Του Στράτου Βαλτινού

Αυτό που συμβαίνει  σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ , θα ήταν σενάριο για επιθεώρηση, αν η κατάσταση στη χώρα δεν ήταν τόσο δραματική. Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας, ούτε κανείς άλλος διαχειρίζονται ορθολογικά τον πολιτικό τους χώρο, με συνέπεια, τη μια μέρα να δημιουργείται κλίμα αισιοδοξίας από την άνοδο της ΕΛ.Α.Σ , αλλά την άλλη στιγμή να δραματοποιούνται εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ με πρωταγωνιστές παρέες και ομάδες που παραμυθιάζονται ότι ξαναγράφουν την ιστορία με επαναστατικές διαδικασίες.

Ιδιαίτερα το δίδυμο Νίκος Παππάς και Παύλος Πολάκης έχουν τόσες πολλές ευθύνες για την αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ μετά την παραίτηση Τσίπρα, την εκλογή Κασσελάκη, την εκδίωξη Κασσελάκη, την εκλογή και την παραίτηση στην συνέχεια του Φάμελλου, που είναι ντροπή να δηλώνουν ότι θέλουν να δημιουργήσουν συνθήκες πτώσης του Μητσοτάκη μέσω της επανάκαμψης του  κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται στο περιθώριο της ιστορίας, αλλά η είδηση δεν έχει φθάσει ακόμη  στην Κουμουνδούρου.  Το παραμύθι που διακινούν δεξιά και αριστερά , ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατέλθει αυτόνομος στις εκλογές και θα είναι ισχυρός και  ταυτόχρονα, ακυρώνεται η απόφαση για συνεργασία με την ΕΛ.Α.Σ δεν είναι για ψηφοφόρους , αλλά για παιδιά του Δημοτικού. Πέραν αυτών,  ο Τσίπρας σε πόσα ταμπλό μπορεί να παίξει; θα ασχοληθεί με τη ΝΔ ή θα εγκλωβιστεί σε ένα νέο χάος;

Ένα δώρο στη ΝΔ και ο κίνδυνος αυτοπαγίδευσης του Τσίπρα

 Ο Πολάκης και ο Παππάς, λιγότερο η Δούρου, στην πραγματικότητα θέλουν έναν ΣΥΡΙΖΑ που να προκαλεί τον Τσίπρα. Και φυσικά η ΝΔ δεν θα κάνει προεκλογική εκστρατεία με ουσιαστικές πολιτικές θέσεις και πρόγραμμα, αλλά θα προβάλλει την αντιπαράθεση που θα προκαλέσει ο Πολάκης κατά του Τσίπρα και τις απαντήσεις που αναγκαστικά θα δίνει ο πρώην πρωθυπουργός.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ευθύνες για τον τρόπο που σχεδίασε την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και την ανάδειξη της ΕΛ.Α.Σ ως μοναδικού πόλου.

Παρά το γεγονός ότι περίμενε  την πλήρη διαγραφή του Πολάκη και την αδυναμία του πρώην κόμματός του να κατέβει στις εκλογές, η κατάσταση είναι έκρυθμη για τους λάθος λόγους. Ενώ θα έπρεπε να υπάρχει ένα ισχυρό κινηματικό κόμμα που θα σταθεί ισάξια απέναντι στη ΝΔ, επικρατεί διαλυτικό σοκ.
Ο πρώην πρωθυπουργός, ενώ δημιούργησε ένα ρεύμα διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ στοχεύοντας στην πλήρη ενσωμάτωση των οργανωμένων μελών, των βουλευτών και των στελεχών του , φέρθηκε με αλαζονεία στους πρώην συντρόφους του , που πάλι θα συμπορευθούν μαζί του. Τώρα ναι μεν ο Τσίπρας παραμένει ο μοναδικός ελπιδοφόρος πόλος, αλλά δεν έχει ακόμη την πρωτοκαθεδρία. Η υπόθεση -ΣΥΡΙΖΑ - Πολάκη, υπάρχει ο φόβος να οξύνει τα πνεύματα και να οδηγήσει σε παραλυσία την παράταξη.  Δηλαδή όλη αυτή η φασαρία γίνεται για να μην ξαναβρεί ο Τσίπρας τον Πολάκη μπροστά του;

Ο ίδιος ο Πολάκης απειλούσε με ίδρυση δικού του κόμματος, όταν παραμονές των εκλογών του 2023, ο Τσίπρας κίνησε τις διαδικασίες για τον διαγράψει, καθώς η πίεση της ΝΔ και των ΜΜΕ είχε αποδώσει καρπούς. Ότι το πρόβλημα της χώρας , δεν ήταν η εξουσία Μητσοτάκη , η σήψη , οι ανισότητες και η καθεστωτική συμπεριφορά, αλλά ο … Πολάκης. Τελικά υπό την πίεση πολλών στελεχών που ισχυρίζονταν  ότι ο Πολάκης θα έπαιρνε σεβαστό ποσοστό και θα αποδυνάμωνε τον ΣΥΡΙΖΑ έπιασε τόπο. Ο Πολάκης ναι μεν δεν διαγράφηκε και δεν έκανε κόμμα, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ναυάγησε μαζί με τον Πολάκη…

Κράτος -παρακράτος  και Αριστερά

Για κάποιο λόγο και τώρα κάποιοι πιστεύουν ότι η ΝΔ θέλει την αναρρίχηση του Πολάκη στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όσο τίποτα άλλο. Μόλις γίνει πρόεδρος, εκτός και αν  οι Παππάς και Δούρου καταφέρουν να τον ελέγξουν, θα αναλάβει δράση ο Άδωνις Γεωργιάδης από τη μια και τα ΜΜΕ από την άλλη που θα ξεσηκώσουν τον κόσμο. Πως; μα προβάλλοντας κάθε λέξη, κάθε χαμόγελο ή μορφασμό του Πολάκη κάθε φορά που θα αναφέρεται στον Αλέξη Τσίπρα,  θα επινοήσουν απίστευτα πράγματα και θα τσακίσουν το ηθικό όσων πιστεύουν ότι η Αριστερά διαφέρει. Το κρατος, το παρακράτος και οι μηχανισμοί τους έχουν ανάψει για καλά τις μηχανές και τους μηχανισμούς τους. Ο Τσίπρας τα πηγαίνει πολύ καλά κατά του Μητσοτάκη, αλλά ο κίνδυνος αυτοπαγίδευσης είναι υπαρκτός. Ούτε εκλογές Άδωνι κατά Τσίπρα, ούτε Πολάκης κατά Τσίπρα και το αντίστροφο. Ο Τσίπρας εναντίον Μητσοτάκη, αυτό είναι που πανικοβάλλει τους ενοίκους του Μαξίμου...

Και τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας; θα προσπαθήσει να αδιαφορήσει για όσα λέει ή κάνει ο Πολάκης , κάποια στιγμή θα απαντήσει και θα γίνει μύλος…
Ο Πολάκης έχει τους οπαδούς του, αλλά δεν έχει καμία σημασία αν τελικά ηγηθεί και πάρει 3%  ή τίποτα. Το πρόβλημα της χώρας είναι πολύ πιο σοβαρό από εκείνον και πολλούς ακόμη.
Αυτό που επείγει τώρα είναι να αναληφθούν σοβαρές πρωτοβουλίες ώστε η στην Αριστερά να επικρατήσει πνεύμα ενότητας, να απομονωθεί ο Πολάκης και αν θέλει να κάνει δικό του κόμμα ας κάνει. Δεν πρέπει όμως να κατέβει στις εκλογές ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Από την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να απευθύνει ένα ειδικό διάγγελμα προς τον κόσμο της Αριστεράς και γενικότερα προς τους προοδευτικούς πολίτες και να εξηγήσει το σχέδιό του, όχι απέναντι στον Μητσοτάκη, αλλά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Και να είναι σαφής, ουσιαστικός, ενωτικός και να οριοθετήσει την πολιτική του δράση απέναντι στη ΝΔ και το καθεστώς Μητσοτάκη, απομονώνοντας πολιτικά και ιδεολογικά τον Παύλο Πολάκη.
Σε αυτή την περίπτωση, δεν ισχύει η ρήση “κανείς δεν περισσεύει”. Ισχύει όμως ότι δεν μπορεί η προοδευτική παράταξη να αυτουπονομεύεται για πολύ ακόμη. Οι καιροί είναι ύποπτοι….