του Σωτήρη Σιδέρη 

Η πρώτη αντίδραση ήταν επιθετική. Κυβερνητικοί παράγοντες έκαναν λόγο για «πατάτες» σχολιάζοντας τις εξαγγελίες Τσίπρα στη ΔΕΘ.  Η δεύτερη αντίδραση  κινήθηκε μεταξύ οικονομικής απαξίωσης και μεταφυσικής,  ότι δηλαδή το πρόγραμμα δεν βγαίνει, ότι ο Τσίπρας μόνο ανάσταση νεκρών δεν υποσχέθηκε. Η τρίτη αντίδραση ήταν η ρεαλιστική. Αμηχανία και πανικός, έκτακτη συνάντηση των Σαμαρά –Βενιζέλου, για να  αποτιμήσουν την κατάσταση που διαμορφώνεται  και, μεταξύ άλλων να επαναφέρουν  και το θέμα αλλαγής του εκλογικού νόμου. Εκ των πραγμάτων η εμφάνιση Τσίπρα στη ΔΕΘ δημιουργεί νέα δεδομένα στην πολιτική σκηνή. Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει φορέας μιάς πολιτικής αλλαγής, που είναι αναγκαία για να μπεί ένα φρένο στον εθνικό κατήφορο και να αρχίσει σταδιακά η εθνική ανασυγκρότηση. Η κυβέρνηση είναι ήδη ένα βήμα πίσω εμμένοντας στην ίδια πολιτική, κάτι που  όπως έμμεσα παραδέχθηκε   χθες ο κ. Βενιζέλος, έχει προκαλέσει κόπωση στον λαό. Το πρόβλημα όμως  της κυβέρνησης δεν συνδέεται στενά με τις διακηρύξεις του κ. Τσίπρα.

Απλά, μετά τις εξαγγελίες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση βρίσκεται τώρα ενώπιον πιέσεων που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.Την πίεση που αναμένεται να ασκήσει έντονα η Τρόικα που φθάνει στην Αθήνα στις 25 Σεπτεμβρίου, για πλήρη εφαρμογή των συμφωνηθέντων, και την πίεση του ΣΥΡΙΖΑ που πλέον είναι φορέας μιας συγκεκριμένης πρότασης, που έχει αντίκτυπο στην κοινή γνώμη. Σύμφωνα με πληροφορίες, η επίσκεψη της Τρόικας στην Αθήνα θα είναι μια πολύ δύσκολη άσκηση αντοχής για την κυβέρνηση.
Γιατί οι ξένοι αξιωματούχοι θα επισκεφθούν την Αθήνα απολύτως άκαμπτοι όσον αφορά την αλλαγή του νόμου για τις απολύσεις, ώστε να επιτραπούν οι μαζικές απολύσεις, το ασφαλιστικό, τα κόκκινα δάνεια κλπ. Αυτή είναι σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η πολιτική εντολή που έχει η Τρόικα και αυτό θα είναι το κλίμα . Η εικόνα λοιπόν που θα διαμορφωθεί τις επόμενες ημέρες θα επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί στην κυβέρνηση διαισθάνονται ήδη: την κυβέρνηση να δίνει μάχη χαρακωμάτων με την Τρόικα ευελπιστώντας να αμβλύνει τις πιέσεις και την αξιωματική αντιπολίτευση να  εκλαικεύει τις εξαγγελίες Τσίπρα. Για τον λόγο αυτό, οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος αποφάσισαν να κάνουν ένα βήμα υπέρβασης του αδιεξόδου στο οποίο έχουν βρεθεί. Σημειωτέον, ότι ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος δεν ξεχνούν ότι από τις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο  κόμμα, και εξακολουθεί να είναι όπως επιβεβαιώνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. 

Ο κ. Βενιζέλος που αναλαμβάνει πάντα μετά τις συναντήσεις να ανακοινώνει το πλαίσιο δράσης της κυβέρνησης είτε στο κοινοβούλιο , είτε για τις συνομιλίες με την Τρόικα, είτε έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αποκαλυπτικός: ξαφνικά όλα μπαίνουν στο τραπέζι. Εκλογικός νόμος, εθνική συστράτευση, εθνικός διχασμός(!), δημαγωγία  και πολλά ακόμη που χαρακτηρίζουν τον πομπώδη λόγο του αντιπροέδρου. 

Ο κ. Βενιζέλος  είπε χωρίς προφανώς να έχει συνείδηση των επιπτώσεων που μπορεί να έχουν οι δηλώσεις του ότι «υπάρχει Εθνικός διχασμός γιατί η αντιπολίτευση έχει επιλέξει τον εύκολο ρόλο δημαγωγίας, παροχολογίας». Το κόμμα του κ. Βενιζέλου το ΠΑΣΟΚ, που ποτέ δεν δημαγώγησε και φυσικά ποτέ δεν έκανε πολιτική παροχών, ποτέ δεν προκάλεσε εθνικό διχασμό, αλλά αυτή πλέον μια συζήτηση που θα κριθεί από τους ιστορικούς, και μάλιστα όπως του αξίζει. Προς το παρόν,  μπορεί κανείς να διακρίνει με άνεση έναν αλλοπρόσαλλο  και επικίνδυνο πολιτικό λόγο από τον κ. Βενιζέλο, που τη μία στιγμή δηλώνει την ανάγκη εθνικής συστράτευσης και εθνικής ενότητας.
Είναι προφανές ότι η σύγχυση στο κυβερνητικό στρατόπεδο, δεν επιτρέπει την άρθρωση ενός συγκροτημένου πολιτικού λόγου. Πέραν αυτών, η εσπευσμένη επαναφορά της συζήτησης στον εκλογικό νόμο, με στόχο την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών  που παίρνει το πρώτο κόμμα, είτε αποτελεί το προοίμιο της προετοιμασίας για προσφυγή στις κάλπες, είτε αποτελεί ένα πυροτέχνημα για να μετατοπιστεί η συζήτηση από τις εξαγγελίες Τσίπρα. Σε κάθε περίπτωση, αποδεικνύει και τον πανικό στο κυβερνητικό στρατόπεδο, που συνεχίζει να σύρεται πίσω από την Τρόικα και τα κάθε λογής συμφέροντα, ντόπια και ξένα, αντί να επεξεργαστεί το δικό του σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας. Είναι επίσης προφανές ότι προκαλεί ερωτηματικά το γεγονός ότι κυρίως ο κ. Σαμαράς, συνεχίζει απτόητος το ψευδοαφήγημα του success story, που ήδη έχει ηττηθεί στις ευρωεκλογές. Τα μηνύματα που δέχεται η κυβέρνηση από το Βερολίνο και το ΔΝΤ κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά είναι.
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, δεν υπάρχει στον ορίζοντα καμία προγραμματισμένη συζήτηση ή διάσκεψη ή οτιδήποτε άλλο για το ελληνικό χρέος. Αυτό σημαίνει ότι η τελευταία ελπίδα της κυβέρνησης να εμφανίσει ένα σχέδιο βιωσιμότητας του χρέους και υπέρβασης της κρίσης , όπως ο κ. Σαμαράς το εννοεί, θα χαθεί εν μέσω πιέσεων για ακόμη περισσότερη λιτότητα, για ακόμη πιο σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία , για ακόμη περισσότερη υποταγή στη γερμανική πολιτική. Με απλά λόγια , οι πιο δύσκολοι μήνες για την κυβέρνηση είναι μπροστά της και όχι πίσω της...