Η δολοφονία της 22χρονης Μάχσα Αμίνι από την "Αστυνομία Ηθών" έχει ξεσηκώσει και πάλι διαμαρτυρίες στο Ιράν, για τα δικαιώματα των γυναικών αλλά και γενικότερα κατά των περιορισμών που επιβάλλει το θεοκρατικό καθεστώς. Το Ιράν  συγκλονίζεται, οι διαδηλώσεις – διαμαρτυρίες πολλαπλασιάζονται σε όλες τις πόλεις και  τις περιοχές της χώρας και σ αυτές  δεν μετέχουν μόνο γυναίκες.

Η Μάχσα έχει γίνει το σύμβολο  του αγώνα κατά της καταπίεσης και της θεοκρατικής ιδεοληψίας. Δεν είναι ορατό αν υπάρχουν πολιτικοί παράγοντες με προτάσεις για αλλαγές, μένει να αποδειχθεί. Γιατί σίγουρα χρειάζονται αλλαγές σ αυτή την μεγάλη χώρα με την εξαιρετικά δυναμική κοινωνία.  Το θεοκρατικό καθεστώς προσπαθεί με αστυνομική βία να αντιμετωπίσει  την πάνδημη διαμαρτυρία, χωρίς να υπάρχει κάποια συζήτηση για αλλαγές ή για το ποια πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν. Δυστυχώς δεν ανακοινώνεται καμία έρευνα ή ενδεχόμενο τιμωρίας  των ενόχων που σκότωσαν την κοπέλα, χωρίς λόγο. Έχουν κλείσει επίσης η λειτουργία των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, για να μην υπάρχει συνεννόηση των διαδηλωτών και ενημέρωση εκτός Ιράν. 

Το έγκλημα της Μάχσα  ήταν πως δεν φορούσε  σωστά (όπως η αστυνομία ηθών θέλει) την μαντίλα που πρέπει να καλύπτει το πρόσωπο των γυναικών.   Η Μάχσα  με καταγωγή από το Σακέζ της επαρχίας του ιρανικού Κουρδιστάν, την ώρα της σύλληψης, συνοδευόταν από τον αδελφό της, Kιαρές . Είχε βρεθεί στην Τεχεράνη με την οικογένειά της, όταν συνελήφθη στις 13 Σεπτεμβρίου, στην είσοδο της λεωφόρου Haqqani από τη λεγόμενη “Περιπολία Καθοδήγησης” του καθεστώτος....

Μετά τη σύλληψη, υποτίθεται ότι θα μεταφερόταν στην υπηρεσία “Ηθικής Ασφάλειας” για ένα  “σύντομο μάθημα περί σεμνότητας” και στη συνέχεια θα μπορούσε να αφεθεί ελεύθερη. Δεν συνέβη τίποτα από όλα αυτά. Το επόμενο μέρος στο οποίο βρέθηκε, χωρίς τις αισθήσεις της πια, ήταν το νοσοκομείο Κάσρα της Τεχεράνης. Μετά από τρεις  μέρες σε κωματώδη κατάσταση η Μάρσα πέθανε.  Σ’ αυτά τα  24ωρα η είδηση της σύλληψής της και της βιαιοπραγίας των αστυνομικών στο νεαρό κορίτσι έκανε τον γύρο του Ιράν και εν συνεχεία, του κόσμου. 

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες γυναικών που είχαν συλληφθεί μαζί με τη Μάχσα, η 22χρονη γρονθοκοπήθηκε, την κλώτσησαν και τη χτύπησαν πολλές φορές με κλομπ στο κεφάλι όταν εκείνη αντέδρασε στις προσβολές των αστυνομικών. Τότε ήταν που ήρθαν στο φως και οι πρώτες ιατρικές γνωματεύσεις που έκαναν λόγο για ανήκεστη εγκεφαλική βλάβη, αιμορραγίας από τα αυτιά και σοβαρότατα τραύματα στην περιοχή των ματιών. 

Διαδηλώσεις ξέσπασαν σε όλες τις μεγάλες πόλεις του Ιράν, με πρωταγωνίστριες τις γυναίκες, που καίνε σε δημόσια θέα τις μαντίλες τους. 

Στη γενέτειρά της στο Σακκέζ, οι δρόμοι πλημμύρισαν με κουρδικά φεμινιστικά συνθήματα όπως “Τζιν – Τζιάν – Αζάντι: Γυναίκες, ζωή, ελευθερία” και “θάνατος στον δικτάτορα” στα περσικά. Διαμαρτυρίες πραγματοποιήθηκαν επίσης έξω από το νοσοκομείο Kasra στην Τεχεράνη, με πολλές γυναίκες να συλλαμβάνονται και άλλες να λιποθυμούν ύστερα από τη χρήση δακρυγόνων.

Όλες αυτές τις μέρες, το Ιράν φλέγεται με τις οργισμένες διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις απλών πολιτών με τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισλαμικού Κράτους να μη σταματούν.  

Στις 19 Σεπτεμβρίου, πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν  στην κουρδική περιοχή του Ιράν , όταν οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων για την 22χρονη. Η λαϊκή οργή εξαπλώνεται σε διάφορες πόλεις του Ιράν, συμπεριλαμβανομένης και της Τεχεράνης: στο Ρασχτ, στο Εσφαχάν, στο Καράτζ, στο Μασχάντ, στο Σανάντατζ,  η αστυνομία έχει επιτεθεί σε διαδηλωτές, οι λίστες των βαριά τραυματιών μεγαλώνουν, μεταξύ αυτών και πολλοί πολιτικοί ακτιβιστές.…

Το Ιράν είναι μια χώρα δυναμική, με την πλειοψηφία του πληθυσμού να είναι κάτω απο τα 35 έτη.

Η αυταρχικότητα του θεοκρατικού καθεστώτος, η στέρηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων  και οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών προκαλούν συνεχείς αντιπαραθέσεις. Το εμπάργκο της Δύσης για πάνω από 40 χρόνια, βοηθά την αυταρχικότητα του καθεστώτος.