Οι τελευταίες συγκεκριμένες ενέργειες του Κυριάκου Μητσοτάκη προδίδουν, σύμφωνα και με κυβερνητικούς παράγοντες άνθρωπο ασταθή που στην απελπισία του αναζητά συμμάχους και στηρίγματα. Πρώτη κίνηση η προσπάθεια συμψηφισμού στο σκάνδαλο των υποκλοπών με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που ήδη έπεσε στο κενό. Δεύτερη κίνηση η αλλαγή του εκλογικού νόμου που ο ίδιος ο Μητσοτάκης και η ΝΔ ψήφισαν ώστε να αυξηθεί το μπόνους του πρώτου κόμματος σε 50 έδρες και να καταστεί πιο εύκολη και η αυτοδυναμία και η συνεργασία με άλλο κόμμα. Στο θέμα αυτό έχει ενεργοποιηθεί και η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία διακινεί ένα ευρύτερο σενάριο αποσταθεροποίησης της χώρας που όμως έχει ως βασικό κορμό την αποφυγή εξευτελισμού του αδελφού της με πιθανή αντικατάστασή του, είτε πριν τις εκλογές , είτε μετά τις εκλογές με απλή αναλογική. Στα σενάρια αυτά η κυβέρνηση επιχειρεί να εμπλέξει και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πράγμα πολύ επικίνδυνο για το χώρα.
Αυτή η μόνιμη δήλωση- αντίδραση της κυβέρνησης στην τουρκική προκλητικότητα “θα ενημερώσουμε τους συμμάχους μας” θυμίζει το παιδικό “θα το πω στον θείο μου που είναι δυνατός ”. Είναι δυνατόν να είναι αυτή η αντίδραση κυρίαρχου κράτους, σε απειλές τύπου “θα σας πετάξουμε στη θάλασσα”, “θα ρθουμε ένα βράδυ” κλπ; “Ο Ερντογάν απειλεί την σταθερότητα της περιοχής”, αυτό ναι είναι μια απάντηση. Τι να περιμένουμε απο μια κυβέρνηση που έχει επιτρέψει να δημιουργηθούν τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο τα τελευταία τρία χρόνια; Η ψυχραιμία χρειάζεται αλλά σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα, που πρέπει να εκφράζεται σταθερά, και κάθε φορά που η Άγκυρα απειλεί την ειρήνη στην περιοχή. Και ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους.
του Σπύρου Σουρμελίδη Άλλαξε σίγουρα την ιστορία του κόσμου, μαζί και της χώρας του, της Ρωσίας. Το αποτέλεσμα όμως δεν είχε σχέση με τις επιδιώξεις. Η Ρωσία και ο ρωσικός λαός, πλήρωσαν ένα βαρύ τίμημα για την ...αλλαγή της ιστορίας. Αντιθέτως στην Αμερική και στην Ευρώπη, στην προσπάθεια του Γκορμπατσόφ είδαν μόνο την ήττα του Κομμουνισμού. Την οποία και πανηγύρισαν, πιστεύοντας πως έφτασε το “Τέλος της Ιστορίας”. Ο θάνατος του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ θυμίζει και πάλι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Και κάτι ακόμα πιο συγκλονιστικό. Την παγκοσμιοποίηση. Οι επιφανειακές αναλύσεις για τον ρόλο του Γκορμπατσόφ δεν βοηθούν, δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα. Γιατί δεν έχασε μόνος του, έχασε συνολικά η παντοδύναμη σοβιετική ηγεσία.
Μόνο πανηγυρικούς κανονιοβολισμούς δεν έριξε η κυβέρνηση για τη δήλωση του Στέητ Ντηπάρτμεντ ότι δεν πρόκειται να επιβάλλει κυρώσεις στην Ελλάδα γιατί έχει τους ρωσικούς S-300, θέμα που έθεσε η Τουρκία σε μια προσπάθεια συμψηφισμού για τους δικούς της S-400 , τις τουρκορωσικές σχέσεις και να εγείρει θέμα στο ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ επικαλούνται νομικούς λόγους, αλλά και γιατί η Ελλάδα πήρε το ρωσικό οπλικό σύστημα από την Κυπριακή Δημοκρατία με την άδεια των Αμερικανών, καθώς όταν η Λευκωσία τους αγόρασε προκλήθηκε κρίση με την Τουρκία και την πίεση των ΗΠΑ. Όμως , η Αθήνα , όπως και η Άγκυρα που κάνει τη δύσκολη, αποκρύπτουν την άλλη μισή αλήθεια. Ότι στο παρασκήνιο, η Ουάσιγκτον έχει δηλώσει ρητά και το θεωρεί αδιαπραγμάτευτο ότι θα πουλήσει f-16 στην Τουρκία γιατί αυτό είναι το δόγμα της και αυτό θα κάνει. Φυσικά αυτό το γνωρίζουν οι πάντες από το Μέγαρο Μαξίμου, μέχρι τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας . Απλά το ελληνοεβραϊκό λόμπυ κάνει ό,τι μπορεί για να δυσκολέψει την Τουρκία, και η ελληνική κυβέρνηση γκρινιάζει για επικοινωνιακούς λόγους. Το ίδιο κάνει και με τη Γερμανία που θα πουλήσει τα υποβρύχια και ό,τι άλλο ζητήσει η Άγκυρα.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ερεβώδες παρασκήνιο με επίκεντρο το μέλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη αναπτύσσεται στα ενδότερα της ΝΔ, ενώ καθοριστική είναι η επίδραση εξωθεσμικών παραγόντων . Μια ομάδα ασήμαντων παραγόντων εντός της κυβέρνησης προκάλεσε μια κατάσταση πολιτικής ανωμαλίας για να επωφεληθούν από την ισχύ της εξουσίας και τελικά δημιούργησαν μια τερατόμορφη διακυβέρνηση , μια εικόνα έρπουσας δημοκρατίας. Σύμφωνα με έναν τουλάχιστον σχεδιασμό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται αφόρητες πιέσεις να παραιτηθεί, υποτίθεται για λόγους ευθιξίας και να έχει ομαλή έξοδο. Οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου εκτιμούν ότι η ΝΔ μπορεί άμεσα να αναδείξει νέο πρωθυπουργό, να διασπάσει στη συνέχεια το ΠΑΣΟΚ και βουλευτές τύπου Λοβέρδου ή και άλλων εκτός ΠΑΣΟΚ να ενωθούν με τη ΝΔ και οι εκλογές να γίνουν στο τέλος της τετραετίας, πιστεύοντας ότι με αυτό το σχέδιο η ΝΔ μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά. Μέχρι στιγμής, ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται να το έχει δεχθεί ή το διαπραγματεύεται ενώ κρατά για τον εαυτό του την τελική απόφαση. Με άλλα λόγια, η ΝΔ μπορεί να δώσει την λύση που αυτή θεωρεί σωστή, μπορεί όμως να οδηγήσει και σε αποσταθεροποίηση.
