Χιλιάδες παλαιστίνιοι κινούνται απο το νότιο στο βόρειο μέρος της Γάζας, επιστρέφουν στον τόπο τους και ας μην υπάρχουν σπίτια, ασ μην υπάρχουν δρόμοι, ας μην υπάρχουν νοσοκομεία ή σχολεία, νερό ή ρεύμα. Επιστρέφουν σε πείσμα των γενοκτόνων που π[ιστεύουν οτι θα καταφέρουν να σκοτώσουν πολλούς, φοβίζοντας τους υπόλοιπους για να εγκαταλείψουν τα εδάφδη που γεννήθηκαν και ζούν. Δίπλα σ αυτούς υπάρχουν και οι ανόητοι, χαζοχαρούμενοι ηγέτες που νομίζουν οτι η Γάζα είναι οικόπεδο για business με ευκαιρίες real estate. Η πορεία της επιστροφής δίπλα στην θάλασσα, γίνεται τις ημέρες της επειτείου του Ολοκαυτώματος.

Είναι ένα μάθημα για όλους η εικόνα των χιλιάδων παλαιστινίων που επιστρέφουν. Οσες βόμβες και αν δώσει και ο Τράμπ (μετά τον Μπάιντεν) στον Νετανιάχου, δεν θα πετύχουν να κάμψουν την θέληση ενός λαού να ζήσει στον τόπο που γεννήθηκε και υπάρχει χιλιάδες χρόνια. Οπως και οι εβραίοι. Που όσους και αν σκότωσαν οι δολοφόνοι ΝΑΖΙ, έζησαν και μεγαλούργησαν. Ομως κανείς δεν μπορεί να είναι υπερήφανος αν η ιστορία επαναλαμβάνεται σε βάρος ενός αλλου λαού. Των παλαιστινίων.