Σπύρος Σουρμελίδης  

Για όποιον δεν κατάλαβε ή μάλλον κάνει πως δεν κατάλαβε στο Ανκορατζ τη Αλάσκας, Τραμπ και Πούτιν συμφώνησαν  ότι δεν είναι αντίπαλοι και δεν έχουν λόγο για την Ουκρανία ή την Ευρώπη, να συνεχίσουν την μεταξύ τους αντιπαράθεση.  Τα κόκκινα χαλιά στο Ανκορατζ, έδειξαν στις σχέσεις Λευκού Οίκου-Κρεμλίνου. Καλώντας Ευρώπη και Ζελένσκι να προσαρμοστούν. Η Ουκρανία έχει ήδη θυσιαστεί, η οργή και η αμηχανία σε Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παρίσι και Λονδίνο, δεν αφορά το μέλλον της Ουκρανίας αλλά το μέλλον των ευρωπαϊκών ηγεσιών που  συνεχίζουν να οδηγούν σε δρόμο καταστροφικό την γηραιά ήπειρο και τις χώρες μας.

Δεν είναι σωστά και αγια όσα συμφωνούν Τραμπ και Πούτιν, ο δρόμος όμως που επιλέγουν οι ευρωπαίοι δεν αφορά  την πραγματικότητα στην σημερινή διεθνή σκηνή.  Ο Τράμπ και ο Πούτιν συμφώνησαν στον Άνκορατζ της Αλάσκας ότι η αντιπαράθεση ΗΠΑ -Ρωσίας για την Ουκρανία πρέπει να τελειώσει. Ομονοούν ότι η αντιπαλότητα Ρωσίας-Δύσης, δεν πρέπει να συνεχιστεί. Τα κόκκινα χαλιά που στρώθηκαν στη στρατιωτική βάση εξω απο την πρωτεύουσα της Αλάσκας για τον Πούτιν, συμβολίζουν ακριβώς αυτή την κοινή στάση των ηγετών των δύο υπερδυνάμεων. Αγκάθι το Ουκρανικό και φυσικά οι ευρωπαϊκές ηγεσίες των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ που δεν θέλουν να θάψουν και αυτοί το τσεκούρι του πολέμου. Η Ουκρανία  έχει θυσιαστεί προ καιρού, η συνάντηση της Αλάσκας το επιβεβαίωσε χωρίς αυτό να σημαίνει οτι είμαστε πρακτικά κοντά στην επίσημη αποδοχή αυτής της πραγματικότητας. 

Θάβοντας το τσεκούρι του πολέμου  στην Αλάσκα

Τραμπ και Πούτιν στην Αλάσκα έδειξαν οτι θέλουν να θάψουν το τσεκούρι του μεταξύ τους πολέμου, πιέζοντας την Ουκρανία και τους ευρωπαίους να αποδεχθούν την νέα πορεία. Αμερική και Ρωσία πρέπει και μπορούν,  να συνεργαστούν σε όλα τα επίπεδα, στην οικονομία, στο εμπόριο, στον έλεγχο των πυρηνικών, για την ενέργεια στον Αρκτικό κύκλο ακόμα και σε διαστημικά προγράμματα. Η σύνθεση των δυο αντιπροσωπειων στο Ανκορατζ, έδειξε οτι οι συζητήσεις αφορούν μεγάλο φάσμα των  ρωσοαμερικανικών σχέσεων. την επαναδραστηριοποίηση των οποίων επιθυμούν τώρα και η Ουάσιγκτον και η Μόσχα. Ενδεικτικό των προθέσεων είναι και η κατα αρχήν συμφωνία οτι η δεύτερη συνάντηση Τραμπ-Πουτιν θα γίνει σε ρωσικό έδαφος, πιθανόν και στην Μόσχα. Για όλ αυτα όμως προηγείται το ουκρανικό και οι …ευρωπαίοι.

Η Ιφιγένεια Ουκρανία 

Στην Αλάσκα εγιναν και πάλι ορατές οι θέσεις της Μόσχας, ο λόγος για τον οποίο εισέβαλε στην Ουκρανία. Η Ρωσία δεν χρειάζεται νέα εδάφη έχει πολλά έτσι κι αλλιώς (η εκταση της είναι 17 εκατομμυρια τ.χ.). Δεν δέχεται οτι η Ουκρανία (η Γεωργία ή ή Μολδαβία) θα γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ, οτι ΝΑΤΟικοί πυραυλοι θα εγκατασταθούν στο Χαρκοβο ή στο Κίεβο. 
Η Ρωσία για να αποδεχθεί το τέλος του πολέμου, θα πρέπει να υπάρξει έγγραφη συμφωνία Ρωσίας-ΝΑΤΟ για την Ουκρανία. 
Επίσης η Ουκρανία πρέπει να αποδεχθεί οτι θα είναι μια ουδέτερη χώρα, με μίνιμουμ στρατιωτική δύναμη. που δεν αποτελεί κίνδυνο για την Ρωσία.
Το ακόμα δυσκολότερο είναι οτι η Μόσχα δεν αποδέχεται πλέον να εγκαταλείψει τα εδάφη τα οποία έχει καταλάβει, με μικρές ίσως προσαρμογές στα νέα σύνορα που θα δημιουργηθούν. 
Οι όροι της Μόσχας έγιναν κατανοητοί απο τον Τραμπ, αλλά δεν ήταν αυτός που θα συμφωνήσει. Ηρθε η ώρα να αποφασίσουν οι ευρωπαίοι γι αυτό φυσικά και ο Ζελένσκι.

Ο κοινός βηματισμός Τραμπ και Πούτιν προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη οργή και αμηχανία στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.  Δεν ηταν στην Αλάσκα και δεν θα είναι ούτε στις επόμενες συναντήσεις όπου θα γίνονται οι μεγάλες συμφωνίες. ΟΙ ευρωπαίοι έχουν επιλέξει ήδη οτι θα συνεχίζουν να συντηρούν το μέτωπο της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, έως ότου μπορέσουν να αντιμετωπίσουν επι ίσοις όροις την Αμερική και την Κίνα. Η πορεία που επαναχαράσει ο Τραμπ, δεν εξυπηρετεί τις ηγεσίες των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών. Το πόσο θα αντέξουν θα το διαπιστώσουμε σχετικά σύντομα. 

Για την Ουκρανία δεν υπάρχει μέλλον αν ο πόλεμος συνεχιστεί. Φυσικά και δεν μπορεί να αποδεχθεί το Κίεβο παράδοση εδαφών, το ουκρανικό είναι ήδη ένα νέο κυπριακό. Αλλά αν ο πόλεμος συνεχιστεί τότε τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα για την ήδη κατεστραμμένη Ουκρανία.