Του Σωτήρη Σιδέρη

Κάθε δήλωσή του περιλαμβάνει ψεύδη,  αυτάρεσκες ωραιοποιήσεις, γενικεύσεις και ανήθικες επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βιώνει μια κρίση πανικού που θα τον συντρίψει , μόλις ο Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του.  To ηθικό του μειονέκτημα το επιβεβαίωσε και η Κομισιόν με την δήλωση  του Επιτρόπου Δικαιοσύνης Μάικλ Μακ Γκραθ  ότι “στηρίζουμε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο έργο της. Είναι ανεξάρτητη, ενεργεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλα τα κράτη-μέλη έχουν υποχρέωση να συνεργάζονται και να υποστηρίζουν το έργο της». Είναι μια μια απάντηση -κόλαφος για τις επιθέσεις που δέχεται από το καθεστώς Μητσοτάκη η Λάουρα Κοβέσι.

Προς το παρόν, ο πρωθυπουργός,  κρατά το κλειδί της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών. Δηλώνει συνεχώς, ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, ενώ ο ίδιος έχει αρχίσει κατακαλόκαιρο την μακρά του προεκλογική εκστρατεία .
Το  περιεχόμενο του προεκλογικού αγώνα είναι μια κακότεχνη σκηνοθεσία, λες και απευθύνεται σε λαϊκό πελατολόγιο νομίζοντας ότι η κοινωνία ικετεύει για ψίχουλα... Το να δηλώνει κεντρώος ο Μητσοτάκης και να απαιτεί συγνώμη από την αντιπολίτευση για το δικό  του έλλειμμα πολιτικής ηθικής,  επιβεβαιώνει ότι είναι ο  ίδιος ο αρχιτέκτονας  του λαικισμού και όχι οι αντίπαλοί του.

Τι  και με ποιους διαπραγματεύεται ο Μητσοτάκης;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να πείσει ότι διεκδικεί την αυτοδυναμία  για α έχει ένα άλλοθι την επομένη των εκλογών, ότι η αποτυχία του, δεν οφείλεται στον ίδιο, αλλά στον Σαμαρά. Παλιά , δοκιμασμένη και αποτυχημένη συνταγή. Η ουσία των πολιτικών εξελίξεων διαμορφώνεται με βάση τα κοινωνικά προβλήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι με βάση την πλασματική εικόνα που θέλει να επιβάλλει ο πρωθυπουργός. Ο οποίος αναζητά εναγώνια , ένα πολιτικό δεκανίκι που θα τον σώσει. Μπορεί όμως να βρει;

Η πρώτη απόπειρα έγινε με τον Κυριάκο Βελόπουλο. Για να μείνει σταθερός στην γραμμή που έχει εξαγγείλει, ο Μητσοτάκης δηλώνει ότι διεκδικεί την αυτοδυναμία και δεν συζητά ζητήματα συνεργασιών. Αστεία πράγματα. Πάντως με τη θέση αυτή, ωθεί την συζήτηση περί συνεργασιών στα άλλα κόμματα που πιέζονται στα στημένα τηλεοπτικά πάνελ να δηλώσουν πως και ποιόν θα συνεργαστούν. Η ΝΔ απαλλάσσεται από τις απαντήσεις. ..

Επειδή όμως ο πρωθυπουργός ξέρει την αλήθεια , ότι δεν υπάρχει  ούτε σαν σενάριο η αυτοδυναμία, μέσω διαφόρων διαρροών έριξε δίχτυα προς τον Βελόπουλο . Τόσο ο Βελόπουλος , όσο και η ΝΔ αρνούνται κάθε ενδεχόμενο. Αλλά ο Μητσοτάκης είναι αδίστακτος , ήδη συνεργάζεται με χειρότερους ακροδεξιούς από τον Βελόπουλο, τους Βορίδη, Πλεύρη και Γεωργιάδη, υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί ένα δεκανίκι για να παραμείνει στην εξουσία; ούτε κατά διάνοια. Αν προκύψει λοιπόν θέμα συνεργασίας θα το κάνει με μεγάλη άνεση και με τον Βελόπουλο και με τον … διάβολο που έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης.

Αφού η δήθεν μη προσέγγιση με τον Βελόπουλο έμεινε  προς το παρόν στον αέρα, έγινε το δεύτερο βήμα προς τον Σαμαρά, μέσω του Άδωνι Γεωργιάδη. Αμέσως και επίσημα, η κυβέρνηση πήρε αποστάσεις, αλλά η υπόθεση είναι στο τραπέζι για δύο λόγους. Πρώτος να φανεί η ευθύνη του Σαμαρά , ότι αν ιδρύσει κόμμα θα κόψει δύναμη από τη ΝΔ και η εξουσία θα χαθεί. Δεύτερος να προσελκύσει το ενδιαφέρον του Κώστα Καραμανλή για να δράσει ως πυροσβέστης , όταν χρειαστεί. Αλλά πως; ακόμη και αν ο Σαμαράς συνεργαστεί θα απαιτήσει την απομάκρυνση Μητσοτάκη. Άρα τι ακριβώς σκέπτεται ο πρωθυπουργός θα φανεί στην πορεία...

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χάνει σταδιακά τον έλεγχο , την αυτοκυριαρχία και αν ο Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του, θα έχουμε ανατροπή. Ανατροπή μέσα στην δεξιά παράταξη. Μοιραία το πρώτο θέμα συζήτησης θα είναι η διαδοχή του Μητσοτάκη, η αυτοκάθαρση της ΝΔ , αλλά και το πως θα αντιμετωπιστεί η αντιπολίτευση σε έναν γρήγορο δεύτερο γύρο εκλογών, με την  προοδευτική αντιπολίτευση να είναι ισχυρή. Θα εκλεγεί νέος ηγέτης στη ΝΔ ή θα αφήσουν τον Μητσοτάκη να ηττηθεί και να φύγει; τι διαπραγματεύεται ο Μητσοτάκης; γιατί περί αυτού πρόκειται..