Οι διαμαρτυρίες για το θάνατο μιας νέας κοπέλας στα χέρια της αστυνομίας ηθών της Τεχεράνης εξελίσσονται πλέον σε εξέγερση σε όλη τη χώρα κατά του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν.

Το καθεστώς κλονίζεται και αντιδρά με περισσότερη βία, όπως όλες οι στυγνές δικτατορίες.  Αυτό που πλέον καταγράφεται σε όλα τα διεθνή δίκτυα και από τις εικόνες που έρχονται από τα κινητά των νέων του Ιράν, είναι ότι ο θρησκευτικός φασισμός, μια ανείπωτη τυραννία ενός θεοκρατικού καθεστώτος που βιώνουν οι Ιρανοί εδώ και σχεδόν μισό αιώνα τρίζει συνθέμελα.  Επειδή όμως το Ιράν δεν είναι μια οποιαδήποτε χώρα, αλλά μια χώρα κλειδί για τις διεθνείς εξελίξεις, τα τελευταία γεγονότα μπορεί να επιφέρουν τεράστιας σημασίας γεωπολιτικές αλλαγές.
Οι νέοι και οι νέες του Ιράν κόβουν τα μαλλιά τους επιδεικτικά, πετούν τις μαντίλες , διαδηλώνουν, τραγουδούν , πεθαίνουν από τις σφαίρες του καθεστώτος, των κατά τα άλλα πιστών στο θεό μουλάδων, καίνε τα χιτζάπ  και απαιτούν ελευθερίες.

Ήδη οι νεκροί αυξάνονται με μεγάλη ταχύτητα, ξεπέρασαν τους ΕΕ αλλά ταυτόχρονα δεν δέχονται παθητικά τη βία , ανταποδίδουν και ήδη οι δυνάμεις ασφαλείας μετρούν αρκετά θύματα.

Μετά την Τεχεράνη οι εξεγέρσεις επεκτάθηκαν σε πολλές περιοχές της χώρας. Πυρπολούνται αστυνομικά τμήματα ανατρέπουν και καίνε οχήματα της αστυνομίας και οι συμπλοκές αυξάονται.
Για μια ακόμη φορά οι μουλάδες που έχουν όλη την εξουσία στα χέρια τους, πιστεύουν ότι θα καταπνίξουν και αυτή την εξέγερση, ακόμη και αν χρειαστεί να σκοτώσουν χιλιάδες. Το δυστύχημα είναι ότι δεν παρατηρείται κινητικότητα σε πολιτικό επίπεδο καθώς τα πάντα τελούν υπό τον έλεγχο του καθεστώτος, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάποια εναλλακτική απάντηση. . .

Το διεθνές ενδιαφέρον είναι εύλογο καθώς το Ιράν είναι μια μεγάλη δύναμη και στον στρατιωτικό τομέα και αποτελεί ορκισμένο εχθρό του Ισραήλ. Έχει στρατηγική συνεργασία με την Ρωσία και την Κίνα και άλλες χώρες, αλλά είναι ταυτόχρονα πολύ μεγάλη χώρα για να επέμβουν εξωτερικοί παράγοντες . Η Δύση σίγουρα τρίβει τα χέρια της γιατί πιστεύει ότι η ανατροπή του θεοκρατικού και αντιδυτικού καθεστώτος να εξομαλύνει την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή και θα αλλάξουν οι γεωπολιτικές προτεραιότητες. Ωστόσο αυτά τα σενάρια είναι λίγο μακρινά, αν και σίγουρα πολύ ενδιαφέροντα, καθώς η εξέγερση των νέων φαίνεται ότι αυτή τη φορά έχει ελπίδες επιτυχίας. Από το 1979 όταν ο Αγιατολλάχ Χομεινί μπήκε θριαμβευτικά στο Ιράν ανατρέποντας τον Σάχη, το Ιράν βιώνει μια πρωτοφανή θρησκευτική δικτατορία. Η νέα γενιά διεκδικεί ένα ελεύθερο μέλλον χωρίς μουλάδες και τυραννίες. Δύσκολο, αλλά καμία εξέγερση δεν έγινε από τα σαλόνια….