Ειδικού Συνεργάτη 

Η Γάζα έχει μετατραπεί σε σωρό ερειπίων, σε ένα απέραντο νεκροταφείο και οι επιζώντες Παλαιστίνιοι  σε τραγικές φιγούρες που περιφέρονται  σε ένα δυστοπικό περιβάλλον,  χωρίς παρών, χωρίς μέλλον, χωρίς σπίτι , χωρίς υπηρεσίες, χωρίς δομές  και με τον χειμώνα να πλησιάζει. Δεν υπάρχει συνθήκη ειρήνης με την κλασική έννοια του όρου. Δεν υπήρχε πλέον τίποτα για να νικήσει το Ισραήλ στη Γάζα. Έτσι εμφανίστηκαν οι ΗΠΑ,  που στήριξαν άνευ όρων επί δύο χρόνια τη γενοκτονία με ένα σχέδιο,  που  επιδιώκει την εδραίωση όσων επέβαλλε το Ισραήλ με τη γενοκτονία. Αυτό θέλουν , δεν σημαίνει ότι το έχουν πετύχει, ακόμη τουλάχιστον. 

 Το πρώτο θέμα που συζητείται τώρα, είναι η εγκατάσταση μιας “διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης” στη Γάζα από μουσουλμανικές χώρες,  που όμως θα διοικείται από το Τελ Αβίβ. Εκεί έχει ήδη ρίξει γέφυρες  η Τουρκία, που φαίνεται ότι μεσολάβησε για να αναγκαστεί η Χαμάς να δεχθεί το σχέδιο Τραμπ. Αλλά τα γκρίζα σημεία είναι πολλά. Το σχέδιο Τραμπ,  θα φέρει λύση δύο κρατών , που θα δημιουργήσει πραγματικές συνθήκες  διαρκούς ειρήνης ή απλά υπάρχει ένα διάλειμμα, πριν υπάρξει και άλλος γύρος , στη Γάζα ή στη Δυτική Όχθη;  

Η επόμενη φάση

 Είναι βέβαιο ότι το σχέδιο Τραμπ θα δώσει στο Ισραήλ την ευκαιρία να εξαπολύσει μια διεθνή εκστρατεία με στόχο την άμβλυνση των εντυπώσεων και την επαναφορά των σχέσεων με τις άλλες χώρες στα προ πολέμου επίπεδα. Είναι σίγουρο ότι οι ηγεσίες πολλών δυτικών κρατών θα ξεχάσουν τι έγινε στη Γάζα και θα αναθερμάνουν τις σχέσεις με το Τελ Αβίβ. Αλλά δεν θα συμβεί το ίδιο με πολλές πολιτικές δυνάμεις , με διανοούμενους και με τις ευρωπαικές κοινωνίες που δεν πρόκειται να συγχωρέσουν το έγκλημα το Ισραήλ. Ακόμη και στις ΗΠΑ η εχθρότητα προς το Ισραήλ είναι μεγάλη. 

Η συμμετοχή των αραβικών χωρών στην διεθνή δύναμη σταθεροποίησης,  κρίνεται αναγκαία, αν και δεν ξέρουμε προς το παρόν τι αποστολή θα έχει. Αν είναι απλά για  να επιβλέπει την εφαρμογή της συμφωνίας, με σαφή εντολή  να μην αφήσει τη Χαμάς να έχει ρόλο και να κρατά σε απόσταση το Ισραήλ, τότε μπορεί να υπάρξει πραγματική ηρεμία. Αλλά αν στόχος  είναι να συντηρήσει το έγκλημα του Ισραήλ διώχνοντας τους Παλαιστίνιους από την περιοχή επιβάλλοντας μια αραβικού τύπου δικτατορία στη Γάζα, τότε θα υπάρξει πρόβλημα.

Πέραν αυτών, το ζήτημα είναι ποιές θα είναι οι επόμενες φάσεις του σχεδίου, αν δηλαδή θα υπάρξει συμμετοχή των Αράβων στην ανοικοδόμηση,  στη διοίκηση, στην αναδιοργάνωση του κράτους, αν θα στηριχθεί ο πληθυσμός ώστε να παραμείνει στα εδάφη του, αν το Ισραήλ θα έχει εκεί στρατιωτική δύναμη για πάντα και αν η Γάζα θα διοικείται για πάντα από το Ισραήλ με υπηρέτες επίβλεψης τη διεθνή δύναμη. 

Ορισμένα ζητήματα δεν είναι καθόλου εύκολο να λειτουργήσουν, χωρίς τη συμμετοχή των ίδιων των Παλαιστινίων και την απόσυρση του Ισραήλ.
Ο αφοπλισμός της Χαμάς είναι απαίτηση του Ισραήλ. Αλλά αν αφοπλιστεί εντελώς ποιος θα ασκεί αστυνομικά καθήκοντα στη Γάζα; οι Αιγύπτιοι και οι Τούρκοι; μάλλον δεν θα θέλουν να εμπλακούν σε τέτοια περιπέτερια. Θα υπάρχουν σύνορα πέρα από τα οποία δεν θα μπορεί να κινηθεί το Ισραήλ;. Ποιος θα διοικεί τη Γάζα πολιτικά , πως θα λειτουργήσει δηλαδή η κοινωνία; σε αυτά δεν υπάρχει απάντηση και δεν θα είναι και εύκολη. 
Ένα άλλο ερώτημα είναι: το Ισραήλ, ισοπέδωσε τη Γάζα για να την παραδώσει στην συνέχεια; ούτε η Χαμάς διαλύθηκε, ούτε παραδόθηκε. Η επόμενη γενιά Παλαιστινίων θα είναι η νέα γενιά τρομοκρατών ή η γενιά της εκδίκησης; αν δηλαδή δεν υπάρχει καμία σκέψη για κράτος των Παλαιστινίων, ειρήνη δεν θα υπάρξει ποτέ. Τόσο δύσκολο είναι; μάλλον...