Το παγκόσμιο ενδιαφέρον έχουν προκαλέσει οι πλημμύρες στην κεντρική Ευρώπη, κυρίως όμως στη Γερμανία. Κοντά στους εκατό οι νεκροί στη Γερμανία . Περίπου 1300 οι αγνοούμενοι. Αριθμοί εφιαλτικοί. Δεν μιλάμε  όμως για την Αφρική ή τηνΑσία. Αλλά για το πιο πλούσιο κράτος της Ευρώπης και ένα από τα επτά πιο πλούσια του κόσμου. Αυτό και μόνο το γεγονός είναι που  προκαλεί συζητήσεις γιατί αυτός ο πλούτος δεν επενδύεται εκεί που πρέπει , αλλά όλες οι πολιτικές στρέφονται στην συγκέντρωση πλούτου, συχνά πιέζοντας και κερδίζοντας από κρίσεις άλλων χωρών, όπως έγινε με την Ελλάδα και τον ευρωπαικό νότο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα μετρήσουμε θύματα. Η κλιματική αλλαγή τώρα δείχνει τα δόντια της. Αλλά θα περίμενε κανείς από τη Γερμανία να είναι καλύτερα προετοιμασμένη, να έχει επενδύσει στην ασφάλεια του κόσμου, να έχει δημιουργήσει τις αναγκαίες υποδομές. Και όμως δεν ήταν προετοιμασμένη., Ούτε καν την αρμόδια υπηρεσία της ΕΕ ότι επίκεινται πλημμύρες άκουσαν. Η Γερμανία θέλει να είναι πλούσια. Πιέζει αφόρητα όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ να επενδύουν. Όχι όμως στην ασφάλεια και τις υπηρεσίες. Αλλά εκεί όπου η βιομηχανία της και οι επιχειρήσεις θα βρουν πρόσφορο έδαφος για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Εκεί γίνονται ανελέητοι, η Ελλάδα είναι κορυφαίο παράδειγμα του γερμανικού μένους για το πώς πρέπει μια χώρα να ζει και να χρησιμοποιεί τους πόρους της υπέρ του νεοφιλελεύθερου μοντέλου.
Τώρα ήρθε η τιμωρία. Χιλιάδες άνθρωποι είναι θύματα της κλιματικής αλλαγής σίγουρα. Αλλά είναι και θύματα ενός απάνθρωπου συστήματος , το οποίο κανείς δεν θέλει να αλλάξει. Η πανδημία είναι ακόμη εδώ , αλλά η ΕΕ δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια να πάρει αποφάσεις που θα ενισχύουν τα εθνικά συστήματα υγείας, για να σώζονται ζωές στο μέλλον. Χιλιάδες επιχειρήσεις επιχορηγήθηκαν από τα κράτη για να επιβιώσουν, δις μοιράστηκαν, αλλά δεν ακούσαμε ούτε λέξη για ο πως θα θωρακιστούν οι κοινωνίες και από την κλιματική αλλαγή και από τις πανδημίες του μέλλοντος. Όλα για το κέρδος και ιδού το αποτέλεσμα.

    Το γεγονός ότι οι καταστροφές αυτές συντελούνται σε μία από τις πιο ανεπτυγμένες περιοχές της Ευρώπης, επιβεβαιώνει ότι η έλλειψη σύγχρονων υποδομών και μέτρων προστασίας της ζωής, η εμπορευματοποίηση της γης και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος είναι το αποτύπωμα του μοντέλου  ανάπτυξης, που οι λαοί σε όλο τον κόσμο βιώνουν με τραγικό τρόπο.

    Η ΕΕ, οι ηγεσίες των κρατών –μελών βρίσκονται σε προφανή αναντιστοιχία με τις ανάγκες των κοινωνιών. Τις πραγματικές ανάγκες και όχι τις κατασκευασμένες που οδηγούν στην εκμετάλλευση. Ο Πικετί το ονόμασε υπέρ –καπιταλισμό, δηλαδή ένα σύστημα που ευνοεί όχι τους λίγους όπως παλιότερα, αλλά τους πολύ λίγους. Αλλά εδώ μιλάμε για πραγματικούς νεκρούς, άστεγους, κατεστραμμένους ανθρώπους. Θα αλλάξει κάτι; Μάλλον όχι και όχι τώρα.
Και μια σημείωση : ο συστημικός τύπος συχνά πλέκει το εγκώμιο της Μέρκελ για τα 16 χρόνια στην εξουσία. Αυτό που πραγματικά αφήνει πίσω της η Καγκελάριος είναι μια άκρως αμφιλεγόμενη εικόνα. Μια πλούσια χώρα , που δεν μπορεί να προστατεύσει τον λαό της. Γιατί οι πλημμύρες δεν θα τελειώσουν και όχι θα υπάρχουν πλημμύρες και πανδημίες θα αποκαλύπτουν πως πραγματικά κυβερνιέται η Γερμανία και άλλες χώρες φυσικά.