Του Στράτου Βαλτινού


Αχρείοι πολιτικοί ηγέτες όπως ο Τραμπ και ο Νετανιάχου έστησαν και πάλι ένα σκηνικό πολέμου για να ξεφύγουν από τα αδιέξοδά τους. Αυτή η επίθεση του Ισραήλ κατά του Ιράν εν μέσω διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα,  είναι μια κατάφωρη παραβίαση της λογικής που συσπειρώνει φυσικά το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης.  Στο πεδίο, το Ιράν  απάντησε μάλλον αποτελεσματικά στις επίσης αποτελεσματικές πυραυλικές επιθέσεις του Ισραήλ. Με τη διαφορά ότι το Τελ Αβίβ , με τη συνδρομή των ΗΠΑ κατάφερε να δολοφονήσει και κορυφαίους αξιωματούχους και να καταστρέψει μέρος των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. 

Οι πληροφορίες είναι ελάχιστες ως προς τους στόχους που επλήγησαν στο Ισραήλ, το οποίο,  δεν θέλει να δείξει ότι έχει  δεχθεί αποτελεσματικά χτυπήματα.  Το βέβαιο είναι ότι  το Ιράν χτύπησε και εγκαταστάσεις σε διάφορα μέρη του Ισραήλ και έπληξε κτίρια με πολλούς τραυματίες στο Τελ Αβίβ και τα Ιεροσόλυμα. .Οι πυραυλικές επιθέσεις μπορεί να προκαλούν θύματα και καταστροφές, είναι όμως αδύνατο να αλλάξουν το στάτους κβο της περιοχής. Το γεγονός ότι οι δύο χώρες δεν πρόκειται να κάνουν χερσαίο πόλεμο , λόγω γεωγραφίας, παρατείνει τα αδιέξοδα στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν τον τυχοδιωκτισμό τους. 

Η Δύση στο σύνολό της παρατηρεί και απλά κάνει ανέξοδες δηλώσεις που δεν επιδρούν στα αντιμαχόμενα μέρη. Η ΕΕ εξακολουθεί να είναι κατώτερη των περιστάσεων και επικαλούμενη το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν , αλλά και την επιρροή που ασκούν οι ΗΠΑ στηρίζουν το Ισραήλ. Η στήριξη θεωρείται δεδομένη σε κάθε στάδιο αυτής της διένεξης, δηλαδή ακόμη και αν κλιμακωθεί. Από την στιγμή που η ΕΕ στηρίζει και ανέχεται τη γενοκτονία των Παλαιστινίων θα έχει πρόβλημα να στηρίξει το Τελ Αβίβ στην αντιπαράθεση με το Ιράν;

Το βέβαιο είναι ότι αυτός ο τύπος πολέμου δεν πρόκειται να οδηγήσει σε κατάρρευση το καθεστώς της Τεχεράνης. Γιατί στην πραγματικότητα αυτό επιδιώκει η Δύση. Θέλει δηλαδή την πτώση του καθεστώτος , ώστε να έρθει στην εξουσία ένα φιλοδυτικό καθεστώς και να αποκατασταθεί η ηρεμία στην περιοχή. Συμβαίνει όμως το αντίθετο. Όσο το Ιράν δέχεται επιθέσεις , τόσο περισσότερο συσπειρώνεται το καθεστώς. Η μεγάλη εξέγερση της νεολαίας , κυρίως των γυναικών πριν από δύο χρόνια στο Ιράν, όχι μόνο δεν στηρίχθηκε από τη Δύση, αντίθετα προκάλεσε ερωτηματικά η αποστασιοποίηση. Αν το κίνημα αυτό επικρατούσε , σήμερα θα υπήρχε άλλη εικόνα. Το γεγονός ότι και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ και η ΕΕ, έχουν στρατιωτικοποιήσει την πολιτική τους οδηγεί σε μόνιμες εντάσεις χωρίς όμως αποτέλεσμα. 

 Με συνοδοιπόρο τις ΗΠΑ και την ΕΕ,  το Ισραήλ επιχειρεί να καταστρέψει το Ιράν, να αλλάξει τον χάρτη και να είναι η μόνη δύναμη στην περιοχή. Φαίνεται όμως ότι τα σχέδια αυτά αργούν πολύ να υλοποιηθούν. 
Σε κάθε περίπτωση όμως είναι εμφανής η προσωπική στρατηγική του Νετανιάχου και του Τραμπ. Ο ισραηλινός ηγέτης είναι πλέον περικυκλωμένος από αντιπάλους και ο κλοιός σφίγγει. Ακόμη και το βαθύ κράτος του Ισραήλ αντιδρά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και τον καταγγέλλει.. Ο Τραμπ ,  μετά την κάθοδο της εθνοφρουράς και των πεζοναυτών στο Λος Άντζελες και τις έντονες αντιδράσεις που ακολούθησαν , η κρίση στις σχέσεις του με τον Μασκ και οι καταγγελίες ότι οδηγεί τις ΗΠΑ στην απολυταρχία τον έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδα και συνήθως οι πόλεμοι είναι μια διέξοδος .

Το σκηνικό το στήνουν αχρείοι πολιτικοί ηγέτες, αλλά επηρεάζει όλο τον κόσμο. 
Ενώ γνωρίζουμε τους συμμάχους του Ισραήλ, που είναι όλη η Δύση, δεν γνωρίζουμε πόσο βάθος έχει η σχέση του Ιράν με την Κίνα και την Ρωσία . Στην πορεία ίσως μάθουμε περισσότερα. Προς το παρόν πάντως οι μόνοι ωφελημένοι είναι ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και το καθεστώς της Τεχεράνης...