Του Σωτήρη Σιδέρη
Για να αρέσει ένα κόμμα στον λαό, πρέπει να είναι κινηματικό, δημοκρατικό και να έχει ισχυρούς δεσμούς με την κοινωνία, πρόγραμμα , να έχει λαικό ηγέτη , αλλά και στελέχη που πείθουν. Τα τελευταία χρόνια γίνονται κυβερνήσεις κόμματα που δεν αρέσουν γι αυτό και αποσυντίθενται σύντομα, τουλάχιστον από το 2007 και μετά , όταν έγινε αντιληπτό ότι ο Καραμανλής οδηγούσε τη χώρα στη χρεοκοπία. Καταιγιστική ήταν η αναπαραγωγή όλων των ΜΜΕ της λίστας Πέτσα του άρθρου του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιου Κούλογλου στην ιστοσελίδα του το TVXS. Υπό τον τίτλο "μήπως δεν αρέσουμε", επιχείρησε υποτίθεται, να αναδείξει το πρόβλημα ελκυστικότητας του κόμματός του. Αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Με τον τίτλο έκανε μια «λογοκλοπή» της ιστορικής φράσης της Μελίνας Μερκούρη προς τον Ανδρέα Παπανδρέου και ενώ το σκάνδαλο Κοσκωτά δονούσε την πολιτική ζωή της χώρας και την μετέφερε στην σημερινή συγκυρία . Στόχος προφανώς να θέσει το ζήτημα της δημοσκοπικής στασιμότητας του ΣΥΡΙΖΑ , αλλά με παραπλανητικό τρόπο.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Οι κυβερνητικές αντιφάσεις, η αμηχανία, οι αμφιταλαντεύσεις και οι υποχωρήσεις στις πιέσεις της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας δείχνουν το δρόμο ενός νέου πολιτικού σκηνικού.Το Επιτελικό Κράτος γίνεται νευρικό, είναι φανερό πλέον ότι δεν έχει τον πλήρη έλεγχο και διολισθαίνει σε νευρικές επιθέσεις. Η ΝΔ και ο πρωθυπουργός επί ενάμιση χρόνο έπαιζαν χωρίς αντίπαλο. Από την άνοιξη, σταδιακά που άρχισε η επιστροφή στην κανονικότητα οι δείκτες αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας άρχιζαν να τρεμοπαίζουν. Τώρα πια που τα κόμματα, οι θεσμοί, οι κοινωνικές δυνάμεις, φουλάρουν όλο και περισσότερο τις μηχανές τους, η Ελλάδα είναι σχεδόν μια διαφορετική σκηνή . Είναι μια δυναμική μετάβαση από τον μονοκομματισμό της πρώτης περιόδου, στον πολυκομματισμό του 2021 που βρίσκεται ακριβώς στο εξάμηνο. Εκτιμάται δηλαδή ότι μέχρι το τέλος του χρόνου, είναι πολύ πιθανό να μιλάμε για επανεκκίνηση.
Οι φιέστες του Ερντογάν στα κατεχόμενα με αφορμή την μαύρη επέτειο της εισβολής του 1974 είναι το αποκορύφωμα της προσπάθειας του να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο. Και για να το πετύχει πρέπει να εξαλείψει την αμφισβήτηση ότι η μισή Κύπρος είναι τουρκική. Στηριζόμενος στην ανοχή των Ευρωπαίων (πρωτίστως των Βρετανών και των Γερμανών) αλλά και των Αμερικανών, διακηρύσσει πλέον ότι το Κυπριακό 47 χρόνια μετά, έχει κλείσει. Οι δηλώσεις Ευρωπαίων και Αμερικανών δεν αρκούν για να αλλάξουν την ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο. Και η Αθήνα δυστυχώς κάνει μόνο δηλώσεις και ...χειραψίες.
Πόλεμο στα μονοπώλια κήρυξε ο Αμερικάνος Πρόεδρος Τζο Μπάϊντεν σε μια προσπάθεια να διασώσει την αμερικανική οικονομία αλλά και την αμερικανική αυτοκρατορία. Αν το διαβάζαμε πριν από μερικά χρόνια θα ήταν σαν τίτλος από βιβλίο επιστημονικής φαντασίας ή κάποια ειρωνεία. Και όμως ο Τζο Μπάϊντεν εξέδωσε “ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ για την προώθηση του ανταγωνισμού” με στόχο να εμποδίσει τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές των μικρότερων εταιριών από τις μεγαλύτερες. Σε μια προσπάθεια “να μειώσει τις τιμές για τις οικογένειες, να αυξήσει τους μισθούς για τους εργαζόμενους και να προωθήσει την καινοτομία και την ακόμη πιο γρήγορη οικονομική ανάπτυξη”. Στο στόχαστρο του Μπάϊντεν είναι πρωτίστως οι φαρμακευτικές εταιρίες, οι αεροπορικές εταιρίες και οι εταιρίες διαδικτύου. Οχι δεν έγινε μαρξιστής. Προσπαθεί να σώσει οτι σώζεται.
Είναι πλέον με κάθε επισημότητα πολιτικό ζήτημα το περιβόητο πόθεν έσχες του ζεύγους Κυριάκου Μητσοτάκη –Μαρέβας Γκραμπόφσκι. Με βάση τις αποκαλύψεις της εφημερίδας Documento, προκύπτει ότι η σύζυγος του πρωθυπουργού ενώ φέρεται να είχε μεταβιβάσει τις μετοχές της εταιρείας της στη Γαλλία στον ετεροθαλή αδελφό της, αυτό δεν είχε συμβεί γιατί υπήρχαν πράξεις μέχρι το 2020. Αυτή τη φορά όμως ο πρωθυπουργός έδωσε στη δημοσιότητα το ιδιωτικό συμφωνητικό των δύο αδελφών, ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο το αμφισβητεί , έμμεσα λέει ότι είναι διάτρητο. Ο λόγος είναι ότι το συμφωνητικό, μεταβίβασης του 2016 μεταξύ μελών της πρωθυπουργικής οικογένειας, δεν συνοδεύεται από επίσημα έγγραφα αρμοδίων Αρχών, πράγμα που «αποτελεί περισσότερο ένδειξη πανικού παρά απόδειξη νομιμότητας ή έστω νομιμοφάνειας». Είναι βέβαιο ότι το θέμα αυτό θα μας απασχολεί για πολύ καιρό. Σημειωτέον ότι ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας , που φέρεται απολύτως σίγουρος ότι υπάρχει ζήτημα, άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι περιμένει τον πρωθυπουργό στη βουλή για να αναφερθεί στο θέμα αυτό «πρόσωπο με πρόσωπο» με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
