Εκ των πραγμάτων η επιθετική φρενίτιδα των ΗΠΑ -Ισραήλ κατά του Ιράν θα πρέπει εκτονωθεί μετά τον  γκαγκστερικού τύπου βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκαταστάσεων από αμερικανικά  αεροσκάφη , αν ισχύουν οι δηλώσεις Τραμπ ότι καταστράφηκαν ολοσχερώς. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε κανένα στοιχείο ότι η Τεχεράνη είναι κοντά στο να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα, ο Λευκός Οίκος και το Τελ Αβίβ έκαναν έναν πόλεμο κυριαρχίας και όχι άμυνας. Φυσικά κανείς δεν μιλάει για το διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι προ πολλού στα σκουπίδια..

Στόχος,  να καταρρεύσει στρατιωτικά το Ιράν και το Ισραήλ να είναι η μόνη περιφερειακή δύναμη που θα ελέγχει όλη τη Μέση Ανατολή. Υπάρχει φυσικά και η Τουρκία, η οποία μάλλον προσπαθεί να μελετήσει τις εξελίξεις για να κάνει τις επόμενες κινήσεις της.  Το πρώτο πράγμα που πρέπει να διαπιστωθεί, είναι αν  ισχύει  η δήλωση Τραμπ ότι  καταστράφηκαν οι εγκαταστάσεις στη Νατάνζ, στο Ισφαχάν και στο Φορντό. Μετά πρέπει να δούμε τι δυνατότητες έχει πλέον το Ιράν να απαντήσει και πως θα κινηθούν Ρωσία και Κίνα και τρίτο και σημαντικό είναι ότι , εφόσον καταστράφηκαν οι εγκαταστάσεις, θα σταματήσει ο πόλεμος εκ μέρους των ΗΠΑ και του Ισραήλ ή θα συνεχιστεί; Οι ΗΠΑ πλέον είναι σε πόλεμο και απομένει να διαπιστωθεί τι θα κάνει το Ιράν στο εξής

Η δήλωση Τραμπ ότι το Ιράν θα αντιμετωπίσει περισσότερες συνέπειες αν δεν συμφωνήσει στην ειρήνη είναι επίδειξη κυνισμού και στόχος είναι η ταπείνωση του Ιράν. Οπότε τι μας επιφυλάσσει η επόμενη ημέρα;
Σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ «τα πλήγματα ήταν μια θεαματική στρατιωτική επιτυχία» και πρόσθεσε ότι  «Οι σημαντικές εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν εξαλείφθηκαν ολοκληρωτικά και πλήρως». Σημείωσε επίσης ότι  το μέλλον του Ιράν έχει «είτε ειρήνη είτε τραγωδία» και ακόμη ότι, «αν η ειρήνη δεν έρθει γρήγορα, θα πλήξουμε αυτούς τους άλλους στόχους με ακρίβεια, ταχύτητα και επιδεξιότητα».
Οι δηλώσεις αυτές δεν αποκαλύπτουν καμία πρόθεση για ειρήνη, αλλά για ταπείνωση του Ιράν. Το οποίο είναι γεγονός ότι έχει υποστεί τρομερά πλήγματα, αλλά ως μεγάλη χώρα που είναι , σίγουρα θα περίμενε ότι κάποια στιγμή οι ΗΠΑ θα έπαιρναν τα ηνία όταν το Ισραήλ δεν μπορούσε να προχωρήσει .Και πράγματι αυτό έγινε. Αν δεν υπήρχαν οι ΗΠΑ, όπως παραδέχονται και ισραηλινοί στρατιωτικοί, ενδέχεται το Ισραήλ να είχε ήδη υποστεί μεγάλη ζημιά. Οπότε ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι κοινός. 

Η διπλωματία.

 Η λογική υπαγορεύει ότι από την στιγμή που ο κυρίαρχος στόχος εδώ και δεκαετίες ήταν να μην μπορεί το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα επιτεύχθηκε, δεν υπάρχει λόγος να συνεχιστεί η επιθετικότητα του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Ο Τραμπ μίλησε για διαπραγματεύσεις, δηλαδή θέλει να συρθεί η Τεχεράνη σε συνομιλίες και να υπογράψει εν λευκώ ό,τι του δώσουν. Αλλά είναι μια λάθος προσέγγιση. Το Ιράν δεν θα υπογράψει τίποτα και σίγουρα δεν είναι κατεστραμμένη χώρα. Οπότε αυτό που θα αποκαλυφθεί δεν είναι αν το Ιράν υπογράψει ότι του δώσουν, αλλά τι θα κάνει στο εξής το Ισραήλ και οι ΗΠΑ. 

Η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο μπορεί να έχει επιπτώσεις στο θεοκρατικό κράτος του Ιράν, μπορεί να προκαλέσει εξεγέρσεις των μειονοτήτων, αλλά όχι άμεσα. Είναι σχεδόν απίθανο εν καιρώ πολέμου οι πολίτες να εξεγερθούν για να ανατρέψουν ένα καθεστώς, οπότε θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα διαχειριστούν οι μουλάδες και οι Φρουροί της Επανάστασης τη νέα κατάσταση. Εννοείται πως πρέπει να δούμε και το μέλλον του Νετανιάχου, αλλά και τον ρόλο των ΗΠΑ στο εξής. Οι ΗΠΑ μπορούν να λένε ότι το Ιράν ήταν κοντά να κατασκευάσουν πυρηνική βόμβα αλλά δεν είναι πειστικές. Ούτε ο “ειρηνοποιός” Τραμπ είναι πειστικός. Είναι μια νέα φάση για όλους.