Αίσθηση προκάλεσε η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη να συμπεριληφθεί στις αποφάσεις της συνόδου κορυφής στις 15-16 Οκτωβρίου το εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία. Ήταν όμως μια πρόταση που στερούνταν σοβαρότητας και είχε σαφώς επικοινωνιακό χαρακτήρα καθώς με απόλυτη βεβαιότητα δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει αποδεκτή. Ως προς τις κυρώσεις δεν ήταν η Ελλάδα αυτή που απείλησε με βέετο, αλλά η Γερμανία που έθεσε βέτο, όπως προκύπτει από τα γεγονότα της συνόδου κορυφής. 

Στην πραγματικότητα όμως και ενώ το ζήτημα ήταν να υπάρξει απόφαση για έναν μηχανισμό κυρώσεων κατά της Άγκυρας, δεν ήταν η Ελλάδα αυτή που απείλησε με βέτο για να γίνει δεκτή η πρότασή της, αλλά η Γερμανία είναι αυτή που δεν απείλησε, αλλά έθεσε βέτο. Το Βερολίνο απαίτησε να αποσυρθεί κάθε διατύπωση σχετική και με εμπάργκο όπλων και με κυρώσεις κατά της Τουρκίας, απαίτηση που ήταν ισοδύναμη το βέτο. Όπως και έγινε καθώς ούτε η Γαλλία ούτε καμία άλλη χώρα στήριξε την Ελλάδα. Η Ισπανία κατασκευάζει ελικοπτεροφόρο για την Τουρκία, η Ιταλία και η Ολλανδία επίσης κάνουν εξαγωγές όπλων, ενώ η Γερμανία εισπράττει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από πωλήσεις όπλων στην Τουρκία. Και μάλιστα παραβιάζοντας πρόσφατη απόφαση της ΕΕ.
Δεν είναι  ευρέως γνωστό αλλά μετά την εισβολή στην Συρία για την περίφημη ζώνη ασφαλείας με την βοήθεια της Ρωσίας, η ΕΕ αποφάσισε να παγώσουν οι πωλήσεις όπλων και πυρομαχικών στην Τουρκία. Ωστόσο η Γερμανία , σίγουρα και άλλες χώρες συνέχισαν κανονικά τις εξαγωγές και η Μέρκελ δημόσια το παραδέχθηκε και φυσικά συνεχίζει τις πωλήσεις.
Σημειώνεται ότι το  2018, οι εξαγωγές στρατιωτικού υλικού στην Τουρκία, είχαν συνολικά αξία 242,8 εκατ. ευρώ, δηλαδή αντιπροσώπευαν σχεδόν το ένα τρίτο του τζίρου της γερμανικής βιομηχανίας. Πέραν αυτών υπάρχουν και εξαγωγές υλικού που δεν καταγράφονται επίσημα.

Υπό αυτή την οπτική η ελληνική κυβέρνηση αντί να θέσει ένα απλό βέτο στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και σε άλλες αποφάσεις της ΕΕ προκειμένου να πετύχει τους δικούς της στόχους ασφάλειας , που πέραν των άλλων έχει και το διεθνές δίκαιο με το μέρος της , προτίμησε να δώσει μια παράσταση για τα ΜΜΕ παρά για την ουσία. Γιατί αν ο πρωθυπουργός ήταν αποφασισμένος να μπλοκάρει τις αποφάσεις, είχε κάθε δικαίωμα να εμμείνει ως το  τέλος , αλλά η υπαναχώρησή του έγινε επίσης με θεατρικό τρόπο, γεγονός που καταδεικνύει έλλειψη σοβαρών επεξεργασιών
Η Πολωνία και η Ουγγαρία για παράδειγμα έχουν προκαλέσει μεγάλες εντάσεις και έχουν καθυστερήσει την υλοποίηση των αποφάσεων για το Ταμείο Ανάκαμψης καθώς πολλές χώρες θέλουν να διασυνδεθεί με το κράτος δικαίου. Δηλαδή όποιες χώρες εμφανίζουν παραβιάσεις στο κράτος δικαίου να μην παίρνουν κονδύλια.  Έχουν ήδη θέσει βέτο, έχουν βελτιώσει τις θέσεις τους, η ΕΕ έχει υπαναχωρήσει και μέχρι τον Δεκέμβριο θα γίνει μύλος καθώς δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια αναβολών καθώς όλες οι χώρες έχουν ανάγκη τα κονδύλια. Και όμως ποτέ η Ελλάδα δεν παρουσίασε την δική της πολιτική , ένα δικό της σχέδιο για να υπερασπιστεί τις θέσεις της που μάλιστα είναι και δίκαιες.
Αυτό το κενό τακτικής της ελληνικής κυβέρνησης επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τη θέση της χώρας. Κανείς δεν παίρνει σοβαρά τις απόψεις της , δεν επιμένει ποτέ στις θέσεις της, είναι απίστευτα ευάλωτη σε πιέσεις και ο πρωθυπουργός ουσιαστικά δεν έχει κάνει αισθητή την παρουσία του σε καμία σύνοδο κορυφής από τις εκλογές του 2019.
      

Ο ιστορικός Δεκέμβριος

Στην σύνοδο κορυφής  του Δεκεμβρίου, θα ληφθούν μεγάλες αποφάσεις για πολλά θέματα και για την Τουρκία. Είναι βέβαιο ότι τις επόμενες εβδομάδες η Άγκυρα θα σαρώσει κυριολεκτικά τις Βρυξέλλες , θα διαθέσει χρήματα, προσωπικό, θα σχεδιάσει , θα εκβιάσει, θα υποσχεθεί, θα αγοράσει και θα κάνει τα πάντα, ώστε οι αποφάσεις να είναι υπέρ της. Κυρίως θα διαπραγματευθεί με το Βερολίνο . Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να έχει υπόψη της ότι η Γερμανία κάνει μεγάλη διαπραγμάτευση με την Τουρκία και το αντίστροφο , η Τουρκία με την Γερμανία , χρησιμοποιώντας ως εργαλείο την Ελλάδα. Άρα ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, όπως και το ΥΠΕΞ θα πρέπει να ετοιμαστούν για την μητέρα των μαχών και να θέσουν τους δικούς τους όρους, τόσο για την έναρξη των διερευνητικών, όσο και για την Τελωνειακή Ένωση και άλλα ζητήματα. Αν δεν το κάνει η Ελλάδα θα υποστεί τις συνέπειε