Του Στράτου Βαλτινού

Ακόμη θυμόμαστε την εικόνα του  γραφικού Τζόρτζ Τσούνη στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Συχνά δάκρυζε συγκινημένος  για την καταγωγή του από τον Πλάτανο Ναυπακτίας, ανέπτυξε σχέσεις με επιχειρηματίες και  Μητροπολίτες, φωτογραφίζονταν με σαγιονάρες και βερμούδα. Αλλά επί των ημερών του ματαιώθηκε ο East Med, είχαμε την κρίση του Ουρούτς Ρέϊς , είχαμε την κρίση της Κάσου, είχαμε την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας και  την όξυνση των τουρκικών απειλών. Είναι αμφίβολο αν κατάλαβε κάτι απ όλα αυτά ο Τσούνης, καθώς τα ηνία της πρεσβείας τα είχαν οι από κάτω διπλωμάτες καριέρας. 

Τώρα την σκυτάλη παίρνει η Κίμπερλι Γκιλφόϊλ, που πριν πάει στην Ακρόπολη, αν πάει και πριν επιδώσει τα διαπιστευτήριά της στον πρόεδρο της Δημοκρατίας , φροντίζει να περάσει από τα στέκια της νυχτερινής ελαφρολαϊκής Αθήνας στον τραγουδιστή Αργυρό, καλώντας μάλιστα υπουργούς και άλλους αξιωματούχους στο τραπέζι της. Το να διασκεδάσει δεν είναι κακό. Κάθε άλλο. Αλλά αυτό πο προκαλεί ανησυχία είναι ότι βλέπει τη θέση της στην πρεσβεία των ΗΠΑ μάλλον σαν ψυχαγωγία, παρά σαν αποστολή. Έτσι γίνεται  και στις αποικίες...

 Αλλά ζούμε στον  καιρό των πολέμων, των διεθνών κρίσεων, της αστάθειας και  των έντονων διεργασιών στην περιοχή μας. Σε αυτό το σκηνικό , οι ΗΠΑ υποβαθμίζουν ακόμη περισσότερο την πρεσβεία τους στην Αθήνα. Βέβαια κατά την λογική Τραμπ , δεν είναι υποβάθμιση, αλλά προέκταση της διπλωματίας, κατά τα δικά του πρότυπα και την δική του αντίληψη περί των διμερών σχέσεων με την Ελλάδα. Γιατί τι  άλλο σηματοδοτεί  η τοποθέτηση  ως επικεφαλής της πρεσβείας των ΗΠΑ , της πρώην ερωμένης του γιού του;  
Γιατί τα μεν μείζονα διπλωματικά ζητήματα θα αναλάβουν προφανώς, όπως και επί Τσούνη οι κανονικοί διπλωμάτες της πρεσβείας και η πρέσβης τις δημόσιες σχέσεις ή τις μπίζνες του προέδρου της , αν στραφεί προς την Ελλάδα το ενδιαφέρον του για δουλειές. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα μπήκε στον αστερισμό της Κίμπερλι Γκιλφόιλ...

 Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  απέκτησε συνομιλητή με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Όχι όμως στην Ουάσιγκτον , στον Λευκό Οίκο , αλλά σε επίπεδο πρεσβείας. Η δήλωση της Κίμπεριλ Γκιλφόιλ που καταγράψαμε στο Omegapress.gr ότι  ο Τραμπ, ναι μεν δεν έχει συναντηθεί με τον Μητσοτάκη, αλλά “στέλνει εμένα”, δείχνει  την αδιαφορία   του Τραμπ για τον Έλληνα πρωθυπουργό. 
Μια χώρα και ένας δεδομένος πρωθυπουργός δεν χρειάζονται υψηλού επιπέδου διπλωμάτες για να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ, γιατί δεν έχουν πρόβλημα, δεν ακούνε αιτήματα από την Αθήνα, δεν πιέζονται , δεν διαπργματεύεται κανείς στην Ελλάδα. Οπότε η Κίμπερλι Γκιλόιλ είναι ό,τι πρέπει για δουλειές, για γλέντια, για φωτογραφίες. 
Και αν καταπιαστεί και με την υψηλή διπλωματία, πρέπει να προσέξουμε πολύ.

Καλά ξεμπερδέματα δηλαδή  ...