Του Σωτήρη Σιδέρη 

Είτε αρέσει , είτε όχι, δεν ζούμε σε εποχές κομματικής ορθότητας. Αν ζούσαμε, ο Σωκράτης Φάμελλος δεν θα ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.  Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μοιάζει τόσο με αρχηγό κόμματος, όσο με διευθύνοντα σύμβουλο Ανώνυμης Εταιρείας. Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να  κατανοήσει αν διοικείται πλέον ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ. Η Πλεύση Ελευθερίας δεν έγινε ποτέ κόμμα, καθώς ούτε συνέδριο έχει κάνει, ούτε κομματικά όργανα διαθέτει και είναι 2,5 χρόνια στη βουλή. Το ΚΚΕ μοιάζει με απολίθωμα που χάνεται στο χρόνο και απαιτείται επιστημονική φαντασία για να εναρμονιστεί με την ψηφιακή εποχή. Και η Αριστερά; ποια είναι ακριβώς η Αριστερά; 

Ο Σωκράτης Φάμελλος παλεύει εδώ και έναν χρόνο να γίνει αρχηγός, αλλά συμπεριφέρεται ως βουλευτής. Καμία αλλαγή, καμία πρωτοτυπία, καμία φαντασία. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κόμμα, αλλά έχει πάνω από 20%. Ο πρώην πρωθυπουργός δημόσια και χωρίς έλεος, τη μια μέρα δηλώνει σύντροφος και την άλλη δεν θέλει ούτε να τους βλέπει , ούτε να τους ακούει.  Οπότε, όταν η Αυγή γράφει για βίους παράλληλους μεταξύ Τσίπρα -ΣΥΡΙΖΑ, ποιο είναι το λάθος;.  Εκτός γραμμής ή αιρετικός είναι ο διευθυντής της Αυγής, ή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ;

 Ο Σωκράτης Φάμελλος ισχυρίζεται ότι η φράση περί “βίων παράλληλων” δεν είναι κομματική θέση. Κομματική θέση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει συνεργασία με τον Τσίπρα, θέλει Μέτωπο και κοινό ψηφοδέλτιο. Σωστά. Αλλά ο άμεσα ενδιαφερόμενος, δηλαδή ο πρώην πρωθυπουργός τον αδειάζει κάθε μέρα, κάθε βδομάδα , αλλά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει απτόητος. Ούτε το κόμμα του έχει πείσει.. Φυσικά δεν  διαθέτει κάποιο επιδραστικό σχέδιο για να αλλάξει την ροή της ιστορίας, αλλά τρέχει πίσω από τα γεγονότα.

Ποιός και πως θα κάνει Μέτωπο;. Ούτε καν διαπραγματεύεται. Συμπεριφέρεται ως εθελοντής σε μια μάχη που κανείς δεν γνωρίζει ποιος θα τη δώσει, με ποιους όρους και από ποια θέση. Γιατί αν είχε αντίληψη του τι σημαίνει κομματική ορθότητα, δεν θα πήγαινε καν στην παρουσίαση της Ιθάκης από τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι αρχηγός κόμματος και όχι απλός βουλευτής ή πολιτευτής. Όποιος θέλει Μέτωπο, το διαπραγματεύεται δεν αυτομολεί άνευ όρων στην αυλή του Τσίπρα χωρίς να του ζητήσει καν...
       

Το πρωτοσέλιδο ...

Πέραν όλων αυτών, αν ο Σωκράτης Φάμελλος,  ήθελε να διαπραγματευθεί και να φέρει σε δύσκολη θέση τον Αλέξη Τσίπρα για να τον αναγκάσει να τους δείξει σεβασμό, θα  έκανε μια δική του παρουσίαση,  ενός σχεδίου ή μιας διακήρυξης και θα απαιτούσε από τον Τσίπρα να τοποθετηθεί στο σχέδιο, με ένα ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Οπότε ο καθένας θα έπαιρνε το δρόμο του. Το να σύρεται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Φάμελλος πίσω από την ιδιόρρυθμη τακτική  του Αλέξη Τσίπρα, δεν συνιστά ούτε κομματικό , ούτε πολιτικό ορθολογισμό, πόσο μάλλον σοβαρά επεξεργασμένη πολιτική. Μόνος του χορεύει ταγκό; 
Επομένως, αν ο Φάμελλος διέθετε , το σπάνιο σήμερα προσόν ,  την διορατικότητα, έστω να αναλύει σωστά και να κάνει σωστή διάγνωση των πολιτικών εξελίξεων, έπρεπε να διακηρύξει τους “βίους παράλληλους” και ο καθένας να αναλάβει και την ευθύνη της επόμενης ημέρας. Πιο απλά, το άρθρο της Αυγής θα μπορούσε να το γράψει ο ίδιος… 

Όποιος νομίζει , όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ότι τα κόμματα επικρατούν με ταξίδι στα σύννεφα , απλά θα κάνει ένα ακόμη λάθος, ίσως το τελευταίο. Παντού στον κόσμο γίνεται προσπάθεια επανεργοποίησης των προοδευτικών δυνάμεων μέσα από ισχυρές συμμαχίες και ουσιώδεις διακηρύξεις. Η ακροδεξιά ενισχύεται γιατί αφομοιώνει δυνάμεις και πολιτικές και τη Δεξιάς και κυρίως έχει μαζί της το μεγάλο κεφάλαιο. Η προοδευτική παράταξη όμως αδυνατεί να συμφωνήσει σε ένα σύνθημα, θα συναντηθεί  σε ένα Μέτωπο; Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει ένα ισχυρό αρχηγικό, προσωποπαγές κόμμα.  Το περιμένουμε για το κρίνουμε. . 
Εν κατακλείδι, ήδη είναι παράλληλος ο βίος ΣΥΡΙΖΑ -Τσίπρα, με απόφαση του δεύτερου. Όταν το καταλάβει και ο Φάμελλος και κάνει τον διαχωρισμό μεταξύ κομματικής ορθότητας και κομματικής   ανορθογραφίας, ας ζητήσει από την Αυγή και τον Σπύρο Σουρμελίδη , να το κάνει πρωτοσέλιδο, αντί να γίνεται πρωτοσέλιδο ο ίδιος με λάθος τρόπο...