Του Στράτου Βαλτινού


Πριν καν ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα των δεύτερων εκλογών του 2023, πλήθος παραγόντων και αναλυτών, εκτιμούσε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήθελε αυτοδυναμία, ουσιαστικά λευκή επιταγή, γι αυτό και δεν αξιοποίησε την εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Τελικά πήρε την αυτοδυναμία και τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ χειρότερα  για τον Μητσοτάκη, απ ότι ήλπιζε η αντιπολίτευση. Το έγκλημα των Τεμπών δεν ξεπλύθηκε στην κάλπη, ούτε το θεσμικό έγκλημα των υποκλοπών. Η ιδιωτικοποίηση του κράτους συνεχίστηκε , το πελατειακό σύστημα έγινε κανονικότητα, τα δημόσια αγαθά, παιδεία, υγεία, κοινωνικό κράτος καταρρέουν με σχέδιο.

Είναι λοιπόν εύλογο το ερώτημα: ο ελληνικός λαός πήρε το μήνυμα ή θα ανανεώσει την λευκή επιταγή στη ΝΔ και τον Μητσοτάκη; αυτό είναι το μείζον. Το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο οι κάλπες μπορούν να αναδείξουν μια δεύτερη δύναμη , το ΣΥΡΙΖΑ ή το ΠΑΣΟΚ που να είναι σε θέση να συγκρουστεί αποτελεσματικά και να νικήσει το καθεστώς Μητσοτάκη. Αν για το πρώτο θέμα, την ισχύ της ΝΔ όλα είναι ανοιχτά, για το δεύτερο η κατάσταση είναι μάλλον απογοητευτική.

Από την επομένη των ευρωεκλογών το ενδιαφέρον θα μεταφερθεί σε δύο μέτωπα. Το ένα είναι η εικόνα της ΕΕ. Η μετά βεβαιότητας άνοδος των ακροδεξιών δυνάμεων , θα προκαλέσει προβληματισμό ή σοκ , ανάλογα με την ισχύ της στο νέο ευρωκοινοβούλιο. Το Ευρωπαικό Λαικό Κόμμα στο οποίο ανήκει η ΝΔ φέρεται έτοιμο να συνεργαστεί με την ακροδεξιά . Αν επιβεβαιωθεί αυτή η τάση, η Ευρώπη αλλάζει πορεία και το όραμα μιας ενωμένης, δημοκρατικής και οραματικής ΕΕ θα γίνει ερείπια. Θα υπάρξουν αντιδράσεις, αλλά το μεγάλο ευρωπαικό κεφάλαιο που καθοδηγεί το ΕΛΚ δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες και δεν πρόκειται να έχει ενδοιασμούς.

Η Αριστερά τους φοβίζει και αυτή θέλουν να οδηγήσουν στο περιθώριο της ιστορίας. Η ακροδεξιά είναι νεοφιλελεύθερη, ελεγχόμενη και φυσικά απόλυτα συστημική. Οι περί του αντιθέτου διακηρύξεις είναι πομφόλυγες που αποσκοπούν στην κλοπή της ψήφου των απογοητευμένων πολιτών.
Κλασικό παράδειγμα αυτής της όσμωσης δεξιάς -ακροδεξιάς αποτελεί ήδη η ΝΔ του Μητσοτάκη με την ένταξη στην κυβέρνηση των Γεωργιάδη, Βορίδη, Πλεύρη και άλλων που συχνά προκαλούν. Η τάση αυτή θα συνεχιστεί με προφανή σκοπό ο Μητσοτάκης την επομένη των ευρωεκλογών να κάνει ουσιαστικά ανοίγματα προς την ακροδεξιά , ώστε να δημιουργήσει από τώρα τις προυποθέσεις συνεργασίας και σε κυβερνητικό επίπεδο. Και θα το κάνει με ωμότητα. Η εξουσία είναι ο στόχος και μόνο. Άλλωστε ο σεβασμός του Μητσοτάκη σε θεσμούς και δημοκρατικούς κανόνες είναι σε χαμηλότερο επίπεδο και από αυτό των ακροδεξιών…..

Η προοδευτική αντιπολίτευση παραπαίει. Η διαφαινόμενη φθορά της ΝΔ δεν φαίνεται να την ωφελεί ιδιαίτερα. Οπότε είναι προφανές ότι από την επομένη των ευρωεκλογών θα ξεκινήσουν οι διεργασίες στα κόμματα και μέχρι το Σεπτέμβριο θα υπάρξουν σοβαρά γεγονότα. Το που θα οδηγήσουν δεν είναι σαφές, αλλά η περαιτέρω διάσπαση είναι στην ατζέντα. Και στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν ιδιαίτερες δικαιολογίες όταν τα ποσοστά του αδυνατούν να ξεπεράσουν το 20% . Και ενώ για τη ΝΔ θα είναι εύκολο να δημιουργήσει συμμαχικά σχήματα, για την προοδευτική αντιπολίτευση φαντάζει σχεδόν απίθανο.
Οπότε σε κάθε περίπτωση θα έχουμε νέο σκηνικό. Από το ποσοστό πτώσης της ΝΔ, μέχρι τα υπαρξιακά, ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά προβλήματα των κομμάτων της αντιπολίτευσης, όλα θα γίνουν κόκκινες γραμμές προς υπέρβαση.
Ένα βουητό φαίνεται να ακούγεται από την κάλπη. Απομένει απλά να δούμε τη δύναμή του…..