του Λευτέρη Κανά

Οι τρομακτικές σκηνές από τον εμφύλιο στο Σουδάν, έφεραν στην επιφάνεια ένα σκληρό γεωπολιτικό «πόκερ» που παίζεται σε αυτή τη γωνιά της  αφρικανικής ηπείρου.  Οπου ανεπαίσθητα, ο λεγόμενος «αντιδυτικός άξονας» έχει πραγματοποιήσει μια αθόρυβη επέκταση, διαμορφώνοντας έναν ισχυρό πόλο επιρροής, όχι μόνο με γεωστρατηγική αξία, αλλά και με απτά οικονομικά οφέλη, από το πλούσιο υπέδαφος των αφρικανικών χωρών.  Ο οποίος αντιδυτικός άξονας έχει αρχίσει ήδη να παίρνει σταθερή μορφή και σχήμα, μέσα από τη στρατηγική σύμπλευση κρατών, όπως η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία, αλλά και το Ιράν ή η Βραζιλία, με τον πρόεδρο Λούλα να συνεχίζει σε αυτό το πεδίο την πολιτική του προκατόχου του.

 Ξαφνιάστηκαν κάποιοι στη Δύση, ιδιαίτερα δε στην εγχώρια δημόσια σκηνή, με τα χαρακτηριστικά «Μαντάμ Σουσού» και την κυριαρχία της λογικής των πρωϊνάδικων, από τη διαπίστωση της στρατηγικής σύμπλευσης μεταξύ Ρωσίας και Ινδίας, με την ανάπτυξη προνομιακών εμπορικών σχέσεων. Μιλάμε δε για μια χώρα, την Ινδία, της οποίας ο πληθυσμός αναπτύσσεται ραγδαία, λόγω υπεργεννητικότητας, ξεπερνώντας την Κίνα, με τις προβολές, ως το 2050, να κάνουν λόγο για 1.600.000.000 πληθυσμό, έναντι 1.300.000 κατοίκων της Κίνας.

 Το ίδιο ξαφνιασμένοι δείχνουν κάποιοι, από την απροκάλυπτη πλέον σύμπλευση Ρωσίας και Κίνας. Η επίσκεψη και του Κινέζου υπουργού Αμυνας, μετά τον πρόεδρο Σι Τζι Πινγκ και η εν συνεχεία επίσημη εξαγγελία διενέργειας στρατιωτικών  γυμνασίων, στην περιοχή του Νότιου Ειρηνικού-Ασίας, εκτιμήθηκε και σωστά, ως άμεση απάντηση, στην αντίστοιχη στρατιωτική παρουσία δυτικών δυνάμεων, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ιαπωνία. Εχει καταστεί άλλωστε απολύτως σαφές πως η Ταϊβάν θα αποτελέσει το επόμενο πεδίο δοκιμασίας, σε αυτή τη νέα περίοδο ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης, με όρους στρατιωτικής ισχύος πλέον, με απολύτως διακριτά τα αντιπαρατιθέμενα μέτωπα.

 Στον αντίποδα, η νέα αύξηση του πιστωτικού ορίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, δημιούργησε έντονες ανησυχίες, μετά το ντόμινο τραπεζικών καταρρεύσεων. Η δήλωση της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, της αμερικανικής οικονομίας, που προφανώς απεύχεται, προκάλεσε ρίγη σε όλο τον πλανήτη. Εκτός από την Ελλάδα, όπου ασχολούνται με τον Γεωργούλη ή τις βουτιές της Χριστίνας Μπόμπα…

 Αν λάβουμε υπόψη και την εξέλιξη των πολεμικών μετώπων στην Ουκρανία, που επίσης περνούν απαρατήρητα στην Ελλάδα, εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως όλες οι προβλέψεις και οι «ακλόνητες βεβαιότητες» των περισπούδαστων δυτικών αναλυτών, έχουν καταρρεύσει σαν……πύργος από τραπουλόχαρτα. Καλύτερα να εμπιστευτούμε τη Λίτσα Πατέρα…

 Σε αυτό το γεωπολιτικό περιβάλλον που μεταβάλλεται ραγδαία, με τη Δύση να ακολουθεί ασθμαίνοντας, η δική μας Ευρώπη είναι κάτι χειρότερο από κομπάρσος. Η τραυματική εμπειρία του προέδρου Μακρόν, από την πρόσφατη επίσκεψη του στην Κίνα είναι αρκούντως διδακτική. Οσο για την κα. Ντεν Λάϊεν, που τον συνόδευσε, εκεί πια μιλάμε για «ναυάγιο».

 Κι όμως κάποιοι επιμένουν να αρνούνται την πραγματικότητα……πυροβολώντας τον αγγελιαφόρο. Όπως η έκφραση «υποψιών» στην Ουάσιγκτον, για «φιλορωσική» στάση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες!

 Γνωρίζουμε βέβαια πως «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι» αλλά μήπως είναι καιρός να συνέλθουν κάποιοι και να δουν τι γίνεται γύρω τους; Στο Σουδάν ας πούμε;