Του Σωτήρη Σιδέρη 

Τρελαίνονται με την λέξη λογοδοσία. Αφιονισμένη  η Νέα Δημοκρατία επιτίθεται κατά πάντων,  κυριευμένη από μια εξουσία που είναι αποκομμένη από την κοινωνία. Την άρση της ασυλίας των 13 βουλευτών δεν την ζήτησε η αντιπολίτευση, την ζήτησε η Ευρωπαική Εισαγγελία, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Επίθεση και στην Ευρωπαική Εισαγγελία για να μάθει να ανακατεύεται στο θεσμοθετημένο παρακράτος της δεξιάς. Η ΝΔ είναι υπεράνω ελέγχου, υπεράνω θεσμών.  Ο λαός είναι μια μάζα, εύκολα καθοδηγούμενη , γι αυτό και την ημέρα που η βουλή ψήφιζε την άρση ασυλίας στους 13 βουλευτές, ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε οικονομικές ενισχύσεις. Ούτε σκέψη για παλαιοκομματική νοοτροπία βαθέως κράτους...

Αλλά ποιες ενισχύσεις; όταν σου κλέβει το πορτοφόλι που έχει μέσα 100 ευρώ και σου το επιστρέφει με 10 ευρώ μέσα, δεν μπορείς να μιλήσεις για γενναιοδωρία. Η κοινωνία βρίσκεται στο έλεος της αλαζονείας τους, αλλά ο χρόνος μετρά αντίστροφα πλέον. Και η πορεία προς την πτώση είναι μη αναστρέψιμη. Αυτό λέει η ανάγνωση των εξελίξεων, η κοινωνική αντιπολίτευση και η κοινή λογική.

Οι αναντικατάστατοι και οι αναλώσιμοι…

Ο πρωθυπουργός, θεωρεί τον εαυτό του , τα μέλη της οικογένειάς του και κάποιους συνεργάτες του αναντικατάστατους. Όλοι οι άλλοι είναι αναλώσιμοι στον βωμό της δικής του εξουσίας.  Το μήνυμα προς την κοινωνία είναι ότι ως αναντικατάστατοι, πρέπει να ενορχηστρώσουν το πολιτικό σκηνικό και τις εξελίξεις με τέτοιο τρόπο, που να μην φύγουν ποτέ.  Για παράδειγμα, η ανακοίνωση των οικονομικών μέτρων έγινε την ημέρα που έχασαν την ασυλία τους οι 13 βουλευτές, αλλά και ταυτόχρονα με τον ορυμαγδό των δημοσκοπήσεων που σε μεγάλο βαθμό η ίδια η κυβέρνηση διοχετεύει και την δείχνουν να χάνει 2-3 μονάδες. 

Σύντομα θα εμφανιστούν άλλες δημοσκοπήσεις που θα βεβαιώνουν ότι λαός υποδέχθηκε πολύ θετικά τα μέτρα και ότι η ΝΔ ξανακερδίζει το χαμένο ποσοστό.  Επίσης, προς την ίδια κατεύθυνση πρέπει να αναλυθεί και  η συζήτηση, ποια συζήτηση δηλαδή, οι ευσεβείς πόθοι όπως διοχετεύονται στα ΜΜΕ, περί αλλαγής του εκλογικού νόμου, ώστε η ΝΔ να μετατραπεί σε κανονική τυραννία. Είναι η πολλοστή φορά κατά την διάρκεια της θητείας του που ο πρωθυπουργός παίζει με τον εκλογικό νόμο, για να τον προσαρμόσει στα προσωπικά του σχέδια. Τις προηγούμενες φορές, οι αντιδράσεις τον οδήγησαν σε άτακτη υποχώρηση. Να δούμε τώρα…

Όλα αυτά είναι σπασμωδικές κινήσεις. Αν ο Μητσοτάκης κυριαρχεί ή διακατέχεται από αυτοπεποίθηση δεν θα είχε νόημα καμία σχετική συζήτηση. Συμβαίνει όμως το αντίθετο, γιατί κυριαρχεί ο πανικός, η ανασφάλεια και το φάσμα της ήττας αχνοφέγγει στον πολιτικό ορίζοντα.
Συνεχόμενες εκρήξεις υποκρισίας από τον πρωθυπουργό. Κραυγές και ύβρεις από στελέχη, υπουργούς και βουλευτές κατά όσων τους ασκούν κριτική ή έλεγχο. Εκεί που όλοι νομίζουν ότι η ΝΔ έχει πιάσει πάτο διαψεύδονται. Ο βούρκος πάει όλο και πιο βαθειά και θα πηγαίνει μέχρι την ημέρα των εκλογών.

Η αντιπολίτευση; ουσιαστικά δεν υπάρχει.  Αλλά αυτό δεν ηρεμεί τον Μητσοτάκη, αντίθετα. Γνωρίζει ότι υπάρχει πανίσχυρη και κυρίαρχη κοινωνική αντιπολίτευση που στρέφεται εναντίον του, που δεν τον θέλει και περιμένει έναν ηγέτη για να εκφραστεί και να οδηγήσει το καθεστώς Μητσοτάκη στο τέλος.  Στις παρούσες συνθήκες, μόνο ο Τσίπρας μένει και αυτόν περιμένει να αντιμετωπίσει ο Μητσοτάκης.

Στη ΝΔ θεωρούν ήδη ότι ο πρώην πρωθυπουργός και το νέο κόμμα του θα καταλάβουν τη δεύτερη θέση , τον απειλεί αν γίνουν επαναληπτικές εκλογές και δεν υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας και ετοιμάζονται, όπως ετοιμάζονται τα καθεστώτα. Αρκεί και ο Τσίπρας να είναι έτοιμος και οργανωμένος σωστά γι αυτή τη μάχη. 
Η μάχη σε λίγο θα αρχίσει και μόλις ο Μητσοτάκης αποκτήσει ουσιαστικό αντίπαλο θα έχουν τελειώσει και οι Ιφιγένειες...