυναμία της κυβέρνησης να δικαιολογήσει τις αστοχίες και τις ανεπάρκειές της.
Καταρχάς ο Βαλντέν φροντίζει τα νώτα του γιατί ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε ακόμη και να διαγραφεί για τη φράση του ότι η δήλωση Γεραπετρίτη «απαντά στην ανεύθυνη και δημαγωγική τοποθέτηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης», δηλαδή του κόμματός του . Γι αυτό και φροντίζει να υπογράφει το άρθρο του στην ΕΦ ΣΥΝ ως «Διδάσκων στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών». Υποκριτικά λοιπόν δεν επιτίθεται στο κόμμα του ως μέλος ενός οργάνου, αλλά στο πλαίσιο της ελεύθερης έκφρασης ενός «διδάσκοντος»
Του Σωτήρη Σιδέρη
Σε κάθε βήμα μπροστά που κάνει η Τουρκία, η Ελλάδα απαντά με βήματα οπισθοχώρησης, αντί να εφαρμόσει το δικό της δόγμα ισοδύναμων απαντήσεων και ισοδύναμων τετελεσμένων. Όταν το Ουρούτς Ρέις κινούνταν 100 και πλέον μίλια από το Καστελλόριζο, η Ελλάδα υπαναχωρούσε από το νόμο Μανιάτη που έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ και καθορίζει τα απώτατα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας . Όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος έφθασε στα 30 μίλια η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζονταν ότι δεν γίνονται έρευνες και μιλούσε για προκλήσεις σε μη οριοθετημένες περιοχές. Τώρα που η Άγκυρα απειλεί να στείλει το Ουρουτς Ρέις στα 6,5 μίλια από το Καστελλόριζο ο υπουργός Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης που εδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου, μιλώντας εκ μέρους του πρωθυπουργού δηλώνει ότι κόκκινη γραμμή είναι η εθνική κυριαρχία δηλαδή τα 6 μίλια, καλώντας ουσιαστικά το Ουρούτς Ρέις στα 6,5 μίλια . Αν η Ελλάδα διέθετε ως όφειλε να έχει , δικό της ερευνητικό σκάφος, θα μπορούσε να ανταποδώσει στα ίσια ισορροπώντας τις απειλές. Και όταν η Τουρκία ψηφίζει νόμο για την επέκταση της περιοχής έρευνας και διάσωσης και τεμαχίζει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο , εκεί που η Ελλάδα ασκεί τον έλεγχο, η κυβέρνηση δια του υπουργείου Εξωτερικών επικαλείται τα διεθνή νομικά δεδομένα .Σωστά αλλά η νομική επιστήμη δεν είναι εξωτερική πολιτική.
