Του Στράτου Βαλτινού

Όποιος έχει την υπομονή και την πνευματική καθαρότητα να παρακολουθήσει λέξη προς λέξη, μέρα με την ημέρα , δηλώσεις, ομιλίες, συνεντεύξεις, ανακοινώσεις και κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα στο χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης, είτε θα σταματήσει να το κάνει για μερικά χρόνια, είτε , αν είναι τόσο οργισμένος, να θέλει να συνεχίσει να υποφέρει με καρτερικότητα, νομίζοντας ότι κάποια στιγμή θα δει άσπρη μέρα. Τα τελευταία χρόνια,  ο ΣΥΡΙΖΑ , είναι ένα μίζερο άθροισμα στελεχών, ανώτερων, μεσαίων και κατώτερων, που απλά συνυπάρχουν με την πολιτική ανυπαρξία και την απεραντολογία της λαθολογίας.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο διαχρονικό και πιο ανελέητο ζήτημα για την Αριστερά στην Ελλάδα από την λαθολογία. Όταν δεν υπάρχει πολιτική με στόχους και καθαρούς ορίζοντες , η λαθολογία είναι το καταφύγιο των ηττημένων, αλλά και των  αποτυχημένων. Ναι φυσικά στην αυτοκριτική, όχι όμως στη μυθοποίησή της. Και μέσα στον  χαμό,  ο λαός, πέρα και από τους Αριστερούς, ενώ περιμένει μια χαραμάδα φωτός, παρακολουθεί εμβρόντητος το κρυφτούλι του Τσίπρα και με το κόμμα του και με την κοινωνία. Να κάνει κόμμα ή όχι . Τώρα ή μετά τις εκλογές. Και με ποιους θα το κάνει; Θα είναι μεσσίας ή όχι;

Το τέλος της αθωότητας

 Η κατάσταση δεν είναι τόσο αθώα όσο φαίνεται. Αντί συλλογικότητας εγωκεντρισμός, αντί πολιτικών και ιδεολογικών αγώνων μηχανισμοί τρίτης διαλογής, αντί για εξωστρέφεια μιζέρια , αντί για δράση , φθηνές θεωρίες, που η βαλκανική πολιτική αρένα της  ελληνικής δεξιάς τις κατασπαράζει αυθημερόν.

Έχουν περάσει έξι χρόνια από την ήττα του 2019 και δύο χρόνια από την συντριβή του 2023. Όλα αυτά τα χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν στο επίκεντρο, είτε ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ , είτε ως βουλευτής. Παρά τα περί του αντιθέτου σχόλια και τις διαρροές που δεν έχουν κανένα αντίκρισμα, ιδιαίτερα  μετά την καθαίρεση Κασσελάκη, ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων. Αν η Νέα Αριστερά είχε εξελιχθεί σε μαζικό κόμμα, δεν θα υπήρχε λόγος να συζητάμε για τον Τσίπρα. Αν ο Φάμελλος μετά την εκλογή του είχε απογειώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, κανείς δεν θα ασχολούνταν με τον πρώην πρωθυπουργό.

Η αποτυχία όμως και των δύο κομμάτων να αντιστρέψουν την πορεία πτώσης και το γεγονός ότι δεν έχει αναδειχθεί μια νέα ισχυρή προσωπικότητα που θα αναγεννήσει την Αριστερά, μοιραία το ενδιαφέρον περιστρέφεται όλο και πιο έντονα γύρω από από τον Αλέξη Τσίπρα.
Αν και ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει την δυσκολία που έχει ο πρώην πρωθυπουργός να εμπλακεί την ενεργό κομματική ζωή, υπονομεύοντας ή στηρίζοντας τον Σωκράτη Φάμελλο, δεν ισχύει το ίδιο για την γενικότερη πολιτική ζωή της χώρας ή για την στάση του έναντι της κυβέρνησης.
Υπό αυτή την οπτική, η σιωπή του Αλέξη Τσίπρα  για τα στενά κομματικά ζητήματα ίσως είναι μια σωστή στάση , η σιωπή του όμως και η άρνησή του να αναφερθεί καν προσωπικά στον Μητσοτάκη και σε ό,τι αυτός συμβολίζει είναι απαράδεκτη.

Ο Τσίπρας έχει ευθύνες για την πορεία παρακμής του ΣΥΡΙΖΑ. Του αναγνωρίζεται το δικαίωμα στη σιωπή για ένα εύλογο διάστημα και ο σκεπτικισμός του για τα κομματικά δρώμενα. Όμως εδώ μιλάμε για μια άλλη διάσταση. Την πολιτική στράτευση του πρώην πρωθυπουργού στον όποιο αγώνα γίνεται για την ανατροπή του Μητσοτάκη μέσω των εκλογών.

Αν ο Τσίπρας θέλει να κάνει κόμμα ας το κάνει. Από την πολλή σκέψη όμως θα χαθεί και ο χρόνος και η δυνατότητα να επηρεάσει τις εξελίξεις. Μετά τις εκλογές όμως, ας γνωρίζει,  ούτε ο Τσίπρας θα είναι ίδιος, ούτε η Ελλάδα , ούτε ο Μητσοτάκης. Σε ποιο τοπίο θα κάνει κόμμα και ποιος θα τον πιστέψει ότι δεν έχει ιδιοτελή κίνητρα δύσκολο να το φανταστεί κανείς.
Αν δεν θέλει να κάνει  κόμμα ας αποφασίσει τι θα κάνει. Πρώτα , ας συστρατευθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, ας πρωταγωνιστήσει σε κινήσεις ενότητας και δράσης, ας θέσει διλήμματα κοινής δράσης και ας αναλάβει όποιον ρόλο νομίζει ότι θα προσφέρει περισσότερα σε ένα σχέδιο ήττας του Μητσοτάκη και της ΝΔ.
Αυτή η αναβλητικότητα, η αναποφασιστικότητα, η πολλή σκέψη που δεν οδηγεί πουθενά, η μη στράτευσή του κατά του Μητσοτάκη, δεν αρέσει στον λαό.
Εν κατακλείδι, ο Αλέξης Τσίπρας ή θα αφυπνίσει ή θα χαθεί σε τόνους λαθολογίας στο επόμενο μνημόσυνο της Αριστεράς. ...