Η παραίτηση του διευθυντή της “Αυγής”  Σ. Σουρμελίδη, είναι ενα ακόμα επεισόδιο στα όσα συμβαίνουν αυτή την ώρα στον χώρα της Αριστεράς και πιο συγκεκριμένα στον ΣΥΡΙΖΑ. Το πρωτοσέλιδο με τον τίτλο “ΣΥΡΙΖΑ-ΤΣΊΠΡΑΣ , Βίοι Παράλληλοι” ενόχλησε όσους εντός αλλά και γύρω απο τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλουν  να αναγνώσουν,  να αναγνωρίσουν την νέα πραγματικότητα. Οι αντιδράσεις στράφηκαν στον Σωκράτη Φάμελλο τον οποίο και θεώρησαν ως τον υπεύθυνο της προσέγγισης. Όχι μόνο του τίτλου αλλά και των βασικών άρθρων της εφημερίδας, τα οποία περιέγραφαν την νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Αδυνατώντας, οι διαμαρτυρόμενοι, να κατανοήσουν  για μία ακόμα φορά αυτό που πραγματικά συμβαίνει, αυτό που αληθινά τους συμβαίνει.

Η παραίτηση του διευθυντή ηρθε γιατί πολύ απλά ο δημοσιογράφος και η δημοσιογραφική απεικόνιση της κατάστασης δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η αρνηση παραδοχής της κατάστασης των πραγμάτων. Οι δημοσιογράφοι μετά τα όσα έγιναν και τα όσα ειπώθηκαν στο Παλλάς απο τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, κλήθηκαν να κάνουν το απλό και απολύτως φυσιολογικό. Να περιγράψουν στους αναγνωστες (πρωτίστως στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και τους αριστερούς δηλαδή) τι συμβαίνει. Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Αλ. Τσίπρας κάνει μια δική του κίνηση την οποία θέλει εμφατικά να περιχαρακωσει την κίνηση του ειδικά τώρα στα πρωτο του βήματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ή ίσως και η Νέα Αριστερά, δηλώνουν ότι η πολιτική τους είναι η σύμπλευση των προοδευτικών δυνάμεων, μια διαδικασία απο την οποία δεν εξαιρούν τον Αλέξη Τσίπρα. Αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα με πολλές δηλώσεις οτι ο Τσίπρας ξεκινά κάτι δικό του, αρα στην πορεία θα φανεί τι και πως θα γίνει η όποια σύμπλευση. 

Έχουμε σε κάθε περίπτωση ένα νέο τοπίο.

Έχουμε επίσης ενα αρνητικό κλίμα για τις ηγεσίες ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς λόγω της περίφημης εικόνα στον εξώστη του Παλλάς. 

Οι εφημερίδες δεν είναι βιβλία για να γράφουν κάθε μέρα ή κάθε βδομάδα ιστορίες. Ούτε οι δημοσιογράφοι είναι καφετζούδες για να ξέρουν τι θα γίνει τον Απρίλιο. 

Είναι υποχρεωμένοι να καταγράφουν ΠΡΩΤΑ αυτό που κάθε στιγμή συμβαίνει.

Ο μικρόκοσμος 

Αν σε πρώτο πλάνο οι διάφοροι ανησυχούντες, την έπεσαν στον Φαμελλο , κατηγορώντας τον,  ότι αυτός δίνει γραμμή, υπάρχει ενα δεύτερο πλάνο πιο ουσιαστικό.

Ο μικρός κόσμος που κάθε φορά δημιουργείται στα κόμματα φτιάχνει διάφορα σενάρια αναλόγως με τις επιδιώξεις ή τις προσδοκίες των διαφόρων τάσεων ή προσώπων. Αρνούμενοι να κατανοήσουν το απλό και διαυγές. Αρνούνται να κατανοήσουν ότι υπάρχει δημοσιογραφία που κάνει ή πάντως προσπαθεί να κάνει τη δουλειά της. 

Και θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένοι που αυτή η δημοσιογραφία υπάρχει στην Αριστερά.