Μπορεί να έχουμε εκατό νεκρούς καθημερινά, μπορεί να χάνονται δουλειές , επιχειρήσεις, μπορεί εκατομμύρια άνθρωποι να σκέφτονται πως θα επιβιώσουν, πως θα πληρώσουν το νοίκι, τη ΔΕΗ, το φαγητό του παιδιού τους, αλλά υπάρχουν και αυτοί που ζουν άλλα δράματα. Πως ο πρωθυπουργός και η σύζυγος του, θα βρουν λίγο χρόνο για motocross, για mountain bike, γιατί χωρίς αυτά δεν περνάει η πίεση των ευθυνών. Ο αντιδήμαρχος Αθηνών , Νικόλας Μακρόπουλος, αναπολεί την Aston Martin που έχει εγκαταλείψει στο Μπάντεν Μπάντεν. Ενώ η (πρώην) αντιδήμαρχος Αλεξία Εβερτ, υποφέρει γιατί “πρέπει να μάθει να συμβιώνει με τρωκτικά και κατσαρίδες” (διαδηλωτές που δεν σέβονται τα μέτρα). Όποιος ανέβηκε στην κορυφή του λόφου, ενοχλείται από τα πλήθη και τις κραυγές αυτών που βρίσκονται κάτω από τον λόφο. Τα περιοριστικά μέτρα δε, είναι για την πλέμπα, για τους άλλους. Όπως και η ατομική ευθύνη ή το ατομικό παράδειγμα
Του Σωτήρη Σιδέρη
Μέχρι τώρα μιλούσε η κυβέρνηση. Τα φιλικά της ΜΜΕ αναπαρήγαγαν όσα ήθελε η κυβέρνηση να διοχετεύσει στην κοινωνία ρίχνοντας το βάρος στην εικόνα της. Τα πρώτα ρήγματα εμφανίστηκαν από τις διαρκείς καταγγελίες της αντιπολίτευσης για την ανετοιμότητά της να προετοιμάσει τη χώρα και το ΕΣΥ για το δεύτερο κύμα πανδημίας. Τώρα αρχίζουν να μιλούν και άλλοι γιατί τα τελευταία 24ωρα , η κυβέρνηση βλέποντας έντρομη την καταιγίδα που έρχεται δημιούργησε το αφήγημα των υπεύθυνων για την απώλεια ελέγχου της πανδημίας στον υπουργό υγείας και τον επικεφαλής του ΕΟΔΥ με προφανή στόχο να προστατευθεί ο πρωθυπουργός και συνεργάτες του. Είναι όμως ήδη πολύ αργά. Όλη η κυβέρνηση βράζει στο ίδιο καζάνι . Και η επιτροπή εμπειρογνωμόνων θα αρχίσει με την σειρά της να ζητάει να καταλογιστούν ευθύνες για την ελλιπή της ενημέρωση. Θα κριθεί όμως και η ίδια η Επιτροπή. Έτσι είναι η δημοκρατία και όλη αυτή η σιωπή επί μήνες δεν έκανε καλό σε κανέναν. Ούτε στην κοινωνία , ούτε στην κυβέρνηση, ούτε στην επιτροπή. Η κοινωνία πληρώνει το τίμημα και με τα θύματα και με την οικονομική κρίση. Έρχεται και η σειρά της κυβέρνησης. Την ίδια στιγμή οργιάζουν οι πληροφορίες για ανασχηματισμό , νέα κόμματα, ενώ την αναστάτωση επηρεάζουν και φήμες για τον ρόλο του Άδωνη Γεωργιάδη.
Με το Βερολίνο να σιωπά, το Παρίσι να έχει ουσιαστικά αναδιπλωθεί και να ενισχύει την ρητορική του , αλλά χωρίς να έχει πολιτικό σχέδιο και την Κομισιόν να σφυρίζει σε άλλη κατεύθυνση, η ελληνική κυβέρνηση γίνεται όλο και αμήχανη ενόψει της κρίσιμης συνόδου κορυφής στις 10-11 Δεκεμβρίου.
Σε κάθε παρέμβαση είτε γίνεται σε ευρωπαική πρωτεύουσα , είτε στην Αθήνα επισημαίνεται η πολιτική των κυρώσεων μέσω τροχιοδεικτικών βολών,-προφανώς χρήσιμες, αλλά όχι με ιδιαίτερη αποφασιστικότητα, ενώ η όλη συζήτηση είναι αποσπασματική. Δηλαδή κανείς δεν συζητά επί της ουσίας για έναν συνολικό οδικό χάρτη, δηλαδή με άξονες που θα μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα ενιαίο σχέδιο ώστε να είναι και πολιτικά λειτουργικό και αποτελεσματικό. Ο οδικός χάρτης θα μπορούσε να συμπεριλάβει αυστηρές κυρώσεις στην Τουρκία για την επιθετική της πολιτική, πρόταση για έναρξη διαλόγου ΕΕ –Τουρκίας εφ όλης της ύλης, δηλαδή για τελωνειακή ένωση, περιφερειακά προβλήματα και προβλήματα ασφάλειας υπό αυστηρούς όρους όμως. Θα μπορούσε αυτή η ατζέντα να συμπεριλάβει και έναν νέο ελληνοτουρκικό οδικό χάρτη, όπως πρέπει να είναι και όχι όπως θέλει η Τουρκία.
του Σπύρου Σουρμελίδη
Ο μεγάλος Ουρουγουανός συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο, έγραψε για το ποδόσφαιρο στην Λατινική Αμερική: Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος, για εκατομμύρια ανθρώπους , να συγκινηθούν, να γελάσουν ή να κλάψουν, πέρα απο το ποδόσφαιρο. Είναι ο μόνος λόγος “που αξίζει” τη συγκίνηση τους. Γιατί είναι μεγάλη η δυστυχία τους, τόσο μακριά απο τη ζωή, οσο δεν μπορεί κανείς να φανταστεί. Το ποδόσφαιρο είναι η μόνη τους “ζωή”. Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα είναι ο Ήρωας όλων αυτών των εκατομμυρίων ανθρώπων. Περισσότερο από κάθε άλλον. Δεν τους πρόσφερε χαρά μόνο στα γήπεδα αλλά και έξω απ αυτά. Ο ίδιος δεν τους ξέχασε ποτέ, τους εκπροσώπησε , έλεγε συνεχώς ότι είναι ένας απ αυτούς. Ηταν συγχρόνως υποστηρικτής των ηρώων τους, του Τσε Γκεβάρα, του Φιντέλ Κάστρο , του Ούγκο Τσάβες.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση και το Oruc Reis έκανε έρευνες 6,8 μίλια από το Καστελλόριζο η Εκκλησία, η ΝΔ, παρεκκλησιαστικές οργανώσεις, η Ελληνική Λύση, πάσης φύσεως ακροδεξιοί, πατριδοκάπηλοι και φασίστες θα γέμιζαν την Πλατεία Συντάγματος για να καταγγείλουν τους προδότες του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΝΔ θα ήταν παρούσα ίσως και με τον Μητσοτάκη επικεφαλής. Βουλευτές της , ο Γιώργος Κουμουτσάκος, ο Σαμαράς και οι ακροδεξιοί φίλοι του θα υποκλίνονταν στην ελληνική σημαία για να δείξουν πόσο την τιμούν και την υπηρετούν. Θα σήκωναν ίσως και πολεμικά μπαιράκια . Παρόντες ο Μπογδάνος, ο Βορίδης, ο Άδωνης . Το σύνθημα «οι προδότες στο Γουδί» θα δονούσε την ατμόσφαιρα. Ο Μητσοτάκης θα απαιτούσε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών και την παραίτηση Τσίπρα . Εννοείται ότι το αίτημα για εκλογές για να φύγουν οι προδότες , οι εθνομηδενιστές, οι διεθνιστές θα ακούγονταν μέχρι τον ουρανό. Τα γραφεία της ΝΔ θα ήταν ανοιχτά σε 24ωρη βάση για να δείξουν στο λαό ότι ξαγρυπνούν γιατί παραβιάζονται τα σύνορα του κράτους.
