Του Στράτου  Βαλτινού

Ο Γιάνης Βαρουφάκης συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το 2015. Να κινείται εκτός των ορίων του πολιτικού ρεαλισμού με συχνές κρίσεις μεγαλείου. Μόνο έτσι μπορεί να ερμηνευθεί το περιεχόμενο άρθρου του στην ΕΦΣΥΝ, σχετικά με την πολιτική συμμαχιών. Ο Βαρουφάκης  αναπτύσσει τη θεωρία της επανάκτησης. Μια ακόμη θεωρία που απλά καλύπτει την ψυχολογική ανάγκη να λέει κάτι, όταν η πολιτική και κοινωνική επιρροή είναι ανύπαρκτες.
Δηλαδή , όπως λέει, “η Αριστερά που δικαιούται να μιλά ως Αριστερά βάζει την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ πάνω απ’ όλα. Κι η ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ είναι επαναστατική, κόκκινο πανί για μια ολιγαρχία που κάνει τα πάντα να εξασφαλίσει την ΕΝΑΛΛΑΓΗ πριμοδοτώντας την ανώδυνη (για την ολιγαρχία) «Κεντροαριστερά».

Η επανάσταση όμως χρειάζεται επαναστάτες και ο Βαρουφάκης δεν είναι γιατί δεν μπορεί να είναι. Ο άλλος τρόπος είναι το ΜέΡΑ25 να κερδίσει τις εκλογές με ποσοστό πάνω από το 50% και να  την επιβάλλει στην πράξη.  Επειδή και οι δύο τρόποι συνθέτουν ένα κονσέρτο πολιτικής παράνοιας, ας πάμε στα εφήμερα και γήινα.

Ο Βαρουφάκης εκτιμά ότι τίποτα δεν θα αλλάξει “αν απλώς φύγει ο Μητσοτάκης. Θα αλλάξουν μόνο αν επανακτήσουμε τα εργαλεία, τις υποδομές και την περιουσία -δημόσια και ιδιωτική- που μας πήραν για να μας λεηλατούν..”. Θεωρίες σε κενό αέρος γιατί οι  επαναστατικές ή έστω οι ριζοσπαστικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένου και του δικού του κόμματος ακόμη και αν αθροίσουν τα ποσοστά τους δεν μπαίνουν καν στην βουλή, πόσο μάλλον να κάνουν ριζική ανατροπή του συστήματος. Οπότε η καλύτερη λύση είναι η ατομική, το εγώ, η ηγεμονική νοοτροπία.

Ο ένας ηγέτης

 “Κάθε αριστερός άνθρωπος θα γέμιζε με ελπίδα αν το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά» άνοιγε τα ψηφοδέλτιά του σε ανθρώπους που οραματίζονται την Επανάκτηση – με ή χωρίς την έγκριση των κομματικών σχημάτων τους. Εμείς δεν απαιτούμε ούτε ένταξη στην παράταξή μας, ούτε αποχώρηση από τις δικές τους οργανώσεις.
Ποιος αριστερός άνθρωπος δεν θα ανακουφιζόταν αν στα ψηφοδέλτιά μας έβλεπε να περιλαμβάνονται, μεταξύ πολλών άλλων, η Νάντια Βαλαβάνη, ο Θανάσης Καμπαγιάννης, η Γιάννα Κούρτοβικ, ο Αντώνης Νταβανέλος, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, η Δέσποινα Χαραλαμπίδου”;

Για όποιον δεν κατάλαβε και κυρίως ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης που επιδιώκει συνεργασία με το ΜέΡΑ25, ο Βαρουφάκης λέει ότι δεν τίθεται ζήτημα συνεργασίας μεταξύ ίσων. Γιατί ο ίδιος ως υπεράνω ηγέτης , ζητά από τους προαναφερθέντες, να  ενσωματωθούν στο ΜέΡΑ 25, υπό την εξουσία του, ως ταπεινοί πολιτευτές. Φυσικά τέτοιου είδους θεωρίες και συμπεριφορές εδρεύουν στα γραφεία, τους δρόμους και τους διαδρόμους της Αριστεράς, κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής εδώ και 100 χρόνια. Κάτι σαν το σημείο μηδέν που πάει να γίνει σημείο 1 και ξαναγυρίζει στο σημείο μηδέν. 

Πόσο λογικά και πόσο επαναστατικά είναι όλα αυτά; δεν είναι αλλά παραμένει ανεξήγητο μυστήριο, κάτι παραπάνω και από θεωρία συνωμοσίας η ικανότητα ορισμένων ανθρώπων που δεν λένε και δεν κάνουν τίποτα που να ενδιαφέρει την κοινωνία,  να επιβιώνουν και να θεωρούν τους εαυτούς τους  ιδεολογικούς πλανητάρχες. Της κακιάς ώρας φυσικά.