Κορυφαίοι διανοούμενοι και πανεπιστημιακοί εγκαταλείπουν τις ΗΠΑ,  σχεδόν τρομοκρατημένοι από τη διολίσθηση της χώρας τους προς το φασισμό, κάτι που μας θυμίζει τη χιτλερική Γερμανία όταν , πριν τον πόλεμο,  καταδίωκε τους πνευματικούς ανθρώπους και έκαιγε τα βιβλία που δεν του ήταν αρεστά. Οι καταγγελίες για καταστρατήγηση των ελευθεριών αυξάνονται σε κλίμα εκφοβισμού. Στην Ελλάδα που επίσης διολισθαίνει στον καθεστωτισμό, ακόμη και με την ωμή καταστρατήγηση του συντάγματος και των κανόνων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, επικρατεί σιωπή στον πνευματικό κόσμο.

  Στον κόσμο της τηλεοπτικής δημοκρατίας και του δημοσιογραφικού παρασιτισμού, αν δεν υπάρχουν μαχαιρώματα, καβγάδες, τροχαία και διαρρήξεις, δεν υπάρχουν δελτία ειδήσεων. Κάπως έτσι, τα καθεστώτα, επιχειρούν τον  εθισμό της κοινωνίας στο φόβο και την απειλή, για να μας θυμίσει τον εκπληκτικό στίχο  του Λευτέρη Παπαδόπουλου“μη μιλάς , μη γελάς,  κινδυνεύει η Ελλάς…”. 

Όπως έγινε γνωστό , τρεις κορυφαίοι  καθηγητές του πανεπιστημίου Γέιλ  ανακοίνωσαν ότι  εγκαταλείπουν τις ΗΠΑ εξαιτίας της ανησυχίας τους για την περιστολή της ελευθερίας του λόγου και της «ολίσθησης των ΗΠΑ στον φασισμό»,  μετά και την έναρξη της νέας θητείας του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Δυο ιστορικοί, ο Τίμοθι Σνάιντερ και η Μάρσι Σορ αλλά κι ένας ερευνητής ειδικευμένος στον φασισμό, ο Τζέισον Στάνλεϊ, εξήγησαν πως αποφάσισαν να μετεγκατασταθούν στο πανεπιστήμιο του Τορόντο.

Ο Τίμοθι Σνάιντερ είναι ο συγγραφέας ενός εξαιρετικού βιβλίου με τίτλο “απέναντι στην Τυραννία, με το οποίο χτυπά το καμπανάκι του κινδύνου από την πρώτη θητεία του Τραμπ μάλιστα. Όπως αναφέρει , “η εκλογή του Τραμπ στην προεδρία της Αμερικής και τα ήδη εμφανή πλήγματα που έχει καταφέρει στη δημοκρατία και στους θεσμούς της έχουν θορυβήσει πολιτικούς, διανοούμενους, επιστήμονες, καλλιτέχνες και πολίτες στις Η ΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Επισημαίνεται ότι “ο Τίμοθι Σνάιντερ, ιστορικός που έχει ασχοληθεί με τις πλέον ζοφερές περιόδους της ευρωπαϊκής ιστορίας, έγραψε ένα κατατοπιστικό βιβλίο, που κρούει δυνατά τον κώδωνα του κινδύνου. 

Το βιβλίο αυτό δείχνει πόσο ανεπαίσθητα, πόσο σταδιακά, χωρίς να γίνει αντιληπτό από την αρχή, μπορεί ένα δημοκρατικό πολίτευμα να απολέσει τους αρμούς του και να διαλυθεί. Η υπονόμευση της δημοκρατίας δεν είναι ποτέ άμεση. Γίνεται με μικρά, ύπουλα βήματα, με την επίκληση της "βούλησης του λαού", με τη μεταμφίεση του αυταρχισμού σε πράξεις που υποτίθεται ότι απηχούν το κοινό αίσθημα, αλλά αποδεικνύονται καταλυτικές της ελευθερίας. Η επαγρύπνηση όλων μας είναι απαραίτητη.