Του Σωτήρη Σιδέρη

Το να μπορεί να έχει αυτοδυναμία ένα κόμμα με ποσοστό  γύρω στο 33% δεν είναι σενάριο εκλογικού νόμου, αλλά σενάριο εκτροπής. Και μόνο το γεγονός ότι  η αλλαγή του εκλογικού νόμου έχει τεθεί δημόσια  και ανεπίσημα από την κυβέρνηση, καταδεικνύει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αδιαφορεί για τις συνέπειες, όπως και ο πατέρας του με την Αποστασία και επικεντρώνεται μόνο στην εξουσία. Το να κυβερνά αυτοδύναμα ένα κόμμα με περίπου το 70% του λαού εναντίον του , είναι εκτροπή χωρίς ωραιοποιήσεις. Οι συνεχείς δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη, οι μισές διαψεύσεις του πρωθυπουργού και η αναπαραγωγή τους από τα έγκατα της ΝΔ, επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των σεναρίων.

Η ραγδαία πτώση των ποσοστών της ΝΔ και μετά τις ευρωεκλογές, η απουσία αφηγήματος, η άρνηση του πρωθυπουργού να αλλάξει πολιτική και η ενδυνάμωση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, ωθούν το Επιτελικό Κράτος και τον πρωθυπουργό στην εκπόνηση αντιδημοκρατικών σεναρίων και άθλιων μεθοδεύσεων που αλλοιώνουν δραματικά την λαική βούληση. Που θα οδηγήσει αυτή η συζήτηση; σίγουρα ο Μητσοτάκης θα την έχει στο τραπέζι μέχρι να βεβαιωθεί ότι δεν θα έχει αξίωμα στην ΕΕ και η ΝΔ βρίσκεται σε μη αναστρέψιμη πορεία πτώσης.

Το σκηνικό στήνεται κάθε φορά που η κυβέρνηση βραχυκυκλώνει πολιτικά και αδυνατεί να αλλάξει την ατζέντα, αδυνατεί να πείσει για τις προθέσεις της και ενώ ταυτόχρονα η αμφισβήτηση του πρωθυπουργού κλιμακώνεται. Είναι προφανές ότι σε λίγους μήνες και αφού ολοκληρωθούν οι εκλογές στο ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ , η κατάσταση εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου θα οξυνθεί και ο Μητσοτάκης θα πρέπει να πάρει νέες αποφάσεις.

Η διαγραφή του Σαλμά δεν άμβλυνε το κλίμα, αυτό είναι προφανές. Ούτε θα σταματήσουν οι αντιδράσεις , όσο η ΝΔ πέφτει δημοσκοπικά. Σε ένα τέτοιο τοπίο, η επαναφορά της συζήτησης για τον εκλογικό νόμο έχει ως μοναδικό στόχο και να αποπροσανατολίσει από τα αίτια της πτώσης των ποσοστών της ΝΔ, αλλά και από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Ταυτόχρονα όμως προκαλεί την κοινωνία και τα κόμματα, γιατί δεν πρόκειται για ασήμαντο ζήτημα, αλλά για το πως θα κυβερνιέται η χώρα.
Ο Γεωργιάδης λέει ναι στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαψεύδει. Είναι το παιχνίδι των εντυπώσεων και  μόνο. Ο υπουργός Υγείας  δήλωσε ότι «είμαι υπέρ της αλλαγής του εκλογικού νόμου διότι πάντα πίστευα στις ισχυρές κυβερνήσεις. Η θέση μου παραμένει η ίδια διαχρονικά. Είμαι υπέρ της ενισχυμένης πλειοψηφίας, θέλω αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Δεν πιστεύω καθόλου πια σε κυβερνήσεις συνεργασίας...”.

Μα η σημερινή κυβέρνηση είναι αυτοδύναμη και καταρρέει σε κλίμα εντονότατης κοινωνικής δυσφορίας. Το μόνο που δεν ευθύνεται για την πτώση αυτή, είναι το 41%. Την ευθύνη την έχει ο πρωθυπουργός και όλο το υπουργικό συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένου του Γεωργιάδη που φέρει τεράστιες ευθύνες για την διάλυση του ΕΣΥ, αλλά και την εικόνα θιάσου που δίνει ο ίδιος. Αυτό που θέλει ο Γεωργιάδης και πίσω του ο Μητσοτάκης, είναι να μπορεί να επιβάλλει αποφάσεις και να ψηφίζει η μειοψηφία νόμους, αν μην λειτουργεί η βουλή, ούτε οι εξεταστικές επιτροπές και να επιβάλλεται μια μορφή κοινοβουλευτικής δικτατορίας, που θα γίνει πιο αποκρουστική, αν όντως επιδιώξει αλλαγή του εκλογικού νόμου προς αυτή την κατεύθυνση.
Κατά συνέπεια, το ζήτημα δεν είναι η απλή απάντηση ή μια δήλωση αντίθεσης στις όποιες κυβερνητικές σκέψεις, αλλά η καταγγελία και η δημιουργία ισχυρού πολιτικού μετώπου που θα καταστήσει ανεφάρμοστα τα σενάρια εκτροπής.