Του Σωτήρη Σιδέρη


Η λέξη “φιάσκο”, είναι πολύ ήπια και πολύ αδύναμη για να αποδώσει τις επιπτώσεις της στρατηγικού τύπου υποχώρησης της κυβέρνησης έναντι της Τουρκίας στην υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου που θα συνδέει την Ελλάδα με την Κύπρο και από εκεί, με το Ισραήλ.  Η εικόνα  εθνικής ηττοπάθειας που εκπέμπει μια ολόκληρη κυβέρνηση,  με πρώτο τον πρωθυπουργό είναι κυρίαρχη. Και το χειρότερο: ο ανεκδιήγητος Γιώργος Γεραπετρίτης αποδέχεται τα τουρκικά επιχειρήματα και κάνει ερείπια την εξωτερική πολιτική της χώρας και τα δικαιώματά της , όπως απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.
 Σημειώνεται πως η  πόντιση καλωδίου εξαιρείται από το καθεστώς της υφαλοκρηπίδας, δεν τίθεται καν ζήτημα άδειας από την Τουρκία και φυσικά δεν απαιτείται προηγούμενη οριοθέτηση. Πρόκειται για δόγμα ενδοτισμού πλέον, που κάποιος στην κυβέρνηση οφείλει να το ανατρέψει.
 Η παραίτηση της κυβέρνησης από το έργο πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου είναι το τελευταίο διπλωματικό δράμα της χώρας.  Ο Μητσοτάκης προσποιείται ότι δεν συνέβη τίποτα, ενώ η αντιπολίτευση όφειλε να ζητήσει την παραίτησή του, αλλά σιωπά. Η άτακτη υποχώρησή τους, μόλις βρυχήθηκε η Τουρκία,  εγγράφεται πλέον ως κίνηση ενδοτισμού. Οι συνέπειες θα είναι μεγάλες για για τη χώρα . 

Κυβέρνηση -ανεμολόγιο

Αφού πρώτα οργίασε με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα ότι το γαλλικό αεροπλανοφόρο Σαρτρ ντε Γκωλ θα είναι στο πλευρό της Αθήνας, αφού πήγε στο Ισραήλ και εισέπραξε σιωπή, αφού δεν είχε εξασφαλίσει καμία στήριξη από καμία χώρα και ουσιαστικά απομονώθηκε, ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή οπισθοχώρησης. Σύμφωνα με διακεκριμένους πανεπιστημιακούς , ειδικούς στο δίκαιο της θάλασσας, “η κυβέρνηση  υποχώρησε, και αυτό είναι στρατηγική ήττα, καθώς θυσιάζει την ελευθερία της θάλασσας στο βωμό μια λάθος εφαρμογής του δικαίου θάλασσας ότι όταν το καλώδιο ποντίζεται πρέπει να παίρνει άδεια από το παράκτιο κράτος”. 

Επίσης , κατά την ίδια πηγή, ο Έλληνας ΥΠΕΞ Γεραπετρίτης  μπερδεύει τα καθεστώτα θαλάσσιων ζωνών, μιλώντας για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας, ενώ η  πόντιση καλωδίου εξαιρείται από το καθεστώς της υφαλοκρηπίδας”. 

Διπλωματικό ερείπιο- που είναι η αντιπολίτευση;

Αντί να απολογηθεί, αντί να παραιτηθεί , ο πρωθυπουργός για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται επικίνδυνος και ανίκανος να διαχειριστεί ακόμη και τα αυτονόητα. Σε δηλώσεις του στο πλαίσιο του Φόρουμ των Δελφών, ο πρωθυπουργός  μίλησε σαν να έρχεται από άλλον πλανήτη και μεταξύ άλλων είπε:
«Είμαστε καταδικασμένοι από τη γεωγραφία να ζούμε μαζί με την Τουρκία και πρέπει να μπορούμε να ζούμε ειρηνικά, αλλά και να μπορέσουμε να επιλύσουμε τη μία και μόνη διαφορά που έχουμε, ήτοι την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Η συγκεκριμένη διαφορά δεν έχει επιλυθεί εδώ και 50 χρόνια, δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα επιλυθεί στο άμεσο μέλλον, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να συζητούμε με την Τουρκία και να συνεργαζόμαστε σε τομείς, που προωθούν τις σχέσεις των δύο λαών...”. 

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχοντας καταστεί πλέον γραφικός δεν βρήκε κανέναν ουσιαστικό λόγο να εμφανίσει για το νέο βατερλό, αλλά αντίθετα τα έκανε ακόμη χειρότερα. Έκανε λόγο για “πολυπαραγοντικό χρονισμό”, πρόσθεσε ότι οι έρευνες “ δεν εξαρτώνται μόνο από τον  προγραμματισμό της εταιρίας, ο οποίος θα πρέπει να γίνει, αλλά “εξαρτάται και από τις τεχνικές λεπτομέρειες, οι οποίες καθορίζουν το ζήτημα της εξόδου προς έρευνα και πόντιση, γιατί υπάρχει και η ανάγκη να εκδοθούν οι αναγκαίες NAVTEX...”. 

Ενώ όμως παραδέχεται ότι δεν απαιτείται η άδεια της Τουρκίας, στην επόμενη φράση αυτοακυρώνεται λέγοντας :
“ Επαναλαμβάνω, το έργο θα προχωρήσει, θα γίνει σε χρόνο, ο οποίος είναι ο κατάλληλος. Καταλαβαίνουμε όλοι, πάντως ότι από τη στιγμή που πρόκειται να υπάρξει έρευνα και πόντιση σε θαλάσσιες περιοχές, οι οποίες δεν έχουν οριοθετηθεί και υπάρχουν διεκδικήσεις εκ μέρους και της Τουρκίας, είναι προφανές ότι αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει τριβή. Αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα, αλλά και όλες οι χώρες της περιοχής, προς όφελος της περιφερειακής σταθερότητας θα έπρεπε να οριοθετήσουν τις θαλάσσιες ζώνες τους”. Αυτή είναι η θέση της Τουρκίας και την ασπάζεται πλέον η κυβέρνηση, ενώ γνωρίζει ότι το καλώδιο εξαιρείται  από έρευνες υδρογονανθράκων.

Η πραγματικότητα κρύβεται πίσω από τις λέξεις της αντίδρασης του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, το οποίο αναφερόμενο στο ηλεκτρικό καλώδιο, σημείωσε ότι “πρόκειται για έργα μη ρεαλιστικά, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση και αμιγώς προκλητικά. Δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη στάση μας απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές που δεν σέβονται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας. Θα συνεχίσουμε να πράττουμε ό,τι έχουμε πράξει και στο παρελθόν. Δεν έχει κανένα νόημα η επιμονή στο συγκεκριμένο ζήτημα...» 

 Η αντιπολίτευση που είναι; υπάρχει; αν δεν όλα αυτά ζητήματα μείζονος εθνικής σημασίας ποια είναι;  πρόκειται για την μεγαλύτερη διολίσθηση της χώρας μετά την κρίση των Ιμίων και την άκρως επιτυχημένη πολιτική της Τουρκίας που πλέον έχει ακρωτηριάσει την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε κλίμα άτακτων υποχωρήσεων .