Του Στράτου Βαλτινού

Ευρισκόμενος υπό ασφυκτική πίεση και υπό την απειλή νέας πτώσης των δημοσκοπικών ποσοστών, που τόσο κόπο έχει κάνει για να ανέβουν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναγκάστηκε , μετά από παρότρυνση των επικοινωνιολόγων του, να εμφανιστεί , που αλλού , στον Σκάι για να δικαιολογήσει την εξωτερική του πολιτική. Η σιωπή του σε όλα τα διεθνή φόρα για το κράτος -δολοφόνο, το Ισραήλ, η άρνηση να συμπορευθεί με την ΕΕ στο θέμα των πιέσεων και των κυρώσεων προς το  Τελ Αβίβ και η οργή που κατακλύζει και τον ελληνικό λαό, τον οδήγησε στο προστατευμένο στούντιο του Σκάι, για να δικαιολογηθεί για τη Γάζα, τον ενδοτισμό του έναντι της Τουρκίας και στο διμερές επίπεδο και στο πλαίσιο της ΕΕ. 

Παρά την προσπάθειά του όμως, η πεποίθηση ότι είναι ένας πειθήνιος ηγέτης στην υπηρεσία των ΗΠΑ και των μεγάλων δυτικών χωρών, όχι μόνο δεν αλλάζει, αλλά έχει ήδη εδραιωθεί. Την ίδια στιγμή εικόνα διάλυσης επικρατεί στο ΥΠΕΞ, όπου όχι μόνο δεν σχεδιάζεται, ούτε καν παράγεται εξωτερική πολιτική και αυτό φαίνεται από τα διαρκή βατερλό της χώρας.

Σε αυτό το κλίμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι είναι «απαράδεκτο και αδικαιολόγητο» αυτό που συμβαίνει στη Γάζα,  και πρόσθεσε ότι «το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει αυτές τις επιχειρήσεις» . Και για να δώσει έμφαση, παριστάνοντας τον αυστηρό κριτή είπε το αμίμητο: «Εχουμε υποχρέωση να λέμε σκληρές αλήθειες στους συμμάχους μας. Εχω μεταφέρει και απευθείας αυτή την αλήθεια στην ηγεσία του Ισραήλ».

Σοβαρά τώρα; μια ιδιωτική συζήτηση, γιατί αυτό περιγράφει ο πρωθυπουργός,  αποτελεί την εξωτερική πολιτική μιας χώρας που παρατηρεί μια γενοκτονία; που βλέπει να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του η “τελική λύση” για τους Παλαιστίνιους; η υποκρισία δεν έχει όριο και το θράσος δεν έχει πάτο. Και όμως και σε αυτό το ζήτημα, ο Έλληνας πρωθυπουργός αναγκάστηκε να παρέμβει με αποκλειστικό κριτήριο τις επόμενες δημοσκοπήσεις. Σταδιακά , αποκαλύπτεται όλο το εύρος μιας ανύπαρκτης εξωτερικής πολιτικής, την οποία ο ίδιος ο πρωθυπουργός  χειρίζεται με προσωπικά κριτήρια . Αλλά η χώρα έχει προβλήματα που δεν κρύβονται πλέον.  

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει στενές προσωπικές σχέσεις με τον Νετανιάχου. Πολλοί παράγοντες και διπλωμάτες ισχυρίζονται ότι η στενή τους σχέση εδραιώθηκε με την δημιουργία του αχρείαστου Κέντρου Εκπαίδευσης στην Καλαμάτα, του οποίου αρχικά το κόστος υπολογίζονταν γύρω στα 250 εκατομμύρια και άγνωστο πως πήγε τελικά πάνω από 1 δις ευρώ. Το γεγονός αυτό κατήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας στην βουλή, προκαλώντας τον Μητσοτάκη να απαντήσει , για το πως και το γιατί και φυσικά απάντηση δεν πήρε.
Το βατερλό για την συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωπαική Άμυνα προκάλεσε εύλογες ανησυχίες στην κοινωνία. Οι πολίτες αποκωδικοποιούν πλέον πιο εύκολα τα ψέματα του πρωθυπουργού και του ΥΠΕΞ, είτε αναφέρονται στο Αιγαίο, είτε στο μονίμως αναβληθέν Ανώτατο Συμβούλιο, είτε στο ηλεκτρικό καλώδιο, είτε στις απειλές της Τουρκίας, είτε στις διμερείς συνομιλίες που κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει.

Για να αντιστρέψει το κλίμα ο Μητσοτάκης είπε , σχετικά με την Τουρκία, ότι  «για να μπορέσει η Ε.Ε. να συνάψει συμφωνία με τρίτο κράτος, χρειάζεται ομοφωνία όλων των κρατών-μελών. Θα δούμε και θα εξετάσουμε πώς θα αξιοποιήσουμε αυτό το εργαλείο». Πρόκειται για ψεύδος ή έστω για παραπλάνηση. Γιατί είναι πράγμα η διμερής συμφωνία, δηλαδή ΕΕ -Τουρκίας σαν αυτή που υπέγραψε η ΕΕ με την Αγγλία και άλλο πράγμα η συμμετοχή της Άγκυρας στα εξοπλιστικά προγράμματα της ΕΕ με άφθονο κοινοτικό χρήμα.
Έριξε όπως όλοι οι λαικιστές πρωθυπουργοί και μια μπαταριά για το τουρκικό casus belli, είναι απαράδεκτο. Αλλά αφού το θεωρεί απαράδεκτο ας απαιτήσει κυρώσεις για την Τουρκία ή να θέτει βέτο στις συζητήσεις για την Τελωνειακή Ένωση ή οπουδήποτε αλλού κρίνει. Αλλά οι ανώφελες και ανέξοδες δηλώσεις είναι  για κάθε χρήση, κυρίως για εσωτερική.