Μια σειρά γεγονότων οδηγούν στην άκρως ανησυχητική εκτίμηση ότι η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Μητσοτάκης βρίσκονται πλέον στο έλεος της ακροδεξιάς, εντός και εκτός της ΝΔ . Φαινομενικά αφορά την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό μόνο, ουσιαστικά όμως αφορά την ίδια τη δημοκρατία και την ελευθερία της καλλιτεχνικής και όχι μόνο, έκφρασης. Με την ευκαιρία της “κρίσης Σαμαρά”, αθροίζονται πλήθος γεγονότων πλέον που απειλούν την κυβερνητική συνοχή, αλλά σηματοδοτούν ευρύτερες εξελίξεις.

Όλα ξεκίνησαν από την ταύτιση ΝΔ -Χρυσής Αυγής στο θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών. Ακολούθησε πλήθος θεμάτων, όπως το μεταναστευτικό, το δόγμα Νόμος και Τάξη, η κάλυψη κάθε αστυνομικής αυθαιρεσίας, ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών , η τεκνοθεσία, οι σχέσεις στοργής με την εκκλησία , κυρίως με την ακροδεξιά συνιστώσα της και έτσι φθάσαμε αισίως στον εξευτελισμό με την απομάκρυνση , με εντολή Γεραπετρίτη και μετά από απαίτηση του επικεφαλής της Νίκης Νατσιού , της ροζ σημαίας που συμβόλιζε τις γυναικοκτονίες στην Ελλάδα. Πρόκειται για την έκθεση της εικαστικού  Τζόρτζιας Λάλε στο ελληνικό προξενείο της Νέας Υόρκης.  Είναι το έργο «Ενοχή της Γειτονιάς», που πραγματεύεται τα φαινόμενα της γυναικοκτονίας και της ενδοοικογενειακής βίας. «Το έργο τέχνης δημιουργείται από σεντόνια δωρεά γυναικών που ζουν στη χώρα μας.

Πρόκειται για ανησυχητική διολίσθηση καθώς , δεν λογοκρίνεται απλά ένα καλλιτεχνικό έργο, αλλά αυτή η λογοκρισία γίνεται με όρους μεσαιωνικού σκοταδισμού, απειλητικού για το σύνολο των ελευθεριών , της ίδιας της δημοκρατίας.
Η ίδια η Λαλέ δήλωσε:
«Λυπάμαι που παρερμηνεύτηκε το έργο μου» αναφέρει η ίδια λέγοντας παράλληλα ότι «τα θύματα γυναικοκτονίας και ενδοοικογενειακής βίας είναι ήρωες στον αγώνα για το δικαίωμα στην ζωή και την ελευθερία στην Ελλάδα και παγκοσμίως».Όπως αναφέρεται στο δελτίο τύπου της έκθεσης «το έργο τέχνης δημιουργείται από σεντόνια, δωρεά γυναικών που ζουν στην Ελλάδα. Αυτές οι γυναίκες έχουν φαινομενικά λίγα κοινά πράγματα, αλλά όλες έχουν ξαπλώσει σε αυτά τα σεντόνια απελπισμένες και φοβισμένες. Η πλειονότητα των θυμάτων γυναικοκτονίας δολοφονούνται στα σπίτια τους και στα κρεβάτια τους. Η ζωή τους τελειώνει στο κρεβάτι που στρώνουν κάθε πρωί. Τα σεντόνια τους απορροφούν το αίμα τους».  
      Το ζήτημα έθεσε ο Δημήτρης Νατσιός στη βουλή και οδήγησε σε άτακτη και σχεδόν πανικόβλητη αντίδραση του ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη που έδωσε εντολή για απόσυρση του έργου από την έκθεση.
Ο Νατσιός από το βήμα της Βουλής είπε ότι  « η σημαία μας είναι γαλανόλευκη και βάφεται με κόκκινο μόνο με το αίμα των ηρώων μας».
Και των ηρωίδων που δεν ζουν πια , αλλά στη συνείδηση του Νατσιού δεν υπάρχει ο όρος γυναικοκτονία . Ίσως δεν τον προβληματίζει καν η ενδοοικογενειακή βία. Τι είδους πατριωτισμός είναι αυτός;
νοσηρός θα λέγαμε…