Του Σωτήρη Σιδέρη

Από το 2019 όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε και θεσμοθέτησε  την λειτουργία του Επιτελικού Κράτους, διατυπώθηκαν εύλογες απορίες, γιατί να θέλει ο πρωθυπουργός να έχει υπό τον έλεγχό του όλες τις συμβάσεις του δημοσίου. Μετά , με νόμο, πήρε υπό τον προσωπικό του έλεγχο την ΕΥΠ , είχαμε τις υποκλοπές, ένα πραξικόπημα κατά των θεσμών της δημοκρατίας.  Η πορεία αυτή συνεχίστηκε με το Ταμείο Ανάκαμψης, καθώς όπως είναι γνωστό στο Πανελλήνιο δις ευρώ, αντί να χρησιμοποιούνται για τις υποδομές και την ανάπτυξη της χώρας πηγαίνουν σε ιδιωτικά ταμεία.

Ο  Κυριάκος Μητσοτάκης έχει υπό τον έλεγχό του και τις αμυντικές προμήθειες της χώρας και το εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας. Να θυμίσουμε ότι όταν αποκαλύφθηκαν οι υποκλοπές, έντρομο το πανελλήνιο πληροφορήθηκε ότι παρακολουθούνταν πλήθος ανώτατων αξιωματικών του υπουργείου Άμυνας , μεταξύ αυτών και όσοι εμπλέκονταν στον σχεδιασμό και την υλοποίηση προμηθειών. Τώρα, ο πρωθυπουργός μας γνωστοποίησε ότι ιδρύει την Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας που θα εμπλέκεται και στους εξοπλισμούς, κάτι που για πολλούς συνιστά έλεγχο των κινήσεων του Νίκου Δένδια . Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, βουτηγμένα στην ανεπάρκειά τους ψελλίζουν πολλά για ύποπτες κινήσεις κλπ, αλλά χωρίς να αγγίζουν την ουσία της υπόθεσης. Τι συμβαίνει στο Μέγαρο Μαξίμου;

Όλοι οι πρωθυπουργοί, με βάση το σύνταγμα έχουν υπερεξουσίες. Πρόκειται για ένα σύνταγμα πρωθυπουργικοκεντρικό και πολλοί έχουν εκφράσει την άποψη ότι αυτό πρέπει να αλλάξει. Γιατί ουσιαστικά ο εκάστοτε πρωθυπουργός είναι ανέγγιχτος και σε συνδυασμό με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει καθίσταται μονάρχης σε δημοκρατικό πολίτευμα.

Η βουλή υποβαθμισμένη, το Μαξίμου αναβαθμισμένο

Είναι πολλά και μείζονος σημασίας για την λειτουργία του Γραφείου του πρωθυπουργού , όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στο Μέγαρο Μαξίμου. Γιατί, ό,τι έθεσε υπό τον έλεγχό του ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκάλεσε και μεγάλα σκάνδαλα. Πήρε την ΕΥΠ, είχαμε υποκλοπές, πήρε το Ταμείο Ανάκαμψης έχουμε σκοτεινές υποθέσεις και επίσημες καταγγελίες ότι οι πολύτιμοι αυτοί πόροι για μια χώρα που βγαίνει από την χρεοκοπία πάνε σε χέρια λίγων, ας αφήσουμε τα δις των απευθείας αναθέσεων.

Ο Μητσοτάκης πήρε σχεδόν έτοιμες τις συμβάσεις για τον ΒΟΑΚ στην Κρήτη και ακόμη περιμένουμε οδικό άξονα. Δύο χρόνια μετά εξαγγέλλει πάλι έργα στη Θεσσαλία. Τίποτα το ουσιαστικό δεν γίνεται στη χώρα, πέρα από τα επιδόματα και τους φόρους. Η ακρίβεια που αφορά όλη την κοινωνία δεν αγγίζεται. Η πανάκριβη ενέργεια που αφορά  και την κοινωνία και την οικονομία της χώρας συνεχίζει να πληγώνει. Οι μισθοί ουσιαστικά καθηλωμένοι, οι εργασιακές σχέσεις που αποτελούν κορυφαίο επίσης κοινωνικό ζήτημα επιδεινώνονται συνεχώς . Η εργοδοτική ασυδοσία έχει θύματα, αλλά αυτό δεν συγκινεί το Γραφείο του Πρωθυπουργού. 

Τώρα έχουμε και τα δις των οπλικών συστημάτων . Η Ελλάδα αγοράζει σαν να μην υπάρχει αύριο, η πολεμική βιομηχανία είναι στα σπάργανα και δεν εντάσσεται σε ένα εθνικό σχέδιο, αλλά αποτελεί ζήτημα προσωπικών επαφών του πρωθυπουργού. Η βουλή είναι υποβαθμισμένη, το Μέγαρο Μαξίμου είναι αναβαθμισμένο. Αν ο Μητσοτάκης ήθελε πραγματικά ένα εργαλείο που θα αναλύει τους κινδύνους για την εθνική ασφάλεια και εργάζονταν νυχθημερόν για την εφαρμογή ενός εθνικού δόγματος, θα ίδρυε κανονικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Προς τι αυτοί οι ελιγμοί; τουλάχιστον περίεργο θα έλεγε κανείς καλόπιστα...

Κάθε φορά που έρχονταν ένα μεγάλο αναπτυξιακό πακέτο από την ΕΕ, επικρατούσε εικόνα θριάμβου και όλοι περίμεναν ριζικές αλλαγές προς την κατεύθυνση ανάπτυξης της χώρας. Το κράτος ιδιωτικοποιείται, στρατηγικοί τομείς της οικονομίας είναι στα χέρια ιδιωτών και το κράτος ακόμη συνθλίβεται μεταξύ των αναγκών ιδιωτών και της ΝΔ.
Οπότε το ζήτημα δεν είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δημιουργεί αυτή την περίεργη Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας για να ελέγχει τον Νίκο Δένδια. Το περίεργο είναι γιατί το Μέγαρο Μαξίμου έχει απλώσει τον έλεγχο σε όλα τα υπουργεία , σε όλους του τομείς της οικονομίας και σε όλα τα ταμεία του κράτους. 

Αν η αντιπολίτευση θέλει να επανασυνδεθεί με την κοινωνία, ιδού το μεγάλο ζήτημα. Δις ευρώ ακολουθούν αντικοινωνικές διαδρομές. Ακόμη και να θέλει η αντιπολίτευση να ακολουθήσει πολιτική κοινωνικής δικαιοσύνης στην υποθετική περίπτωση που γίνει κυβέρνηση, με ποιους πόρους θα το κάνει;
Και κυρίως ζήτημα διαφθοράς γιατί δεν τίθεται; μηχανισμοί κράτους, παρακράτους, ιδιωτών σε ένα κουβάρι συμφερόντων προκαλούν εμφανή εικόνα σήψης . Κάθε απάντηση δεκτή...