Του Σωτήρη Σιδέρη
Πρέπει να βρίσκεται κάποιος υπό την επήρεια μέθης, έστω πολιτικής ή για κάποια αιτία, σε κατάσταση παρανοϊκής ευθυμίας για να διακηρύσσει ότι στην Ελλάδα : "με τη θεσμική υποδομή, με τις ψηφιακές βάσεις που έχουμε δημιουργήσει η χώρα αλλάζει επίπεδο και μετά την πανδημία θα συντελεστεί μία κοσμογονία ευημερίας και ανάπτυξης στη χώρα η οποία θα επιστρέψει στου πολίτες». Είναι η δήλωση μέρα –μεσημέρι του ανεκδιήγητου κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Οικονόμου. Σε μέρες και ώρες δύσκολες για χιλιάδες οικογένειες που χάνουν αγαπημένα τους πρόσωπα, που η πανδημία σαρώνει τη χώρα, ένας επίσημος αξιωματούχος της κυβέρνησης να κηρύσσει το τέλος της και να εξαπατά εκατομμύρια πολίτες. Υποβιβάζει έναν ολόκληρο λαό στο επίπεδο …του πηγαδιού και νομίζει ότι όχι μόνο θα τον πιστέψουν, αλλά και θα τον δοξάσουν. Είναι υπουργός του πρωθυπουργού του θα έλεγε κάποιος έμπειρος παρατηρητής της πολιτικής ζωής της χώρας. Από αυτό το σημείο αρχίζει η άλλη παράσταση .
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε σφοδρές αντιπαραθέσεις με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, έβρισκαν όμως και κοινό έδαφος όταν έπρεπε να τονιστεί ο σεβασμός στη Δημοκρατία. Με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη δεν υπήρξε ποτέ ούτε μια φράση που να τους ενώνει γι αυτό και ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ τον αποκαλούσε πάντα Εφιάλτη με παραπομπή στην Αποστασία που έφερε την ανωμαλία και μετά τη Χούντα. Σήμερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης με έναν τυφλό μιμητισμό βαδίζει ακριβώς στις πολιτικές πατημασιές του πατέρα του. Καμία ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας. Ξεπούλημα στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων του δημοσίου, ξέπλυμα μεγάλων σκανδάλων, αδιαφανείς ιδιωτικοποιήσεις, απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων, διαπλοκή άνευ προηγουμένου και υποβιβασμός των εργασιακών δικαιωμάτων εκατομμυρίων Ελλήνων σε επίπεδο πληβείων γιατί υπηρετεί συμφέροντα. Και όμως ο νέος Εφιάλτης νοιώθει ότι κανείς δεν τον απειλεί και ότι είναι θεόσταλτος. Μόλις όμως ο Αλέξης Τσίπρας τον έθεσε προ των ευθυνών του στη βουλή στις 22 Νοεμβρίου, για τα όργια υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων , ένοιωσε να φεύγει το έδαφος κάτω από τα πόδια του. Λογοδοσία; Αν είναι δυνατό. Και κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι έβαλε τη χώρα στα μνημόνια. Τόσο κυνισμό ούτε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν τόλμησε να εκφράσει.
Και όμως βρέθηκε η Μελέτη για το αν ...μεταδίδουν οι αστυνομικοί τον ιό, για να λυθεί και η απορία του υπουργού Επικρατείας Ακη Σκέρτσου ο οποίος μας έλεγε πως «Δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει ότι οι εργαζόμενοι στην αστυνομία μεταδίδουν τον ιό”. Ηρθε απο μακριά (Αυστρία) αλλά δεν πειράζει. Μετά από την φασαρία που ξεσήκωσε η δήλωση ο κ. Σκέρτσος το έκανε ακόμα χειρότερο διευκρινίζοντας : «Δεν συμμετέχουν (σ.σ. οι αστυνομικοί) σε αλυσίδες διασποράς του ιού που να δικαιολογούν την επιβολή οποιασδήποτε υποχρεωτικότητας. Κανένα δεδομένο από τις καθημερινές ιχνηλατήσεις που πραγματοποιούν με επιστημονική μεθοδολογία επί 20 μήνες οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν οδηγεί σε τέτοιο συμπέρασμα».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζει βαλίτσες για την Μόσχα αλλά ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος φρόντισε να επιτεθεί στην Μόσχα , χαρακτηρίζοντας την Ρωσία επιθετική χώρα, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσει το ΝΑΤΟ. Το θέμα θα προκαλούσε έκπληξη και τριγμούς σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, όχι όμως στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η οποία πράγματι είναι διαρκώς έκπληκτη. Για τα όσα συμβαίνουν μεταξύ Ισπανίας και Τουρκίας. Η ακόμα και για τα όσα συμβαίνουν στα Τίρανα με τους τσάμηδες. Είναι η ίδια κυβέρνηση που δήλωσε “δικαιωμένη” λόγω της πρόσφατης κρίσης στην Βόρεια Μακεδονία, δηλαδή λόγω της έξαρσης όλων των εθνικισμών στη νότιο -δυτική Βαλκανική.
Η μονίμως κατάπληκτη ελληνική κυβέρνηση δια του υπουργείου Εξωτερικών προέβη σε έντονο διάβημα κατά της Αλβανίας με αποδέκτη τον πρόεδρο Ιλίρ Μέτα γιατί σε έκθεση φωτογραφίας και σε χάρτες που έχουν αναρτηθεί στην περίφραξη του προεδρικού Μεγάρου, δείχνουν ελληνικά εδάφη ως αλβανικά και κάνουν λόγο για γενοκτονία των Τσάμηδων. Η μεν ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα έπραξε το υπηρεσιακό της καθήκον. Η κυβέρνηση όμως δεν δικαιολογείται να παριστάνει την έκπληκτη. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι τα Τίρανα έχουν ήδη επαναφέρει στο προσκήνιο την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας και στο πλαίσιο αυτό νεκρανασταίνεται και το λεγόμενο τσάμηκο .
