Σπύρος Σουρμελίδης 

O ίδιος και οι οπαδοί του, σίγουρα λένε ότι «έγραψε ιστορία». Σίγουρα όμως καθόρισε με μαύρα γράμματα και την ιστορία πολλών λαών και κρατών. Μεταξύ αυτών και της Κύπρου. Ο Χένρυ Άλφρεντ Κίσινγκερ έφυγε πλήρης ημερών (29.11.23), ακριβώς 100 ετών. Στο βωμό του Ψυχρού Πολέμου, σχεδίασε και εκτέλεσε πραξικοπήματα (Χιλή), ανατροπές κυβερνήσεων, πολέμους, διχοτομήσεις κρατών (Κύπρος). Διαχειρίστηκε την ήττα των Αμερικανών στο Βιετνάμ και γι αυτό βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης, μια απόφαση αμφιλεγόμενη. Ονομάστηκε μετρ της διπλωματίας, αλλά η διπλωματία του στηρίχθηκε στην ισχύ  των ΗΠΑ και όχι σε μια διαλλακτική (διπλωματική) στάση. Η προσέγγιση με την Κίνα στην δεκαετία του 70, αποσκοπούσε στο να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερη αντιπαλότητα μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου. Τα τελευταία χρόνια ήταν υπέρμαχος  της προσέγγισης με τη Ρωσία του Πούτιν, στάθηκε κατά της «ουκρανικής» πολιτικής του Λευκού Οίκου, πιστεύοντας ότι είναι λάθος που φέρνει πολύ κοντά τη Μόσχα και το Πεκίνο

Γεννήθηκε στις 27 Μαΐου του 1923 στη Γερμανία ως Χάιντς Άλφρεντ Κίσινγκερ (Heinz Alfred Kissinger) από Γερμανοεβραίους γονείς. Σε ηλικία  15 ετών, το 1938, με την οικογένεια του διέφυγε στις ΗΠΑ λόγω των ναζιστικών διώξεων.  Πολέμησε στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, με τον αμερικανικό στρατό στα μέτωπα της Γερμανίας. Μικρός ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε μια από τις καλύτερες τότε γερμανικές ομάδες, την «Γκρόϊτ Φιρτ». Και ήταν αυτή η αγάπη του για το ποδόσφαιρο που τον οδήγησε στο να  προσπαθεί να γίνει αγαπητό άθλημα και στις ΗΠΑ.   

Ο Κίσινγκερ σπούδασε στο Χάρβαρντ,  διακρίθηκε ως αναλυτής διεθνών θεμάτων, από το 1969 έως το 1975, υπηρέτησε και ως Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών στη προεδρία Νίξον και στην προεδρία του προεδρία Φορντ. Υπηρέτησε ως 56ος υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1973 έως το 1977 υπό τους προέδρους Ρίτσαρντ Νίξον (1973-1974) και Τζέραλντ Φορντ (1974-1977). Ο Χένρι Κίσινγκερ έδρασε σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου, υποστηρίζοντας μια πολιτική που στηρίχθηκε στον αντικομμουνισμό, με βασικό εχθρό των ΗΠΑ και τη Δύσης, την Σοβιετική Ένωση, την Ρωσία.  

Διπλωμάτης και... εγκληματίας πολέμου

Το «αντίο» του αρθρογράφου  του περιοδικού Rolling Stone, Spencer Ackerman στον Χένρι Κίσινγκερ αντιπροσωπεύει πηχεί ολες τις απόψεις  την κληρονομιά που άφησε ο μετρ της αμερικανικής διπλωματίας.  «Ο Χένρι Κίσινγκερ, εγκληματίας πολέμου κι αγαπημένος της Αμερικανικής κυρίαρχης τάξης, επιτέλους πέθανε», είναι ο τίτλος του άρθρου, με τον υπότιτλο να συμπληρώνει: «Η ατιμία του αρχιτέκτονα της εξωτερικής πολιτικής του Νίξον βρίσκεται, για πάντα, δίπλα σε εκείνη των χειρότερων μαζικών δολοφόνων της ιστορίας. Μια βαθιά ντροπή για τη χώρα που τον εξυμνεί…». Το Rolling Stone γράφει για τον πιο «φημισμένο στρατηγό της αμερικανικής πολιτικής στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα», φιλοξενώντας τα όσα είχε αναφέρει στο παρελθόν ο ιστορικός Γκρεγκ Γκράντιν, ο οποίος είχε συγγράψει την βιογραφία του Κίσιντζερ.  

«Ο Γκράντιν υπολογίζει ότι από τις ενέργειες του Κίσιντζερ μεταξύ του 1969 και του 1976, μέσα σε οκτώ χρόνια, οδηγήθηκαν στον θάνατο 3-4 εκατομμύρια άνθρωποι», αναφερόμενος στα γεγονότα της Καμπότζης, της Χιλής, του Ανατολικού Τιμόρ, του Μπαγκλαντές.  «Οι Κουβανοί λένε ότι δεν υπάρχει κακό που να διαρκεί εκατό χρόνια και ο Κίσιντζερ προσπαθεί να τους αποδείξει ότι κάνουν λάθος», είπε ο Γκράντιν στο Rolling Stone λίγο πριν πεθάνει ο Κίσινγκερ. Ο «Κίσιντζερ έπαιξε ρόλο στους θανάτους τόσων διαφορετικών ανθρώπων, που η αντιμετώπιση της κάθε υπόθεσης με τη δέουσα προσοχή απαιτεί τη συγγραφή ενός βιβλίου». Όπως έχει δηλώσει ο βετεράνος εισαγγελέας εγκλημάτων πολέμου, γνωστός ως «Κυνηγός Δικτατόρων» Ριντ Μπρόντι «ελάχιστοι άνθρωποι είχαν ρόλο σε τόσο πολύ θάνατο και τόση καταστροφή, τόσο ανθρώπινο πόνο, σε τόσα πολλά μέρη σε όλο τον κόσμο, όσο ο Χένρι Κίσινγκερ». Ο εισαγγελέας είχε ζητήσει τη δίωξη του για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αδικήματα κατά του κοινού ή του εθιμικού ή του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων της συνωμοσίας για διάπραξη φόνου, της απαγωγής και των βασανιστηρίων.  Ουδέποτε κατηγορήθηκε ή διώχθηκε για τους θανάτους, για τους οποίους έφερε ευθύνη. 

«Δεν ξεχνώ» 

Η Κύπρος έζησε το 1974 τη χειρότερη τραγωδία για τον Ελληνισμό από την Μικρασιατική Καταστροφή. Είναι πάμπολλα τα στοιχεία που αναδεικνύουν την προετοιμασία που έγινε επι Κίσινγκερ  για την προδοσία της Κύπρου, για την εισβολή των τούρκων, δυο τουλάχιστον χρόνια πριν από τον Ιούλιο του 1974.  Ο Κίσινγκερ έδωσε εντολή να εκτελεστεί ο εκλεγμένος δημοκρατικά Πρόεδρος Αλιέντε στη Χιλή. Στο Ανατολικό Τιμόρ, χάθηκαν μέσα σε λίγες ώρες χιλιάδες αθώων ανθρώπων. 

Στην Καμπότζη, έδωσε εντολή να βομβαρδίζεται ότι κινείται.  Τον Δεκέμβρη του 1970 , ο πρόεδρος Νίξον ήταν ιδιαίτερα θυμωμένος με τον κακό σχεδιασμό των ΗΠΑ ως προς τον βομβαρδισμό στόχων στην Καμπότζη. Μετά από αυτό το ξέσπασμα του Νίξον, ο Χένρι Κίσινγκερ έδωσε εντολή για μαζικό βομβαρδισμό στην Καμπότζη. «Χτυπήστε ό,τι πετάει και ό,τι κινείται», είπε. Χαρακτηρίστηκε εγκληματίας πολέμου, με  εκατομμύρια Αμερικανών να έχουν απορρίψει και τον ρόλο του και τις πολιτικές του. Δυστυχώς, η Αμερικανική Ελίτ τον τίμησε όσο κανένα πρώην υπουργό Εξωτερικών στην ιστορία της χώρας και όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι, από τον Τζον Κένεντι μέχρι και τον σημερινό, τον Τζο Μπάιντεν τον συμβουλευτηκαν για θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Ηταν αυτός που βοήθησε στην επέκταση του πολέμου στο Βιετνάμ στην ουδέτερη Καμπότζη, οπου ακολούθησε γενοκτονία, αλλά και στο Ανατολικό Τιμόρ και το Μπαγκλαντές, στη συνέχεια στο Πακιστάν και την Ινδονησία. Σε αυτές τις χώρες σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της CIA σκοτώθηκαν 200.000 άνθρωποι, το 1/4 του συνολικού πληθυσμού. Ο Κίσινγκερ εκτός από το πραξικόπημα στη Χιλή υποστήριξε και το πραξικόπημα, το λεγόμενο «Βρώμικο Πόλεμο»,  στην Αργεντινή που στοίχισε 30.000 ζωές πολιτών. Στήριξε και τάγματα θανάτου σε όλη τη Λατινική Αμερική, πυροδότησε πόλεμο στην Αγκόλα, παρέτεινε το απαρχάιντ στη Νότια Αφρική. Στη Μέση Ανατολή ‘ξεπούλησε’ τους Κούρδους στο Ιράκ. 
Ο Χένρι Κίσινγκερ άφησε πίσω του τον όλεθρο, την δυστυχία για δεκάδες χώρες και δεκάδες εκατομμυρίων ανθρώπους. Και όμως τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης!