Η χώρα που πανηγύρισε την παγκοσμιοποίηση όσο καμμιά άλλη, ψήφισε την …κατάργηση της. Ο Ντόναλντ Τράμπ, υποσχέθηκε στους Αμερικανούς ότι θα ξαναφέρει τα εργοστάσια πίσω, από το Μεξικό, την Κίνα ή την Ινδία. Και η εργατική τάξη της πιο ισχυρής χώρας του κόσμου, του έδωσε εντολή να το κάνει.
Η νίκη Τράμπ όμως αποτελεί και μια τεράστια ήττα ενός φθαρμένου συστήματος,  που δεν έχει πλέον να προσφέρει απολύτως τίποτα. Ενός κατεστημένου που έφτιαξε φούσκες και οδήγησε στα όρια του κράχ την παγκόσμια οικονομία. Η οικογένεια Κλίντον, έκλεισε τον δρόμο στην ελπίδα, τον Μπένυ Σάντερς αν και δεν  έχει να προσφέρει τίποτα στη χώρα της και στον πλανήτη. Το δυστύχημα είναι ότι την αμφισβήτηση,  την εξέφρασε ο ιδιόρρυθμος και ακραίος Τράμπ. Ο άνθρωπος που παρά την νίκη του διχάζει τις ΗΠΑ.

Ο Μπίλ Κλίντον είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε την μεγαλύτερη οικονομική φούσκα. Γιατί θα σώσει η Χίλαρυ Κλίντον την αμερικανική οικονομία; Στο ερώτημα αυτό οι Αμερικανοί απάντησαν με σαφήνεια. Δεν μπορεί! Για μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας, η Χίλαρυ Κλίντον είναι ένα μη συμπαθές πολιτικό πρόσωπο. Εκφραστής ενός συστήματος διαφθοράς και απληστίας. Το κατεστημένο έκλεισε  τον δρόμο (με τρόπο σκανδαλώδη) στον εκφραστή μιας αληθινής αλλαγής, στον Μπένυ Σάντερς. Αν αυτός είχε πάρει το χρίσμα των Δημοκρατικών, η ιστορία θα μπορούσε να γραφτεί αλλιώς.
Η ήττα της Χίλαρυ, ήταν και μια ήττα του  μιντιακού συστήματος. Για μία ακόμα φορά οι δημοσκόποι, οι αναλυτές, οι προπαγανδιστές δημοσιογράφοι, τα παπαγαλάκια της εξουσίας νικήθηκαν. Όπως στην Ελλάδα, όπως στην Μεγάλη Βρετανία, έτσι και στην καρδιά της πιο προηγμένης προπαγάνδας, στις ΗΠΑ έπαθαν πανωλεθρία.
 
Ο Ντόναλντ Τράμπ είναι ο άνθρωπος που κέρδισε εξαιτίας του θυμού και της αποστροφής  των αμερικανών στο λερωμένο κατεστημένο των τραπεζιτών , των χρηματιστών και των πολιτικών. 
Είναι ο νέος πλανητάρχης, είναι ο άνθρωπος που θα καθορίσει τις τύχες των Αμερικανών αλλά και δισεκατομμυρίων ακόμα ανθρώπων, τα επόμενα 4 χρόνια.
Είναι ο άνθρωπος που θα καταργήσει την …παγκοσμιοποίηση.
Είναι όμως και ο άνθρωπος που διχάζει. Μίλησε κατά των μεταναστών, σε μια χώρα που αποτελείται από μετανάστες. Μίλησε κατά των μαύρων και των ισπανόφωνων, εκφράστηκε χυδαία κατά των γυναικών. Είναι ο άνθρωπος που προκαλεί ανησυχία,  δυσαρέσκεια,  θυμό ίσως και φόβο.
Τον ψήφισε η εργατική τάξη , αν και θέλει μείωση μισθών και την εξαφάνιση κάθε κοινωνικής προστασίας. Υποσχέθηκε μείωση φόρων, κάτι που αρέσει στην μεσαία τάξη της Αμερικής.

Το αποτέλεσμα
Από την πρώτη ώρα που έκλεισαν οι κάλπες, φάνηκε ότι ο Τράμπ έτρεχε προς τη νίκη.
Το αποτέλεσμα δεν κρίθηκε στην Φλόριδα όπως όλοι πίστευαν.  Η Κλίντον έχασε ακόμα και στις βορειο-ανατολικές Πολιτείες, όπου παραδοσιακά κερδίζουν οι Δημοκρατικοί. Είναι επίσης φανερό ότι οι οπαδοί της «αλλαγής» πήγαν να ψηφίσουν σε αντίθεση με τους απογοητευμένους ψηφοφόρους των δημοκρατικών που δεν έφτασαν στην κάλπη. Ειδικά οι νέοι που είχαν μαζικά ταχθεί υπέρ του Μπένυ Σάντερς, δεν πήγαν να ψηφίσουν την Χίλαρυ. Έτσι και σε μια Πολιτεία με ισπανόφωνους που λογικά θα έπρεπε να καταψηφίσουν τον Τράμπ, έχασε η Κλίντον.
Η νίκη του Τράμπ είναι ακόμα μεγαλύτερη γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι κέρδισαν την πλειοψηφία της (435εδρικής) Βουλής, ενώ έχουν πλειοψηφία και στην (100εδρικη) Γερουσία. Άρα μπορεί να κυβερνήσει χωρίς περιορισμούς.
Ξημερώνει μια  άλλη μέρα για την Αμερική αλλά και για τον πλανήτη. Ολοι τώρα θα περιμένουμε την 20η Ιανουαρίου για να δούμε τι ακριβώς θα κάνει μόλις κάτσει στο Οβάλ Γραφείο ο απίστευτος κύριος Ντόναλντ Τράμπ.