Στο μεταφυσικό κόσμο του Επιτελικού Κράτους που λειτουργεί από το 2019 υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η ΕΥΠ με την υπογραφή του διοικητή της Θεμιστοκλή Δεμίρη διαγράφει το αμαρτωλό παρελθόν της και επινοεί μια διαδικασία επανίδρυσής της.. Στόχος το κραυγαλέο ξέπλυμα των ευθυνών για τις υποκλοπές.

Στην πρώτη έκθεση της ΕΥΠ που δόθηκε στη δημοσιότητα και αναφέρεται στην περίοδο Σεπτέμβριος 2022- Αύγουστος 2023 γίνεται σαφής προσπάθεια διαγραφής από την συλλογική και υπηρεσιακή μνήμη του μεγάλου σκανδάλου, που είχε αποκαλυφθεί λίγες εβδομάδες νωρίτερα. 

Η ΕΥΠ αυτοθαυμάζεται παρουσιάζοντας επιτεύγματα που δεν μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει ή αναφέρεται σε δράσεις που αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς της, ενώ αποκρύπτεται το σοβαρό έλλειμμα δημοκρατικής λειτουργίας της.   Καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι γίνεται συνεχής επίκληση του νόμου που ψηφίστηκε μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών, αλλά ούτε μία λέξη για το σκάνδαλο. Η έκθεση μοιάζει με κυβερνητικό πρόγραμμα που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα.   

Παραδόξως η ΕΥΠ για πρώτη φορά αναφέρεται στα παράνομα λογισμικά όπως π.χ. το Predator και στα όσα ορίζει ο νόμος για την απαγόρευσή τους, ωστόσο αποτελεί προσβολή για τον τρόπο που λειτουργεί και η ΕΥΠ και οι δημοκρατικοί θεσμοί  η “αμνησία” της κρατικής υπηρεσίας για όσα έχουν συμβεί στη χώρα τους τελευταίους 18 μήνες.



Όταν έγιναν οι αποκαλύψεις για το Predator, η ΕΥΠ είχε καθήκον να ερευνήσει και να εντοπίσει τους δράστες, ωστόσο ούτε αυτό έκανε. Και πως να το κάνει αφού πλήθος έγκυρων δημοσιευμάτων φέρουν την ΕΥΠ να είναι στην πρώτη γραμμή πλάι στο Predator… Αλλά ο διοικητής , τη δουλειά του κάνει. Η έκθεση είναι μια ευκαιρία να τεθούν επί τάπητος νέα ερωτήματα για την ΕΥΠ. ενώ είναι αναγκαίο να πολιτικοποιηθεί το ζήτημα και την αιτία γι αυτό τη δίνει η έκθεση. Η ΕΥΠ δεν ιδρύθηκε το 2022 και οι αμαρτίες της προσβάλλουν τη δημοκρατία.  Είναι χαρακτηριστικό πως στην εισήγησή του ο Δεμίρης αντιλαμβάνεται το πρόβλημα και επιχειρεί να το καλλωπίσει γενικεύοντας την εικόνα της ΕΥΠ. Αναφέρει:




“Είναι γεγονός ότι σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες με επίσης δημοκρατική παράδοση, όπου όμως οι Υπηρεσίες Πληροφοριών απολαμβάνουν της πλήρους εμπιστοσύνης του λαού και αναγνωρίζονται ως θεσμός κρίσιμης σημασίας για την ασφάλεια και ευημερία της χώρας, στην Ελλάδα, για μια σειρά λόγων  που παραπέμπουν στην ταραγμένη ιστορία μας με εμφυλίους και δικτατορικά, ή και αυταρχικά, καθεστώτα, η Ε.Υ.Π. πρέπει ακόμα να προσπαθήσει αρκετά για να κατακτήσει στην κοινή συνείδηση, τη θέση που πρέπει να έχει ως ένας εθνικός κρατικός φορέας στην υπηρεσία, του κράτους και του λαού, στο σύνολό του”.  
Η αναφορά αυτή εκχυδαίζει τον ρόλο του διοικητή της ΕΥΠ που αποκρύπτει τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους αυτή η κρατική υπηρεσία δεν έχει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Από την Χούντα και πριν ακόμη , αλλά και στην μεταπολίτευση έδρασε αντικοινωνικά, αντιδημοκρατικά, στράφηκε εναντίον των δημοκρατικών  θεσμών και των πολιτών, στην υπηρεσία του παρακράτους και των ιδιοτελών επιδιώξεων κομμάτων και προσώπων της εξουσίας.