Του Στράτου Βαλτινού

Χωρίς να γνωρίζει ούτε λέξη  κατά ομολογία του, από το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια , ο Στέφανος Κασσελάκης έθεσε ζήτημα κομματικής πειθαρχίας προκαλώντας επιφωνήματα ανακούφισης στη ΝΔ.  Είναι πρωτοφανές για τα κοινοβουλευτικά χρονικά  πρόεδρος  κόμματος , να απαιτεί κομματική πειθαρχία για νομοσχέδιο που δεν υπάρχει ακόμη . Ο  Κασσελάκης, έκανε τη δήλωση ότι “εάν παρεκκλίνει ένας βουλευτής από τον δρόμο της προόδου και της ισότητας, θα πάρω τις ανάλογες αποφάσεις» .  Στην συνέχεια τροποποιεί τη δήλωσή του η εκπρόσωπος Δώρα Αυγέρη περί κομματικής πειθαρχίας και με ανάρτησή του επιμένει ο Κασσελάκης. Εικόνα πολιτικής υστερίας, αρχηγισμού και τρικυμία σε ποτήρι.
 Όλα αυτά χωρίς να γνωρίζει κανείς στον ΣΥΡΙΖΑ την τακτική που θα ακολουθήσει το κόμμα έναντι της ΝΔ, αφού δεν έχει κατατεθεί το νομοσχέδιο.   Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κασσελάκης είναι αυτός που παρεκκλίνει από την πολιτική του κόμματος. Η τοποθέτησή του αυτή ενισχύει τις διαλυτικές τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και οι στενοί συνεργάτες και υποστηρικτές του δυσκολεύονται να τον παρακολουθήσουν πλέον .    

    
Αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει παρεκκλίσεις από την πολιτική του κόμματος, όχι μόνο σε ζητήματα “προόδου και ισότητας” που είναι πολύ γενικές έννοιες και έχουν τεράστιες προεκτάσεις,  σε πολλά και σοβαρά ζητήματα, όπως η στάση έναντι του κεφαλαίου, τότε όφειλε να θέσει τον εαυτό του στη διάθεση των μελών του κόμματος με την ομιλία του στο ΣΕΒ. Ένα κόμμα που υπηρετεί την πρόοδο και την ισότητα δεν μπορεί να είναι εταίρος του ταξικού εχθρού του.

Πέραν αυτών , η αποστροφή του Κασσελάκη προς τις θεσμικές κομματικές διαδικασίες και η εξ ανάγκης συμμετοχή του στις συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων είναι δεδομένα που δεν περνούν απαρατήρητα από κανέναν. Η επικοινωνιακή καταιγίδα που τον έφερε στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ έχει μετατραπεί σε αποπνικτικό άνεμο, η θητεία του ως προέδρου κόμματος αποκαλύπτει ανεπάρκειες, αδυναμίες , αλλά και τελείως διαφορετικές πεποιθήσεις, οπότε δεν τίθεται ζήτημα διόρθωσης, ούτε του χαρακτήρα, ούτε των πεποιθήσεών του.
Αν επί Τσίπρα υπήρχαν ενστάσεις και διαφωνίες για τον αρχηγικό χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ, επί Κασσελάκη αναδύεται η αμετροεπής διάσταση του αρχηγικού χαρακτήρα . Το Εγώ του δανείου προς τα ΜΜΕ του κόμματος, το Εγώ με την πρόσκληση στις Σπέτσες, το Εγώ στην υποτιθέμενη αδιαμεσολάβητη σχέση με την κοινωνία και το Εγώ έναντι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και των κομματικών θεσμών επιδεινώνουν την ήδη τραγική εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Υπό αυτή την οπτική και το 11%-12% που παίρνει στις δημοσκοπήσεις πολύ είναι .

Στο εξής και μέχρι το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ στα τέλη Φεβρουαρίου,  η κομματική ζωή θα περιστρέφεται γύρω από την προσωπική ατζέντα του Στέφανου Κασσελάκη,  την άγνοιά του για τις θέσεις και την ιστορία της Αριστεράς, τον αυταρχισμό του , καθώς φανερά πλέον προσπαθεί να επιβάλλει το επιχειρηματικό μοντέλο στο κόμμα, την στιγμή που η κοινωνία αναζητά ένα πολιτικό στήριγμα για να ελπίσει ότι μπορεί να γίνει αλλαγή.
Η ΝΔ έχει τα δικά της προβλήματα και θα τα πληρώσει με κάποιο τρόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε πλήρη αταξία δεν μπορεί να την απειλήσει. Υπό προυποθέσεις θα μπορούσε σίγουρα να κερδίσει και να πάρει πίσω ένα σημαντικό ποσοστό από τις δυνάμεις που έχασε, αλλά η εικόνα αλλοφροσύνης που επικρατεί από τις αποφάσεις του Κασσελάκη, η αξιωματική αντιπολίτευση μοιάζει με τρένο χωρίς μηχανοδηγό.