Του Στράτου Βαλτινού 
Η καθήλωση με αρνητική προοπτική των σχέσεων της Ελλάδας με την Αλβανία, το πάγωμα της Συμφωνίας των Πρεσπών και  ο φόβος αστάθειας  που μπορεί να προκληθεί,  με την Αθήνα να είναι παθητική και σχεδόν μοιρολατρική εδώ και 6,5 χρόνια. Η γενικότερη απουσία της κυβέρνησης Μητσοτάκη από τις διπλωματικές διεργασίες στα βαλκάνια, δεν προοιωνίζονται τίποτα θετικό για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Πολλές χώρες,  η Ρωσία, η Ουγγαρία, η Ιταλία,  η Αυστρία και άλλες, έχουν κάνει αισθητή την παρουσία και την δράση τους στην περιοχή, οδηγούν την Αλβανία προς την ΕΕ με ταχύτατους ρυθμούς και ελέγχουν σημαντικούς τομείς των οικονομιών των βαλκανικών χωρών. 

Πιθανή συμφωνία για την επίσπευση με πολιτικά κριτήρια της ένταξής της στην ΕΕ ή η επίτευξη μιας στρατηγικά αναβαθμισμένης σχέσης , αντί ένταξης , θα επηρεάσει καταλυτικά όλο το ευρωπαικό οικοδόμημα . Οι επιπτώσεις στη νοτιοανατολική Ευρώπη θα είναι μεγάλες και πολλά διπλωματικά μέτωπα είναι ανοιχτά και απειλητικά.  Όλα αυτά την στιγμή που η ΕΕ στρέφεται στην στρατιωτικοποίηση και το όνειρο των γειτονικών μας χωρών για οικονομική βοήθεια και ανάπτυξη μοιάζει να παγώνει σε μακροχρόνια βάση.

Εμμονικοί πρωθυπουργοί

  
 Παρά το γεγονός ότι η χώρα του βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και σε πολύ δύσκολη διεθνή θέση, ο  πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας Χρίστιαν Μίτσκοσκι, συμπεριφέρεται ως ένα ιδεολογικό απολίθωμα προτάσσοντας τα εθνικιστικά στερεότυπα  της δεκαετίας του 90. Ο Βορειομακεδόνας πρωθυπουργός, αντί να αγωνιστεί για να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τις γειτονικές χώρες, δηλαδή με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία,  να εκδημοκρατιστούν οι θεσμοί της χώρας του και να σχεδιάσει την ευρωπαική της προοπτική, παραμένει δέσμιος των επιλογών του, ιδιαίτερα με την Ελλάδα.

 Αλλά και στην Αθήνα δεν υπάρχει καμία διαφορά. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι επίσης εγκλωβισμένη στα ακροδεξιά συνθήματα του 2019 , βολεύτηκε πίσω από την Συμφωνία, δεν την εφαρμόζει σε σημαντικό βαθμό γιατί φοβάται τα ακροδεξιά ζόμπι, αλλά υποτιμά τους κινδύνους που μπορεί να προκαλέσει. Ο Μητσοτάκης δεν έφερε στη βουλή τα μνημόνια συνεργασίας, δεν κινείται καν για να αλλάξουν τα σχολικά βιβλία της Βόρειας Μακεδονίας, ούτε έχει κάνει το παραμικρό για να υπάρξει συμφωνία για τα εμπορικά σήματα. 

Σε  δηλώσεις του ο Μίτσκοσκι είπε ότι, στην πράξη έχει επαναφέρει το όνομα “Μακεδονία”, προφανώς στο εσωτερικό της χώρας και αυτό είναι αλήθεια. Μια γελοία, όσο και υποκριτική αντίδραση του ανύπαρκτου υπουργείου Εξωτερικών, μας θυμίζει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει βάλει στο ψυγείο την Συμφωνία των Πρεσπών και ουσιαστικά “τρελαίνεται” όταν κάποιος πάει να ανοίξει την πόρτα του ψυγείου. 
Αντιδρώντας στην δήλωση του Βορειομακεδόνα πρωθυπουργού, το ελληνικό ΥΠΕΞ, προσπαθεί δήθεν να υπενθυμίσει στα Σκόπια ότι “η συνταγματική ονομασία του γειτονικού κράτους είναι «Βόρεια Μακεδονία», όπως ορίζεται ξεκάθαρα στο άρθρο 1 της Συμφωνίας των Πρεσπών, της οποίας είναι συμβαλλόμενο μέρος”. Και προσθέτει:
“Η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί τμήμα του Συντάγματος της Βόρειας Μακεδονίας και είναι απόλυτα δεσμευτική και για τις δύο πλευρές τόσο σε διεθνές, όσο και στο εσωτερικό επίπεδο. Κάθε προσπάθεια παραχάραξης ή αλλοίωσης του περιεχομένου της Συμφωνίας δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή από την ελληνική πλευρά…”

Η γελοιότητα της ανακοίνωσης έγκειται στο γεγονός ότι:  η Συμφωνία των Πρεσπών δεν απαρτίζεται μόνο από το άρθρο 1, αλλά και από άλλα άρθρα που αναφέρουν τις υποχρεώσεις των δύο χωρών, με την ελληνική κυβέρνηση να παραβιάζει άλλα άρθρα που προαναφέραμε. 
Να σημειωθεί πως η Αθήνα είναι εντελώς παθητική και δεν αντιδρά καθώς στους διεθνείς ποδοσφαιρικούς αγώνες, η εθνική ομάδα της γειτονικής χώρας είναι υποχρεωμένη να αναφέρεται ως Βόρεια Μακεδονία”. Ωστόσο αναγράφεται ως MKD, με το ελληνικό ΥΠΕΞ  να σιωπά. 

Οι σχέσεις με την Σερβία είναι τυπικές και μάλλον παγωμένες, με το Μαυροβούνιο δεν υφίσταται κάποια πολιτική, με την Βοσνία -Ερζεγοβίνη μηδέν, όπως και με το Κόσοβο. 
Από πολλές πλευρές επισημαίνεται ότι η συνεχής αποδυνάμωση του οράματος της ΕΕ, ενδέχεται να προκαλέσει τριγμούς και νέες αναζητήσεις από τις χώρες της περιοχής. Αλλά σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική προσέγγιση της Ελλάδας στον πολιτικό , οικονομικό και διπλωματικό τομέα, για την αναβάθμιση των σχέσεων με τις χώρες των βαλκανίων και την αναζήτηση νέων δρόμων σε διμερές επίπεδο, ώστε η χώρα μας να έχει ρόλο και λόγο. 

Επί 6,5 χρόνια, η Αθήνα δεν έχει παρουσιάσει την παραμικρή ιδέα για την επίλυση προβλημάτων με την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία  ή για να αναπτύξει πρωτοβουλίες  και  έναν νέο οδικό χάρτη πολλαπλών χρήσεων, δηλαδή και σε διμερές επίπεδο, πέρα από την ΕΕ. Η διεθνής αστάθεια, η μείωση των πόρων που παρέχει η ΕΕ ως προενταξιακή βοήθεια, καθώς τα κονδύλια ανακατευθύνονται προς τους εξοπλισμούς και η απουσία ενεργητικής διπλωματίας, πιθανόν να προκαλέσει κρίση μεγάλων διαστάσεων στο εγγύς μέλλον. 
Πολιτική χωρίς προοπτική, ιδιαίτερα με τις γειτονικές χώρες είναι εθνικά επιζήμια.