Του Σωτήρη Σιδέρη

 
Ενίοτε μια έκρηξη μεγαλείου, ισοδυναμεί με πολιτικό εμπρησμό, καθώς αποκαλύπτει συναισθήματα , αλλά και σχέδια,  όταν εκείνος που μιλάει είναι πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της τουρκικής εθνοσυνέλευσης και πρώην υπουργός Άμυνας. Ο Χουλουσί Ακάρ, άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί ότι στόχος της Άγκυρας είναι η κατάληψη του Καστελλόριζου.  Αφού επανέλαβε τις αθλιότητες , ότι οι Τούρκοι στρατιώτες μπορούν να πάνε στο νησί κολυμπώντας είπε: Οι Έλληνες φίλοι είπαν: “Τότε κολυμπήστε”. Εμείς είπαμε πως “Θεού θέλοντος, θα έρθει μία μέρα που θα το κάνουμε κι αυτό”».
   Προβληματίζει έντονα όμως, η σιωπή και η απάθεια της ελληνικής κυβέρνησης, με το υπουργείο Εξωτερικών να νομίζει κανείς ότι βρίσκεται σε πολιτικό κώμα, αντί να προκαλέσει διεθνή θύελλα. Η Τουρκία είναι αφιονισμένη, καθώς η επιτυχημένη εμπλοκή και στην Συρία απογειώνει τον μεγαλοϊδεατισμό της πολιτικής , διπλωματικής και στρατιωτικής ελίτ. Οι δηλώσεις Ακάρ θα έπρεπε να αξιοποιηθούν στο έπακρο και να καταγγελθούν σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς, με επιστολές και διαβήματα. Αφού δεν θέλει να κινηθεί ο πρωθυπουργός, ας κάνει όλα αυτά η προοδευτική αντιπολίτευση για να τον υπερβεί, θεσμικά μάλιστα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν σέβεται ούτε την δική του υπογραφή στην  Διακήρυξη των Αθηνών, αυτή που πέταξε στα σκουπίδια ο Ακάρ.

Ο Τούρκος αξιωματούχος, όπως και όλοι οι Τούρκοι αξιωματούχοι δεν μιλούν στο κενό. Κάθε δήλωση που αφορά το status quo στο Αιγαίο αποδεικνύεται με το χρόνο  ότι αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που είναι ενεργό από το 1923,  από την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάννης. Μιλώντας σε συνέδριο με θέμα «Τα ζητήματα Ασφαλείας και Άμυνας της Τουρκίας» στο Πολυτεχνείο της Προύσας, ο Ακάρ δήλωσε ότι «Μας θεωρούν εριστικούς . Λένε ότι “προκαλέσαμε προβλήματα στην Ανατολική Μεσόγειο”. Το Καστελόριζο είναι ακριβώς απέναντί μας. Με κάποιο τρόπο έγινε μία παράκαμψη στην Ιστορία και δόθηκε στους Έλληνες».

Ο πρόθυμος Μητσοτάκης και η Αριστερά

Πρόσθεσε πως «η απόσταση του Καστελόριζου από την Τουρκία είναι 1.950 μέτρα. Το όριο κολύμβησης των υποψηφίων αξιωματικών μας στις στρατιωτικές μας σχολές είναι 2.000 μέτρα. Επομένως, το νησί βρίσκεται σε απόσταση κολύμβησης. Οι Έλληνες φίλοι είπαν: “Τότε κολυμπήστε”. Εμείς είπαμε πως “Θεού θέλοντος, θα έρθει μία μέρα που θα το κάνουμε κι αυτό”».
 Πρώτη κίνηση θα μπορούσε να είναι η καταγγελία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και την ΕΕ. Αλλά, ο  πάντα πρόθυμος Κυριάκος Μητσοτάκης να υπερασπιστεί την πολιτική της Δύσης σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, δείχνει αποστασιοποιημένος τις βασικές του ευθύνες στην Ελλάδα.

Ο πρωθυπουργός έχει καθήκον, όχι απλά να επεμβαίνει, να υπενθυμίζει και να κινείται αποφασιστικά, αλλά και να αντιμετωπίζει τον πυρήνα της επεκτατικής και αναθεωρητικής τακτικής της Τουρκίας, αναβαθμίζοντας την διπλωματική δράση της κυβέρνησης. Η αποστασιοποίηση όμως έχει τις ρίζες της στην αποκρουστική τακτική του Μεγάρου Μαξίμου να μην θέτει ζητήματα που μπορούν να διαταράξουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ. Στάση όμως που είναι εθνικά επιζήμια.

Για την ακρίβεια των απόψεων αυτών, παραθέτουμε  ένα βασικό σημείο  της ούτως ή άλλως ετεροβαρούς Διακήρυξης των Αθηνών, την οποία κατάφωρα παραβιάζει η Τουρκία χωρίς να απαντά η ελληνική κυβέρνηση, είτε απαιτώντας διόρθωση, είτε καταγγέλλοντάς την. Να σημειωθεί πως η Τουρκία επικαλείται συχνά το Πρωτόκολλο της Βέρνης που έχει πάψει να υφίσταται εδώ και σχεδόν 50 χρόνια. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης από την πλευρά τους, έχουν ευθύνη να υπογραμμίσουν το κενό εξωτερικής πολιτικής της χώρας, να ανοίξουν μέτωπο εντός και εκτός βουλής και να κινητοποιηθούν με δικές τους επιστολές και διαβήματα προς κάθε κατεύθυνση. Εκτός και αν κάποιοι στα κόμματα της Αριστεράς ισχυρίζονται ότι το να καταγγελθούν οι ενέργειες και ο τουρκικός αναθεωρητισμός είναι εθνικιστική πολιτική και όχι εθνική. Η Αριστερά είχε πάντα ισχύ στην Ελλάδα γιατί διεξήγαγε εθνικούς αγώνες και όχι μόνο κοινωνικούς….

Η παράγραφοςOP2 αναφέρει:

“Τα Μέρη δεσμεύονται να απέχουν από κάθε δήλωση, πρωτοβουλία, ή ενέργεια που θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να απαξιώσει το γράμμα και το πνεύμα αυτής της Διακήρυξης ή να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή τους”.
Θυμάται κανείς τι υπογράφει; ...