Του Σωτήρη Σιδέρη
Πολλά και διθυραμβικά είναι τα σχόλια για τον Π. Μολυβιάτη, ενός διπλωμάτη καριέρας που πέθανε πλήρης ημερών σε ηλικά 97 ετών. Ο Μολυβιάτης έμεινε πιστός σε όλη την ζωή του στην οικογένεια Καραμανλή. Πρώτα δίπλα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ιδρυτή της ΝΔ και αργότερα με τον Κώστα Καραμανλή, αυτόν που χρεοκόπησε την Ελλάδα. Ο Πέτρος Μολυβιάτης δεν έκανε καμία σημαντική διαπραγμάτευση, ούτε είχε διακηρύξει ποτέ κάποιο δόγμα που να αποτελέσει κινητήριο δύναμη της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας. Αντίθετα, μπορούμε να πούμε ότι λόγω της θέσεώς του, ήταν ανασταλτικός παράγοντας για κάθε πρόοδο στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε η Ελλάδα .
Να υπενθυμίσουμε την επιστολή των Καραμανλή -Μολυβιάτη του 2005 προς τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους και Ευρωπαίους ηγέτες με την οποία προτείνονταν η διπλή ονομασία για τα Σκόπια, χωρίς φυσικά αλλαγή του Συντάγματος. Μια κραυγαλέα ηττοπαθής στάση που αργότερα μετατράπηκε σε πατριδοκάπηλο παραλήρημα όταν ο Τσίπρας έλυσε το πρόβλημα. Στα ελληνοτουρκικά, ο Μολυβιάτης ήταν οπαδός της ακινησίας και ήταν αυτός που έπεισε τον Καραμανλή να ακυρώσει το Ελσίνκι, όπως και έγινε. Έτσι όμως ακυρώθηκε η προοπτική της Χάγης και η Τουρκία έκτοτε έγινε πολύ πιο επιθετική. Η Ελλάδα έμεινε ακίνητη όταν όλα γύρω τους κινούνταν.
Ο Μολυβιάτης αν και χρίστηκε για ένα διάστημα υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2006 και πέρασε όλη τη ζωή του δίπλα σε ηγέτες, δεν κατάφερε ποτέ να αποσυνδεθεί από τον υπηρεσιακό τρόπο σκέψης στην εξωτερική πολιτική τουλάχιστον. Ισορροπιστής, χαμηλών τόνων, χωρίς όμως ποτέ να προκαλεί εχθρούς ή φίλους. Ούτε στο εσωτερικό της χώρας προκάλεσε ποτέ με την συμπεριφορά του.
Ο Μολυβιάτης δεν ήταν οπαδός της ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής, δεν έφερε ποτέ νέες ιδέες , δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα μεγάλα προβλήματα της χώρας.
Αν και απέρριψε το Ελσίνκι, που ήταν ιδέα του Μολυβιάτη, η ΝΔ δεν παρουσίασε ποτέ μια εναλλακτική στρατηγική. Στο μακεδονικό, δεν υπήρχε καμία στρατηγική λύσης και επικρατούσε μάλλον κλίμα ηττοπάθειας, όπως προαναφέρθηκε. Συνολικά ο Καραμανλής οδήγησε τη χώρα σε δραματική οπισθοχώρηση σε σχέση με την εξωτερική πολιτική Σημίτη -Παπανδρέου.
Ο Πέτρος Μολυβιάτης ήταν ένας έντιμος άνθρωπος, αφοσιωμένος στην οικογένεια Καραμανλή, διέθετε ήθος, είχε φυσικά την δική του οπτική για το πως υπηρετούνται τα συμφέροντα της χώρας, αλλά δεν είχε καμία σχέση με μεγαλεία και επιτυχίες. Μάλλον συνέβαλλε στην αλλαγή στίγματος στην εξωτερική πολιτική, από την κινητικότητα των Σημίτη -Παπανρέου στην αδράνεια των Καραμανλή -Μολυβιάτη.
Η εικόνα όμως του Μολυβιάτη αντανακλά την εικόνα κυβερνήσεων και της παράταξης της ΝΔ. Μια παράταξη που δεν έχει λύσει κανένα πρόβλημα της χώρας, αλλά έχει πάντα έναν φαρμακερό λόγο για όσους το παλεύουν. Όπως π.χ. στο θέμα της ονομασίας της Βόρειας Μακεδονίας, στις σχέσεις με την Αλβανία, ενώ δεν ήθελε πολλά πολλά με το Κυπριακό, εξαιτίας της εμπλοκής του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και τις σχέσεις του με τον Μακάριο.
Τώρα, ας τον κρίνει η ιστορία.
